Als mensen mij vragen wanneer ik plannen om met pensioen te gaanverwachten ze meestal een getal: 62, 65, misschien 70.
Mijn antwoord heeft de neiging hen tegen te houden: nooit.
Ik heb geen plannen om met pensioen te gaan, en dat is niet omdat ik dat niet kan veroorloven om met pensioen te gaan – en het is ook niet zo dat ik bang ben om te vertragen.
Ik heb geen pensioenplannen omdat mijn leven en carrière begon zich pas echt te ontvouwen toen ik vijftig was. Ik heb het gevoel dat ik eindelijk de zaken onder de knie krijg, en ik ben benieuwd waar mijn carrière hierna naartoe zal gaan.
Ik heb tientallen jaren gedaan wat ik ‘hoorde’ te doen
Zoals veel vrouwen heb ik het grootste deel van mijn volwassen leven het traditionele draaiboek gevolgd. Ik heb een carrière opgebouwd, twee kinderen grootgebrachtkwam opdagen voor mijn gezin en deed jaar na jaar het verantwoordelijke.
Lange tijd draaide mijn identiteit om het nodig zijn thuis, op school, bij het sporten, op het werk, overal.
Toen werden mijn kinderen groter en verhuisden ze. Het werd stiller in huis. En voor het eerst in decennia had ik de ruimte om een vraag te stellen waar ik al jaren niet meer over had nagedacht: wat wil ik nu?
Mijn meest bevredigende werk begon na mijn vijftigste
Wat er daarna gebeurde verraste mij. Toen ik vijftig was, lanceerde ik een podcast met meer dan 600.000 downloads. Ik werd een vaste tv-co-presentator en lifestyle-bijdrager. Ik begon te schrijven voor nationale media.
Ik heb een gebouwd platform gericht op vrouwen ouder dan 50 en het idee dat midlife geen achteruitgang is; het is een ontwaken.
Niets van dit alles maakte deel uit van een zorgvuldig uitgestippeld plan. Het gebeurde omdat ik eindelijk stopte met wachten op toestemming.
Ik stopte met tegen mezelf te zeggen dat het ‘te laat’ was. Ik stopte met de veronderstelling dat de beste jaren achter me lagen. Ik stopte met het verkleinen van mijn ambitie om te passen bij het idee van iemand anders over wat vrouwen van mijn leeftijd zouden moeten willen.
Ik voel me nu beter uitgerust dan ooit tevoren
Een van de grootste mythen over ouder worden is dat de ambitie vervaagt. Mijn ervaring is dat het bewuster wordt.
Tegen de tijd dat je de vijftig bereikt, heb je genoeg geleefd om te weten wat er niet toe doet. Je hebt teleurstellingen doorstaan. Je hebt een liefdesverdriet overleefd. Je hebt fouten gemaakt en bent toch doorgegaan. Dat perspectief verandert hoe je verschijnt.
De auteur zei dat ze het gevoel heeft dat haar droomcarrière nog maar net begonnen is. Met dank aan Christina Daves
Ik neem nu meer risico’s omdat ik mezelf meer vertrouw. Het kan mij minder schelen externe validatie. En ik ben veel meer bereid om ja te zeggen tegen dingen die mij opvrolijken en nee tegen dingen die dat niet doen.
Dat vertrouwen kwam niet voort uit de jeugd. Het kwam voort uit ervaring.
Ik zie de komende decennia niet als het begin van een einde. Ik zie ze als hoofdstukken vol nieuwsgierigheid, bijdrage en creativiteit.
Ik wil blijven leren. Ik wil blijven creëren. Ik wil betekenisvol werk blijven bouwen.
Pensioen zou voor mij geen beloning zijn
Voor veel mensen is pensioen een beloning. Het is een langverwachte ontsnapping aan het werk dat hen uitputte. Dat begrijp ik, maar ik loop niet weg voor mijn werk. Ik ren er naartoe.
Ik heb doelbewust een carrière ontworpen die mij boeit, mij creatief uitdaagt en mij in staat stelt te groeien. Het werk dat ik nu doe, voelt afgestemd op een manier die het nooit deed in mijn vroegere jaren – toen ik met alles en iedereen aan het jongleren was.
Waarom zou ik afstand willen doen van iets dat eindelijk als het mijne voelt?
Ik kan niet wachten om te zien wat er hierna komt
Als mijn jaren vijftig mij iets hebben geleerd, is het dat de tijdlijn die we krijgen verouderd is.
Het leven piekt niet op je dertigste of veertigste. Doel eindigt niet op je vijftigste of zestigste. Ambitie kent geen leeftijdsgrens.
Ik weet niet precies hoe mijn werk er zal uitzien als ik zestig, zeventig of tachtig ben, en dat boeit me.
Wat ik wel weet is dit: ik ben nog niet klaar met bouwen, ik ben nog niet klaar met leren, en ik ben zeker nog niet klaar met bijdragen.
