Hulu heeft zojuist stilletjes de meest belachelijke sciencefictionshow van het jaar uitgebracht

Ik probeer een verfijnde tv-kijker te zijn. Ik kijk zoveel mogelijk miniseries, blijf op de hoogte van het laatste nieuws op het gebied van Prestige TV en zorg ervoor dat ik geen enkele slaperhit mis. Ik ben echter ook voldoende zelfgeactualiseerd om toe te geven dat ik dol ben op mijn portie slordig gedrag. Ik kijk religieus RuPaul’s Dragrace, 90 dagen verloofdeen welke vreemde realiteitsgekte de popcultuur ook heeft begrepen.

Onlangs heb ik het werk van Ryan Murphy aan deze lijst. Ik ontweek ternauwernood de vrolijkheid epidemie, maar ik heb er een behoorlijk deel van gezien Amerikaans horrorverhaal, Amerikaans misdaadverhaalen onlangs verrassend geliefd Alles is eerlijkhet schaamteloze juridische drama rondom Kim Kardashian. Dus wanneer De schoonheid werd aangekondigd, Murphy’s eerste uitstapje naar pure sciencefiction, dacht ik dat het op maat voor mij was gemaakt. Het resultaat is, net als de medicatie die centraal staat in het verhaal, visueel opvallend en ongelofelijk stijlvol. Maar de effecten variëren enorm.

De schoonheid volgt de formulering van een experimenteel nieuw shot dat je door een pijnlijke transformatie dwingt. Je krijgt het erg warm, koortsig, hebt een onverzadigbare behoefte aan water, maar uiteindelijk ben je echt heel aantrekkelijk. Behalve als je ontploft. In het middelpunt van de uitrol staat de mysterieuze CEO, gecrediteerd als “The Corporation” (Ashton Kutcher), die het schot ziet als een manier voor de mensheid om godsvrucht te bereiken, tot grote ergernis van zijn (niet-medicinale) vrouw Franny (Isabella Rossellini).

Wanneer twee rechercheurs (Evan Peters en Rebecca Hall) worden gestuurd om een ​​misdaad te onderzoeken die verband houdt met deze behandeling, komt de duistere waarheid achter de oorsprong en toekomst van The Beauty aan het licht – en dat betekent veel transformaties.

Ten goede of ten kwade, De schoonheid trekt geen enkele klap uit. De trailer van de serie leverde voorspelbaar veel vergelijkingen op De stofen er is absoluut de lichaamshorror die deze veronderstelling ondersteunt. Bepaalde momenten zorgden ervoor dat ik uit mijn vel wilde krabbelen, inclusief een griezelige ontblotingsreeks. Google die term niet als je niet weet wat het betekent.

Murphy staat bekend om stuntcasting, zoals Kim Kardashian in Alles is eerlijk of Travis Kelce erin Grote vraagen dat is altijd aanwezig in deze serie, die schuimige scènes bevat waarin personages als Ben Platt en Meghan Trainor worden aangevallen door een Beauty-slachtoffer gespeeld door Lisa Rinna en de dochter van Harry Hamlin. Maar dankzij het hoge aantal personen in deze serie (in elke zin van het woord), wordt er niet veel van deze bijrollen gevraagd, behalve een moment van naar het scherm wijzen.

Het grootste deel van het acteerwerk wordt verzorgd door enkele echte gaststerren, waaronder Fargo’s John Carroll Lynch en Het vergulde tijdperk’s Kelli O’Hara. Evan Peters levert ook een geweldige prestatie in weer een ander Murphy-project, en Ashton Kutcher kauwt en slikt elk on-de-neus stukje dialoog gewoon door.

Ryan Murphy is duidelijk een fan van het citaat van de fictieve auteur Garth Marenghi: “Ik ken schrijvers die subtekst gebruiken, en het zijn allemaal lafaards.” Ondanks dat het losjes gebaseerd is op de gelijknamige strip van Jeremy Haun en Jason A. Hurley, De schoonheid is niet tevreden met slechts één of twee thema’s. Het is tegelijkertijd een allegorie over mooie privileges, de hookup-cultuur, de grote farmaceutische industrie, de AIDS-epidemie en, ja, de ander epidemie die de wereld ruim een ​​half decennium geleden lamlegde. Het is geen perfecte match voor al deze problemen uit de echte wereld, dus de vele monologen die het voortbrengt, voelen op zijn best overdreven lang en in het slechtste geval afgezaagd aan. En dan hebben we het nog niet eens over de onverwachte wending aan het einde.

Dat betekent niet dat er geen lichtpuntjes zijn, vooral niet op momenten waarop De schoonheid voelt zich eigenlijk gerechtvaardigd. Het ontroerende verhaal van een transvrouw (ds. Yolanda) voelt als het perfecte gebruik van het plotapparaat, maar het is slechts een van de vele verhalen die meestal meer in de richting van lichaamsdysmorfie en incel-heid neigen.

De schoonheid is duidelijk een verworven smaak, maar als je een tv-maximalist bent zoals ik, is het alleen al vanwege de ervaring de moeite waard om te kijken. Er zullen waarschijnlijk momenten zijn waarop je moet wegkijken als je preuts bent, maar er zijn er nog veel meer die het de moeite waard maken. Ach, Isabella Rossellini in mooie kostuums kan het alleen al de moeite waard maken.

De schoonheid streamt op FX op Hulu.