Verhaal: De film volgt Mike en Claire, een stel uit Wisconsin dat optreedt als een Neil Diamant eerbetoon duo. Naarmate de aandacht groeit, stellen financiële spanningen, gezondheidsproblemen en emotionele afstand zowel hun huwelijk als hun dromen op de proef.Beoordeling: ‘Song Sung Blue’ is een film die zijn hart openlijk draagt en zich nooit slimmer voordoet dan hij is. Geregisseerd door Craig Brouwervertelt het een waargebeurd verhaal, geworteld in muziek, huwelijk en overleven. Oppervlakkig gezien lijkt het misschien op een zoveelste feelgood-muziekfilm, maar langzaamaan ontpopt hij zich als iets fragielers en ongelijkmatigers. De film is niet altijd even vlot en leunt vaak op emotie, maar er zit oprechtheid in de manier waarop hij de personages benadert. Het wil geloven in gewone mensen en de vreemde manieren waarop ze zichzelf bij elkaar houden. Die overtuiging maakt de film tot een boeiend kijkstuk.Het verhaal volgt Mike (Hugh Jackman) en Claire(Kate Hudson), een getrouwd stel dat in Wisconsin woont en optreedt als Neil Diamond-tribute-duo onder de naam Lightning and Thunder. Mike is luid, hoopvol en gedreven door het plezier van optreden. Claire is rationeel en meer behoedzaam, gevormd door teleurstellingen uit het verleden en verantwoordelijkheden in het echte leven. Ze ontmoeten elkaar via muziek tijdens een van hun optredens, bouwen er een leven omheen en trouwen uiteindelijk. Maar langzaam ontdekken ze ook dat liefde en prestaties heel verschillende soorten toewijding vereisen. Terwijl hun daad de aandacht trekt, vooral wanneer Mike een telefoontje krijgt van Eddie Veder Wanneer ze de openingsact van een Pearl Jam-concert wil uitvoeren, stapelen de persoonlijke uitdagingen zich op. Geldproblemen, gezondheidsproblemen en emotionele afstandelijkheid sluipen allemaal in hun relatie.Als film is ‘Song Sung Blue’ ongelijk maar oprecht. Brewer gaat met vertrouwen om met de muzikale uitvoeringen, waardoor ze een los, gegrond gevoel krijgen in plaats van ze tot spektakel te polijsten. Waar de film moeite mee heeft, is het vinden van een balans. Sommige emotionele momenten duren langer dan nodig is, en een paar dramatische wendingen voelen geforceerd aan. De toon verandert af en toe scherp, van speels naar serieus zonder voldoende ademruimte. Toch schuilt er iets eerlijks in de rommeligheid. De film probeert het leven niet te vereenvoudigen of gemakkelijke oplossingen aan te bieden. Het accepteert dat vreugde en pijn vaak naast elkaar bestaan in relaties waarin liefde op de proef wordt gesteld door het verstrijken van de tijd in plaats van door passie.De acteerprestaties zijn de grootste kracht van de film. Hugh Jackman brengt warmte en kwetsbaarheid bij Mike en zorgt ervoor dat de rol niet in een karikatuur verandert, zelfs als het dichtbij komt. Hij legt de kracht en kwetsbaarheid vast van een performer die leeft voor applaus maar bang is voor stilte. Kate Hudson levert een fantastisch ingetogen optreden, en dat werkt in het voordeel van de film. Haar Claire voelt zich geaard en echt, iemand die heeft geleerd zichzelf te beschermen terwijl ze nog steeds verbinding zoekt. De chemie tussen de twee acteurs voelt natuurlijk aan, vooral in de scène waarin Jackmans personage voor het eerst bij haar thuis komt en wordt voorgesteld aan zijn zoon en dochter. De ondersteunende cast blijft grotendeels op de achtergrond, maar zij helpen mee een geloofwaardige wereld rond de centrale relatie op te bouwen.‘Song Sung Blue’ is een goede film, maar niet geweldig. De film drukt zijn gevoelens op een oprechte manier uit, maar soms duwt hij die emoties te sterk in plaats van ze natuurlijk te laten komen. Het is oprecht, maar niet subtiel. Wat het goed doet, is dat je eraan wordt herinnerd dat verhalen over gewone mensen er nog steeds toe doen, vooral als ze met zorg worden verteld en sterke prestaties leveren. De film zal misschien niet bij iedereen blijven hangen, en sommige kijkers voelen zich misschien uitgeput door het emotionele gewicht ervan. Maar voor degenen die bereid zijn om met zijn gebreken te blijven zitten, biedt het momenten van oprecht gevoel. De film slaagt niet omdat hij verblindt, maar omdat hij probeert het echte leven op het scherm te brengen zoals het wordt geleefd, gezongen en overleefd.
