Hoe Rocky eet, volgens het originele boek

Milde spoilers zodat “Project Weesgegroet” zal volgen.

Na een uitgebreide markeerpush in de afgelopen maand, “Project Hail Mary” is nu officieel in de bioscoop en heeft alle lof gekregen zowel van critici als van het algemene publiek. Van de verbluffende IMAX-beelden tot een tie-in LEGO-set met een eigen Ryan Gosling-minifiguurlaat de film de sciencefictiongemeenschap bruisen van opwinding. Zelfs Ethan Anderton van /Film noemde het in zijn recensie een van de beste sciencefictionfilms ooit.

Hoewel “Project Hail Mary” een vrolijke ravage door de ruimte is, roept het ook veel vragen op, vooral voor degenen die het bronmateriaal niet hebben gelezen. Op een bijzonder vreemd moment halverwege de film bekritiseert Rocky (James Ortiz) Ryland Grace (Ryan Gosling) vanwege zijn vreemde menselijke eetgewoonten – vlak voordat de sympathieke maar punky Eridian op verontrustende wijze zijn eigen opening met voedsel propt. De scène is vluchtig, maar het originele boek van auteur Andy Weir biedt veel extra inzicht in deze kwestie.

De roman van Weir geeft ons inderdaad verschillende belangrijke details over hoe de op mineralen gebaseerde Eridianen eten. Ten eerste heeft hun voedsel, net als de lichamen van de aliens, een rotsachtige buitenlaag. Eenmaal verwijderd, legt de laag het binnenste vlees bloot, dat is wat ze feitelijk consumeren.

Als het om etenstijd gaat, versnipperen Eridianen hun op eiwitten gebaseerde vlees in hun handen voordat er een gat in hun lagere thorax opengaat om hun vorige feestmaal vrij te geven (dat wil zeggen dat ze hun ontlasting uitdrijven). En alsof dat raar genoeg klinkt, wordt het vanaf daar alleen maar vreemder.

Nadat ze hun fecale restjes hebben opgeruimd, gaan de Eridians op hun rug liggen en “wijd opengaan” voor hun maaltijd. (Ja, ze gebruiken hetzelfde gat als voorheen.) Hierdoor wordt een buitenste laag van rotsachtige huid verwijderd en wordt een vlezig binnencompartiment zichtbaar. Ik laat de originele roman van Andy Weir het vanaf hier overnemen:

(Rocky) reikt met een paar handen naar hem toe en pakt een paar heerlijke hapjes. Hij brengt ze naar zijn opening en laat ze erin vallen. Hij herhaalt dit proces langzaam en methodisch, totdat al het eten in zijn… mond zit? Maag?

We krijgen op dit punt ook enige verduidelijking over de Eridiaanse biologie:

Er wordt niet gekauwd. Er zijn geen tanden. Voor zover ik weet zitten er geen bewegende delen in.

Na de maaltijd gaat de vlezige opening in Rocky’s maaggebied langzaam dicht, gevolgd door de rotsbuitenkant. Rocky stort dan in, feitelijk onbeweeglijk, en bereidt zich voor om te slapen (terwijl Grace de wacht houdt). Het hele proces wordt beschreven als walgelijk en verwarrend vanuit het perspectief van een mens als Grace. En terwijl de filmversie van “Project Hail Mary” Rocky’s tegenzin over de manier waarop mensen hun eigen voedsel consumeren in de verf zet, beknot het het eetproces van zijn soort, waardoor het publiek van dit spektakel wordt beroofd.

Regisseurs Phil Lord en Chris Miller brengen samen met schrijver Drew Goddard een duidelijke verandering aan in de Rocky-eetsequentie in hun verfilming van Project Hail Mary. Het gaat niet zo gedetailleerd in, maar Rocky noemt zijn eigen eetproces ook iets moois. In het originele boek is echter niets minder waar. Eridianen schamen zich duidelijk voor de algemene handeling van het eten en vinden het een persoonlijk en privéproces.

In feite probeert Rocky aanvankelijk in afzondering te eten voordat Grace hem opspoort en erop staat om in de roman te kijken. Dit brengt veel bezwaren met zich mee van de Eridian, die zijn eigen proces ‘privé’, ‘biologisch’ en ‘bruto’ noemt. Op een gegeven moment vraagt ​​Grace zelfs naar Rocky’s eten, en de alien antwoordt eenvoudigweg: “Sociaal ongemak (…) Geen gepraat.”

Tot zover Rocky die ziet dat Eridian eet als een prachtige daad van de natuur. Dit moment is in ieder geval goed voor een lach in de filmversie.

“Project Hail Mary” speelt nu in de theaters.