Lang geleden, toen ik nog vrijgezel was, klaagde ik – zoals degenen die zich midden in een onbeantwoorde liefde bevinden – vaak doen – tegen enkele vrienden in een groepschat.
Het was een van die situaties waarin ik het zat was om mezelf te horen (of mezelf te lezen, als het ware) over deze onbeantwoorde liefde, dus ik wist mijn vrienden moesten er ook genoeg van hebben dat ik erover praatte. Het was zo ver dat ik mezelf zelfs inhield om met mijn therapeut over deze persoon te praten, uit angst dat ze het onderwerp beu was, ook al betaal ik haar om naar mijn problemen te luisteren.
“Sorry dat ik dit weer ter sprake breng, maar…” werd een voortdurend refrein via iMessage en in het echte leven.
Mijn vrienden, die de engelen zijn die ze zijn, klaagden niet over mijn ‘terugkeer’ naar deze kwestie of over mijn pogingen om de redenen te achterhalen waarom deze relatie implodeerde. Tegelijkertijd wisten ze niet echt hoe ze mij moesten helpen.
Tot op een dag een toenmalige collega van mij een suggestie deed die ik nooit zou vergeten.
“Kerel”, zei ze via sms, “maak gewoon een lijst met alle manieren waarop ze slecht zijn. Het helpt echt.”
Mashable trendrapport
Het was zo eenvoudig en toch was het nog nooit eerder in mijn gedachten opgekomen. Ik stel dit voor als iets dat je kunt toevoegen aan je ‘gereedschapsriem om over iemand heen te komen die je verdriet niet verdient’, samen met het blokkeren van sociale media en het afleiden van jezelf met films of tv.
Het kan klinken alsof je een lijst met iemands tekortkomingen opschrijft kleinzielig. En dat is omdat het zo is – maar als je hart gebroken is, is een eenvoudige oefening die iemands kleinzieligheid mogelijk maakt zonder daadwerkelijk de persoon te bereiken die deze kleinzieligheid verdient, een overwinning. Als ik iemand wil sms’en over hoeveel ze zuigen, over hoe ze mij pijn doen – mij! Een wonderbaarlijk unieke, knappe, betaalde persoon – sms ik ze eigenlijk?
Nee. Nee. Dat zou gênant zijn en het liefdesverdriet alleen maar verergeren. In plaats daarvan typ ik het woedend in mijn Notes-app of, beter nog, ik sms het naar mijn eigen nummer.
Het opschrijven van een lijst met de tekortkomingen van je ex is een andere herhaling daarvan. Je laat je woede ontsnappen in een stroom van opsommingen, allemaal over hoe de adem van deze persoon eigenlijk ruikt, en dat hij of zij zijn lakens niet vaak genoeg verwisselt, en dat hij een vreselijke muzieksmaak heeft. Door het op te schrijven krop je je emoties niet op, maar betrek je de ander er ook niet bij. Je geeft nog steeds om deze persoon, maar het belangrijkste is dat je hem dat niet laat weten.
Daar zijn bewijzen voor Een dagboek bijhouden helpt bij het beheersen van stress en angst. Alleen al het uit je hoofd zetten van je gevoelens helpt; het is één van de redenen waarom gesprekstherapie voor velen zo nuttig is. Ze worden tastbaarder, reëler. Verder, met de hand schrijven legt wat u schrijft meer in het geheugen vast dan dat u typt. Hoewel de Notes-app mijn favoriet is voor lijstjes – takenlijsten, boodschappenlijstjes – is een ‘foutenlijst’ leuk om daadwerkelijk in een dagboek te schrijven. Of allebei! Word gek!
Bovendien is er niets mis met optreden zelfverbetering uit wrok. Het is kleinzielig. Het is dwaas en het zal je waarschijnlijk niet van de ene op de andere dag van je aandoening ‘genezen’. Maar het is in ieder geval een stap in de goede richting: beseffen dat deze persoon jouw liefde niet verdient. Dus pak je favoriete pen en je Muji-notitieboekje en ga schrijven.
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in 2020 en bijgewerkt in 2026.
