Pete Holmes verstaat de kunst van het converseren – vooral de manier waarop mensen zich openlijk kunnen uiten over hun geheime vreemde neigingen.
Het is wat Holmes, bekend om zijn esthetiek en gezonde grappen als jeugdpastor, hielp bij het opbouwen van zijn meer dan 20 jaar durende komediecarrière (zijn volgende show is op 21 januari om Largo bij de Coronet) en creëer zijn semi-autografische HBO-serie “Crashen.”
In Sunday Funday geven LA-mensen ons een play-by-play van hun ideale zondag in de stad. Vind ideeën en inspiratie over waar te gaan, wat te eten en hoe je van het leven kunt genieten in het weekend.
In 2011 lanceerde Holmes “Je maakte het raar”, een podcast in interviewstijl die ingaat op onderwerpen als de zin van het leven, geestelijke gezondheid, kunst en alles daartussenin. Meer dan 1.000 afleveringen later viert hij de 14e verjaardag van de show en heeft hij onlangs getekend bij het podcastnetwerk Lemonada Media (waar ook ‘Wiser Than Me’, ‘The Sarah Silverman Podcast’ en ‘Hasan Minhaj Doesn’t Know’ van Julia Louis-Dreyfus te vinden zijn).
“Ik heb er geen seconde over nagedacht om te stoppen, wat een goed teken is dat je iets doet wat je moet doen”, zegt Holmes, onder wie onder meer John Mulaney, Maya Rudolph, Anna Kendrick, Kenan Thompson en Henry Winkler. Eén keer per week presenteert Holmes de show samen met zijn vrouw, al acht jaar oud, Valerie Chaney.
Zijn zenuwstelsel verzekert hem er ook van dat hij het juiste project heeft gevonden. Hoewel Holmes zegt dat hij zich ‘gespannen’ voelt voor zijn stand-up-sets, geeft het een gevoel van troost om oog in oog met iemand te zitten en gewoon een gesprek te voeren. “Als ik mijn podcast doe, vooral persoonlijk, is er heel weinig spanning”, zegt hij. “Ik heb ontdekt dat dit het ding in de showbusiness is waar ik het minst last van heb.”
Dit is hoe Holmes een ideale zondag in LA zou doorbrengen met Chaney en hun 7-jarige dochter Lila.
Dit interview is licht bewerkt en ingekort voor lengte en duidelijkheid.
8.00 uur: bezoek A koffie winkel met gevoel voor humor
Mijn dochter en ik zijn allebei ochtendmensen, en dat komt goed uit, want haar moeder is geen ochtendmens. Dus staan we vroeg op en gaan kleuren, ontbijt maken, dat soort dingen. Maar als we allemaal samen zouden opstaan – wat mijn vrouw zou willen doen, ook al vindt ze het niet leuk – zouden we naar Bru in Los Feliz. Ik beveel Bru graag aan mensen aan, omdat het in een ‘I Think You Should Leave’-schets staat. Tim Robinson verlaat een sollicitatiegesprek en trekt aan de deur, maar het is er een waar je op moet duwen, en hij wil er niet stom uitzien, dus blijft hij eraan trekken. Dat hebben ze ook daadwerkelijk gedaan een kleine plaquette omhoog dat er iets cools over zegt zonder al te voor de hand liggend te zijn. Ik drink graag espresso op zichzelf, Val houdt van havermelklattes en Lila zou gestoomde melk krijgen omdat ze zich volwassen wil voelen. Het is heel schattig.
10.00 uur: Lees minimaal zeven kinderboeken bij Skylight
Daarna zouden we naar Dakraamboekendie vlakbij is. Ik kan je uit ervaring vertellen dat ze ongelooflijk genereus zijn als je je kinderen zonder problemen zeven boeken laat lezen. In principe koop ik minstens één van de boeken als we naar buiten gaan, want dat is precies waar mensen het over hebben als ze zeggen: ‘Shop lokaal.’
11.00 uur: drink een vreselijk donkergroen sap
Dan lopen we naar de Bokskom en ik krijg een vreselijk donkergroen sap dat niemand wil en dat een geit blind zou maken. Ik vind het geweldig omdat ik 46 ben en nu eet ik bijna uitsluitend op basis van hoe ik me daarbij voel. Het is dus niet cool, maar dat is wat ik doe. Mijn vrouw en dochter gaan een smoothie halen, genaamd de honingbij, die erg zoet en lekker is.
Middag: Een pannenkoek voor op tafel bij Keukenmuis
Wij zouden naar Keuken muis in Hooglandpark. Het is echt hip. De laatste keer dat ik daar was, kwam ik tegen Phoebe Bridgers. Er zijn letterlijk rocksterren bij Kitchen Mouse en er is een klein kindergedeelte waar mijn dochter mee kan spelen, zoals een nephamburger en een kind dat ze net heeft ontmoet. Ik krijg elke keer hetzelfde: het ontbijtbroodje en een snickerdoodle-pannenkoek voor op tafel. Als jij en ik samen gingen ontbijten, zou ik nooit vragen: “Wil je een pannenkoek voor op tafel?” Omdat ik jou niet nodig heb als mijn medeplichtige. I weten je wilt een pannenkoek voor op tafel, want raad eens wie er pannenkoeken wil? Iedereen. Dit zal het sap dat ik eerder had, terugdraaien, maar het zal het waard zijn.
14.00 uur Geniet van een Angry Samoa-donut in het park
We hebben vrienden die in Highland Park wonen, dus we zouden ze bezoeken en er allemaal naartoe wandelen Donut vrienden eet de donuts in het kleine park in de buurt. Het park heeft gigantische insecten en een buisglijbaan. Als je 46 bent en kinderen hebt, is zitten je heroïne. Om over veganisme maar te zwijgen, maar Donut Friend heeft echt goede veganistische donuts. Je moet de Boos Samoaeen Girl Scout-koekje.
Ik ging ooit naar Donut Friend terwijl ik aan het trippen was op LSD en het was het grappigste dat me ooit is overkomen. Ik denk dat het misschien mijn verjaardag was en dat ik naar beneden kwam. Ik ben geen gek persoon. Ik kon gewoon niet geloven dat daar nog iemand anders stond met alle donuts ter wereld. Het voelde zo overweldigend liefdevol dat ze zeiden: “Welke donut kan ik je geven?” Ik was gewoon gevloerd door de vrijgevigheid. Ik maakte mezelf waarschijnlijk belachelijk, alsof ik op dat soort hippiemanier lachte. Niet op een dronken manier, maar als een welwillende alien die niet kon geloven dat deze planeet donuts had. Ze gaven me er een en ik wou dat ik mezelf het had zien eten. Mijn vrouw was erbij. Ze gebruikt geen psychedelica, dus keek ze alleen maar naar me, en paste ze een beetje op me, om eerlijk te zijn. Terwijl ik de donut aan het eten was, lachte ze zo hard om hoe blij ik was. Op een normale zondag zou ik dat niet doen. Dat is iets zeldzaams voor mij, maar dat is een waar Donut Friend-verhaal.
16.00 uur: Heb zin in de Huntington
De grootste hack van ouderschap is de Huntington. Over Phoebe Bridgers gesproken, vermeldt ze in haar track “Tuinlied,” over het hek springen (bij de Huntington), wat ik altijd een schattig detail vind. Ik denk dat ze daar “Beverly Hills Ninja” hebben gefilmd in de Japanse tuinen. Een van mijn favoriete dingen om in LA te doen is het theeservies met witte handschoenen. Het is niet zo duur en je voelt je gewoon chique. We stoppen ook bij de Chinese (tuin) en halen daar noedels, want bij elke stap is er gewoon constant eten.
19.00 uur: Veganistisch eten goed gedaan
Als Valerie en ik alleen waren, zou ik er graag heen willen Kruispunt (Keuken). Ik hou er dood van. Toen de pandemie uitbrak, sms’ten ze ons met de vraag of het goed met ons ging en of we voedsel nodig hadden. We hadden zoiets van: “Wat heb je?” en de manager bracht het langs. Als iemand zich afvraagt of dat iets beroemds is: ik denk het echt niet. Ik denk echt dat het echt gaat om het dienen van de gemeenschap, omdat ik niet zo beroemd ben (lacht). We zijn er genoeg geweest, we hebben genoeg gesprekken gehad en het is voor ons echt een basisproduct.
Het is een veganistisch restaurant en ik heb vleesetende vrienden horen zeggen dat hun carbonara hun favoriet is. Het is niet zoals een van die veganistische plekken die je proberen te misleiden of zich een weg proberen te banen. Ze zorgen ervoor dat je echt heerlijke dingen eet die toevallig op artisjokken lijken. Ik heb daar zoveel verjaardagen gehad en je kunt zien dat dit is waar mensen die op zoek zijn naar het beste eten in LA naartoe gaan.
21.00 uur: Vang wat er bij Largo speelt
Het leukste wat ik één keer per maand doe is Largo bij de Coronet. Ik heb letterlijk ooit gedroomd over een magische locatie die veilig aanvoelt en het publiek altijd goed is en je gewoon warm voelde. Alsof fonkelende lichtjes een locatie werden. Dat is Largo. Het is de enige plek waar als iemand LA bezoekt, ik zou zeggen: ga gewoon naar Largo. Het maakt niet uit wie er optreedt. De ene nacht kan ik het zijn, de volgende nacht kan het Chris Fleming zijn, en dan kan het Sarah Silverman zijn. Dan is het misschien een geïmproviseerde Shakespeare, en dan is het misschien een live podcast. Het maakt niet uit. Als Flanny (Mark Flanagan) het heeft geboekt, is dat uitzonderlijk. Hij komt uit Belfast en is nogal mythisch.
23.00 uur: Eten bij Norms
Normen ligt letterlijk een blok verwijderd van Largo, en als Val en ik echt een kindvrije avond zouden hebben, zouden zij, Flanny en ik daarheen gaan om ons feest op te eten. Judd Apatow doet veel de show en hij houdt van eten, dus hij zou er ook zijn. Je krijgt een milkshake of je krijgt een frietje, maar het is 24 uur open. Ik denk dat LA een slechte reputatie krijgt omdat er geen diners zijn. Toegegeven, in New York zijn ze overal.
Middernacht: Geniet van “blue couch time”
Het maakt niet uit hoe laat het is als we thuiskomen, we moeten minstens één aflevering van iets bekijken. ’30 Rock’ of op dit moment kijken we naar ‘Black Rabbit’, maar dat is geen goede afsluitingsshow. Onze bank is blauw, dus we noemen het ‘blauwe banktijd’ en het is een ritueel dat we gewoon niet willen missen. Het maakt niet eens uit waar we naar kijken. We willen gewoon op die bank liggen, ook al is het maar voor twaalf minuten. Ik kan niet van de auto naar het bed gaan. Ik wil vanuit de auto naar iets anders gaan en dan naar bed. Daarom hebben huizen ingangen of een modderkamer. Er hoort een drempel te zijn waar je overheen gaat, je jas en je schoenen uittrekt. Je betreedt een nieuwe ruimte. Voor ons is het de blauwe bank.
