Ik hoorde Nicolas Maduro voordat ik hem zag. Het gerinkel van zijn enkelboeien waarschuwt een volle rechtszaal voor de aanwezigheid van de gevangengenomen Venezolaanse president, vlak voor de deur.
Het was precies middag op de 26e verdieping van het federale gerechtshof in New York, en de grote ramen boden een prachtig uitzicht op de skyline van Manhattan en de Hudson-rivier daarachter.
Ongeveer vijftig journalisten, enkele tientallen burgers en een handvol politieagenten van de Drug Enforcement Agency, de instantie die verantwoordelijk is voor het opbouwen van de zaak tegen hem, wachtten vol spanning op de publieke tribune.
Volg de laatste: Trump reageert na hoorzitting Maduro
Drie dagen geleden, Maduro had genoten van de weelde van zijn paleis in Caracas. Nu wordt hij geconfronteerd met de volle kracht van het Amerikaanse rechtssysteem, waarbij hij in één lang weekend van president naar beklaagde gaat.
Hij droeg door de gevangenis uitgegeven blauwe en oranje kleding en werd door twee Amerikaanse marshals voor de rechter gebracht. Hij maakte intens oogcontact met bepaalde mensen in de rechtbank en wenste hen drie of vier keer ‘Gelukkig Nieuwjaar’. Hij schudde de hand van de marshals en de advocaten die aan weerszijden van hem zaten.
Zijn vrouw, Cilia Flores, de voormalige first lady die ook is aangeklaagd, zat samen met hem in de rechtszaal, twee stoelen verwijderd van haar man. Ze bleek blauwe plekken aan haar rechteroog te hebben en droeg een verband.
Een voertuig met daarin Maduro rijdt na zijn optreden in de Amerikaanse rechtbank. Afbeelding: Reuters
De eerste rechtszittingen zijn vaak erg procedureel en flauw, maar dit was allesbehalve. Maduro maakte van elke gelegenheid gebruik om zijn onschuld te laten gelden en vol te houden dat hij nog steeds de president was Venezuela. Toen hem werd gevraagd zijn identiteit te bevestigen, vertelde hij de rechter dat hij was ‘gevangengenomen’ en ‘ontvoerd’, voordat de rechter hem onderbrak en hem vroeg alleen te reageren met zijn naam.
Voordat de zitting begon, werd de openbare tribune door een gerechtsdienaar gewaarschuwd om gedurende de zitting te blijven zitten en te zwijgen en niet te proberen met de verdachte te spreken.
Lees meer:
Waar zou de VS als volgende kunnen toeslaan?
Was de Amerikaanse aanval in Venezuela legaal?
Hoe zijn de gevangenisomstandigheden voor Maduro?
Maar er was een verbazingwekkend moment aan het einde van de hoorzitting. Terwijl Maduro door de Amerikaanse marshals uit de rechtszaal werd geduwd, stond een man in pak op de openbare tribune op en begon in het Spaans tegen hem te schreeuwen. Ze hadden een korte woordenwisseling, waarbij Maduro de man aanstaarde.
Die man, zo ontdekte ik later, is de 33-jarige Pedro Rojas, een Venezolaan in ballingschap. Ik sprak met hem buiten de rechtbank en hij vertelde me dat hij in 2019 vier maanden lang een politieke gevangene was geweest in Venezuela en nu in de Amerikaanse staat Georgia woonde.
Pedro Rojas, Venezolaanse dissident
“Ik heb tegen Nicolas Maduro Moros gezegd dat hij zal betalen”, vertelde hij mij. ‘Dat de Verenigde Staten van Amerika hem voor de rechter zullen brengen. Dat vanaf vandaag, 5 januari 2026, de gouden eeuw van Venezuela begint.
“Nicolas Maduro vertelde me dat hij onschuldig was en dat hij een man van God was. Ik vertelde hem dat wij ook mannen van God zijn, omdat we de Venezolaanse Kerk nooit hebben aangevallen, zoals hij bij talloze gelegenheden heeft gedaan.”
Demonstranten buiten de rechtbank Foto: Reuters
Nadat de hoorzitting was afgelopen, werd Maduro in een colonne teruggebracht naar de gevangenis. Zijn volgende hoorzitting is gepland voor maart. De gevolgen van zijn gevangenneming zijn onbekend.
