Door Jennifer Asencio
| Gepubliceerd
Mike Judge bracht ons de geanimeerde sitcoms Beavis en Butthead En Koning van de Heuveldie vol waren van scherp sociaal commentaar verweven met snijdende humor. Hij schreef en regisseerde ook speelfilms zoals de meme-laden Kantoorruimte en de sciencefictionkomedie Idiocratie. Deze laatste voorspelde een toekomst die er al lijkt te zijn.
Luke Wilson speelt Joe, een zeer gemiddelde soldaat in het Amerikaanse leger die hoopte dat hij zijn ambtstermijn in een eenzame bibliotheek zou kunnen doorbrengen, weg van andere mensen. Het leger heeft echter andere plannen: ze nemen hem in dienst als proefpersoon voor een uiterst geheim project dat bedoeld is om soldaten op tijd te bevriezen en wakker te maken wanneer dat nodig is. Ook Rita wordt ingeschakeld, een prostituee gespeeld door Maya Rudolph die de aandacht van de projectdirecteur heeft getrokken. Het project wordt vergeten terwijl ze slapen.
Het project werkt buitengewoon goed en Joe wordt wakker in 2505. De wereld is drastisch veranderd en wordt geconfronteerd met een reeks catastrofale uitdagingen zoals hongersnood en droogte. Alles is geautomatiseerd en iedereen lijkt behoorlijk dom. Joe komt erachter dat hij de slimste man ter wereld is als hij door een aanvaring met de politie een intelligentietest moet ondergaan.
Hij wordt gerekruteerd door de president, Dwayne Elizondo Mountain Dew Comacho (tot het uiterste gespeeld door Terry Crews), om de hongersnood op te lossen, anders belandt hij voor altijd in de gevangenis op deze vreselijke plek. Met de hulp van Rita en de hedendaagse lokale Frito Pendejo (een domme Dax Shepard) probeert Joe de wereld te redden, zodat hij lang genoeg uit de gevangenis kan blijven om zichzelf en Rita terug te brengen naar de 21e gevangenis.st eeuw.
Gebracht aan jou door de makers van Ass, And Ow, My Balls!
In Idiocratiewordt intelligentie gezien als een handicap, net zoals leerstoornissen tegenwoordig worden gezien. Het nummer één tv-programma wordt genoemd Ow, mijn ballen, en de enige grap is dat de riem herhaaldelijk klappen op de lies krijgt. De nummer één film heet Konten het is een speelfilm die helemaal een schetenkont is. Justitie, zowel de rechtszaal als het ‘Huis van de Vertegenwoordiging’, wordt op televisie uitgezonden en op sensatie belust. De kleding van iedereen, hoe eenvoudig ook, is bedekt met logo’s.
De wereld wordt gecontroleerd door het bedrijf Brawndo, wiens belangrijkste product een elektrolytdrank is die water heeft vervangen. Alles is zo geautomatiseerd dat er geen enkele manier is om een mens te bereiken, en niemand is slim genoeg om er iets aan te doen.
Als dit allemaal vreemd vooruitziend klinkt, dan is dat ook zo. Iedereen die tegenwoordig te maken heeft met geautomatiseerde klantenservice kent de frustrerende reeks eindeloze geautomatiseerde antwoorden die nooit het probleem aanpakken en vol vage platitudes zitten. Dit is grotendeels gebeurd doordat onze bedrijven zich steeds meer tot AI wenden om kosten te besparen, waardoor een verbazingwekkende hoeveelheid enshittificatie ontstaat, of het verval van een product in de loop van de tijd naarmate het meer klanten trekt.
Na verloop van tijd komen klanten daadwerkelijk verwachten minder kwaliteit, en daarom kunnen sommigen van ons zich herinneren dat McDonald’s goed smaakte en dat een feest daar het coolste ter wereld was, terwijl het nu niet eens meer eten is. En als je ooit problemen hebt moeten oplossen of een ticket op X hebt moeten indienen, weet je dat een mens dit waarschijnlijk nog nooit heeft gezien.
Een toekomst waarin we al leven
Entertainment wordt tegenwoordig steeds gedachtelooser naarmate bedrijven proberen dit te controleren inclusiviteit dozen in plaats van verhalen te vertellen. Hoewel de FCC geen eigendom is van een bedrijf als Brawndo, is het een feit dat entertainment is beperkt tot slechts een bepaald gezichtspunt, en deze nadruk heeft de kwaliteit verminderd van de verhalen die ons in al onze media worden verteld, van boeken tot videogames tot tv en films.
Veel mensen staan zichzelf toe er tevreden mee te zijn Kont op hun streamen diensten, tv-schermen en vooral onze telefoons. Met het equivalent Kont En Ow, mijn ballen overal beschikbaar, waar we ook zijn (zolang er wifi- of mobiel signaal is), is het ethernet overspoeld met betekenisloze inhoud die de hele tijd op automatisch wordt afgespeeld. Het wordt niet alleen wat we gewend zijn te consumeren, maar ook achtergrondgeluiden die nooit eindigen met autoplay.
Hij waarschuwde ons, maar we luisterden niet
Als klap op de vuurpijl worden veel populaire franchises omgezet in bijna twee uur niets anders dan een schetenkont, want alles wat ervan is geproduceerd is de moeite waard geweest. Dit is gewoon meer enshittificatie, maar toegepast op entertainment, wat gewoon een ander product is.
In IdiocratieOordeel en rechtvaardigheid worden meestal uitgesproken via de rechtbank van de publieke opinie, in plaats van via feiten en gerechtelijke procedures. Dit begint in het plaatselijke gerechtsgebouw, voorgezeten door de beroemde Mike Judge-medewerker Stephen Root, en escaleert helemaal tot aan de toespraken van president Machado, gevuld met worstelkreten, automatisch geweervuur en juichende fans.
De wereld waarin Mike Judge zich bevindt Idiocratie zit vol met heel domme mensen die door de natuur zijn geselecteerd omdat ze zich sneller voortplanten dan slimme mensen. Frito en zijn collega’s zijn zo dom dat ze snel afgeleid zijn, aangetrokken worden tot sensatiezucht als motten tot vlammen, en niet in staat zijn zelfs fundamentele problemen op te lossen. Intellect is iets waar men in deze wereld medelijden mee heeft, iets dat vandaag de dag waar lijkt te zijn nu hogescholen diplomafabrieken worden en verdienste is vervangen door het hebben van de ‘juiste’ meningen. Dit heeft hetzelfde effect gehad als de eeuwenlange natuurlijke selectie van Judge, omdat mensen gebiologeerd zijn door commentaar van mensen die er meer in geïnteresseerd zijn relevant te blijven dan de waarheid te vertellen.
Idiocratie is absurdistisch, bijna een tekenfilm, en leidt zijn uitgangspunt tot de meest belachelijke conclusies, maar dat is het punt. Het is niet bedoeld als een beeld van vandaag, maar als een waarschuwing voor wat zou kunnen komen. Het werd gemaakt in 2006, voordat veel van de conventies die ermee worden bespot, cultuur en het dagelijks leven werden, zodat Mike Judge nog niet te maken kreeg met eindeloze telefoonmenu’s en de mate waarin bijna elk product in ons dagelijks leven in verval is geraakt. Maar het is duidelijk dat hij wist dat het eraan zat te komen, zoals deze doordringende komische film laat zien door middel van bijtende satire en fantastische aandacht voor de wereld die hij creëerde.
Idiocratie wordt gestreamd op Hulu. Bekijk het in plaats van nog meer Kont.
