Een GEWONDE Amerikaanse piloot, alleen bewapend met een pistool en diep in vijandelijk gebied gestrand, had nog maar enkele minuten te gaan toen moordende Iraanse militanten dichterbij kwamen.
Amerikaanse speciale troepen kregen de opdracht het uitvoeren van een van de meest angstaanjagende reddingsmissies ter wereld geschiedenis om hun man te redden terwijl hij ontweek een meedogenloze klopjacht van 36 uur.
Na het uitwerpen van een getroffen £ 60 miljoen F-15 boven het zuidwesten Iranmerkte de officier – een hoge kolonel die diende als wapensysteemofficier – dat hij alleen was en hulpeloos afdreef naar afmattend bergachtig terrein.
Met een beschadigd been en vijandelijke troepen dichterbij, duwde hij zichzelf een zware bergrug van ruim 2.000 meter op, en uiteindelijk wurmde hij zich in een smalle spleet.
Ondertussen waren lokale stamleden, gewapend met AK-47’s, al de bergen aan het vegen, aangespoord door een beloning van £ 50.000 die werd uitgeloofd voor zijn gevangenneming.
Op beelden was te zien hoe de groep mannen zwaaiend met Iraanse vlaggen het ruige terrein doorkruiste op zoek naar de neergestorte Amerikaan.
Op basis van zijn Survival, Evasion, Resistance, and Escape (SERE)-training kon de getroffen kolonel net genoeg tijd door het onbekende landschap en zichzelf uit het zicht navigeren.
In gesprek met The Sun, voormalig Brit Koninklijke Luchtmacht aanvalshelikopterpiloot en beveiligingsspecialist Mikey Kay zei: “Dit was een race want tijd en letterlijk elke seconde telde.
“Naarmate de tijd verstrijkt, is er sprake van een exponentieel verval van succes.”
Zich bewust van het dreigende gevaar waarin de vlieger verkeerde, gooiden de VS “een aanzienlijke hoeveelheid” militaire capaciteit in de gewaagde extractie.
“Het idee dat de wapensysteembeheerder in handen van de Iraniërs zou komen, heeft duidelijk de hoofden van de Iraniërs gefocust Pentagon”, voegt Kaj toe.
Onder de tientallen vliegtuigen die voor de reddingsmissie werden ingezet, bevonden zich twee AC-130’s, MH-6 ‘Minibird’-aanvalshelikopters, A-10 Warthogs die speciaal waren ontworpen voor luchtsteun en een MQ-4 Reaper die boven hen toekeek.
Een reeks Special Forces-teams op HH-60W Jolly Green II-helikopters vloog naar de bevestigde plaats doel locatie, inclusief commando’s van Navy SEAL Team 6, de legendarische eenheid die Osama Bin Laden in 2011 vermoordde.
“De reden dat ze al deze mogelijkheden hebben gekregen, is omdat ze weten dat de Iraanse dreiging afneemt”, legt Kay uit.
‘Je hebt een aanzienlijk aantal loyale mensen op de grond die deze vlieger achtervolgen en proberen op te sporen.
“En de IRGC zal het gebied met allerlei dingen overspoelen.
“Ze hebben radarvoertuigen, honden, dronesgrond-lucht raketsystemen en troepen die waarschijnlijk draagbare luchtverdedigingssystemen (MANPADS) zullen vervoeren.
“De Iraanse strijdkrachten kwamen binnen ongeveer drie kilometer van de neergehaalde wapensysteembeheerder.
“Met een helikopter kun je in 60 seconden twee mijl afleggen.”
Iraanse troepen trokken de strop strakker aan toen de CIA desinformatie lanceerde campagnes om de gestrande vlieger kostbare tijd te kopen.
Via lokale netwerken verspreidden zich geruchten dat de piloot al was gevangengenomen en in een grondkonvooi uit het gebied was verplaatst.
De tactiek, bekend als ‘onconventioneel geassisteerd herstel’, was bedoeld om zoekteams op een verkeerde manier te sturen en de gecoördineerde klopjacht te verbreken.
Tegelijkertijd werkten agenten verwoed om de exacte positie van de kolonel te bepalen, maar de precaire positie van de gewonde vlieger maakte het moeilijk om hem te lokaliseren.
“De operator van het wapensysteem is op zoek gegaan naar hoogte, maar hij zat vast in een ravijn”, legt Kay uit.
“Als je het baken in dat ravijn aanzet, wordt het bereik ervan snel kleiner.”
Maar gelukkig beschikt de CIA over een specifiek vermogen om agenten vanuit het baken te geolokaliseren, en konden ze de coördinaten doorgeven aan het commando toen het reddingsvenster kleiner werd.
Toen zijn positie eindelijk was bevestigd, escaleerde de missie tot een grootschalige gevechtsredding onder vuur.
Straaljagers en gevechtsvliegtuigen baanden zich een weg door de bergen, op hun hoede voor Iraanse strijders die draagbare vliegtuigdestroyers hanteerden.
“MANPADS kunnen een absolute nachtmerrie zijn voor luchtvaartmiddelen die een neergestorte piloot proberen te lokaliseren”, zegt Kay.
Terwijl de helikopters laag naderden, konden ze kort landen en een zwerm commando’s loslaten.
Vervolgens bevestigden ze de identiteit van de WSO, een proces dat waarschijnlijk ten minste één vraag omvatte, gebaseerd op informatie in zijn Geïsoleerd Personeelsrapport (ISOPREP) waarop alleen hij het antwoord zou weten.
Het document, dat in het bezit is van de inlichtingenafdeling van zijn eenheid, bevat foto’s, vingerafdrukken en persoonlijke informatie en werd doorgegeven aan degenen die zijn redding coördineerden, zodat de definitieve identificatie kon worden uitgevoerd.
Toen dit eenmaal bevestigd was, werd hij aan boord van de helikopter gebracht en erheen gevlogen Koeweit voor medische behandeling.
Maar in een laatste, hartverscheurende wending kwamen twee transportvliegtuigen die aan de operatie deelnamen vast te zitten in het zand op een afgelegen luchtmachtbasis in Iran.
Drie andere vliegtuigen moesten worden opgeroepen om de bemanningen en soldaten van de Special Forces te redden en vernietigden vervolgens het gestrande vliegtuig om te voorkomen dat gevoelige informatie in Iraanse handen zou vallen.
“Die vliegtuigen beschikken over een heleboel zeer gevoelige apparatuur”, legt Kay uit.
“En dus is het laatste wat de VS willen dat die vliegtuigen en de MH-6-helikopters in handen van de Iraniërs komen.”
- Mikey Kay presenteert de Security Brief op BBC News
