Uitrollen zijn nieuwe mixed-reality-headset, de Visie Pro, Appel bedacht een plan dat bijna net zo ingewikkeld was als het apparaat zelf.
In januari 2024 riep Apple honderden detailhandelsmedewerkers op naar de campus in Cupertino om hen te trainen in de functies van de Vision Pro. Het bedrijf vroeg hen geheimhoudingsovereenkomsten te ondertekenen waarin ze geheimhouding beloofden over het apparaat, en zelfs over waar in Cupertino de training plaatsvond. Op de Apple-campus moesten ze hun telefoons in GPS-blokkerende Faraday-tassen stoppen. Medewerkers die een dag of twee van de training hadden gevolgd, mochten de ervaring niet beschrijven aan andere retailmedewerkers die op het punt stonden hun eerste demo te krijgen, om niet op de nieuwigheid te trappen.
Het verhoogde allemaal de romantiek toen de arbeiders eindelijk de headset uitprobeerden. Bedrijfsfunctionarissen lieten zien hoe het apparaat hen naar een assortiment landschappen, zeegezichten en maanlandschappen kon transporteren, of de sensatie van het kijken naar films op een groot scherm kon nabootsen.
“Toen ik terugkwam uit Cupertino, was dit echt het coolste wat ik ooit heb gezien”, zegt Megen Leigh, een oude Apple-medewerker in Columbus, Ohio, die voor de training naar Californië vloog. “Ik kan niet genoeg uitdrukken hoe waanzinnig briljant dit apparaat is.”
Het was de taak van trainers als Leigh om vier uur durende workshops te leiden voor verkopers die terugkeerden naar hun thuiswinkels. Daarna kregen de verkopers een uur bedrijfstijd om de demo te oefenen en het script vloeiend onder de knie te krijgen, en twee kansen om te oefenen met collega’s.
Op papier zag het plan er waterdicht uit. In de praktijk bleek de uitrol van Vision Pro in veel winkels een fiasco.
De demo’s draaiden om een aantal details die medewerkers vaak moeilijk onder de knie kregen. Voordat een klant het apparaat kon gaan gebruiken, moesten medewerkers hun gezicht scannen, kiezen uit ongeveer 25 maten lichtzegels en deze op de juiste manier aanbrengen, zodat ongewenst licht de beelden niet zou aantasten. Gebruikers bestuurden het apparaat met hun ogen en vingers, met behulp van subtiele bewegingen die in eerste instantie contra-intuïtief zouden kunnen zijn. Het script dat het bedrijf voor de demo’s componeerde, duurde meer dan een dozijn schermen.
Wat de uitrol nog ingewikkelder maakte, was de manier waarop Apple-winkels in de loop der jaren hun personeelsbestand hadden aangepast. Onder Steve JobsApple was er trots op dat hij goed bemande winkels had met hoogopgeleide medewerkers. In de jaren na zijn dood had Apple zijn winkels echter magerder bemand en was hij afhankelijker geworden van een tijdelijk personeelsbestand.
Tegen de tijd dat Vision Pro begin 2024 werd gelanceerd, waren veel Apple-verkopers pas onlangs vaste werknemers geworden nadat ze in de herfst als uitzendkracht waren aangesteld. Ze hadden weinig ervaring met een productlancering van Apple. “Het was de eerste keer dat veel mensen een script moesten leren”, zegt Kevin Gallagher, al jarenlang een Apple Store-medewerker uit Towson, Maryland. “Ze hadden niet de mogelijkheid om het te doen.”
En omdat de winkels onderbezet waren, kregen veel werknemers niet de training en oefentijd die Apple voor ogen had. “Ik kreeg een demo van 20 minuten. Ik kreeg misschien 30 minuten om het script te beoordelen, deed een demo op één persoon die naar Cupertino was gegaan en uit het nest werd gegooid”, zegt Sam Hernandez, een oude verkoper bij een vlaggenschip Apple Store in Chicago. (Apple weigerde commentaar te geven op dit verhaal.)
Uiteindelijk gaven schattingen aan dat Apple in 2024 minder dan 500.000 Vision Pro’s verkocht, tegenover grofweg 10 miljoen Apple-horloges in het eerste jaar en de ruim 200 miljoen iPhones die het jaarlijks verkocht.
De redenen voor de teleurstelling gingen veel verder dan het geklungel in de detailhandel. Met een gewicht van ongeveer 1,5 kilo was het apparaat te zwaar om urenlang te dragen, waardoor het niet ideaal was als werkinstrument. Het bood slechts een klein aantal apps vergeleken met andere Apple-producten en was slecht voor videogesprekken omdat het het gezicht van de gebruiker niet kon streamen zoals een telefooncamera dat kan. In plaats daarvan genereerde het een zombieachtige ‘persona’ die soms weinig gelijkenis vertoonde met de gebruiker. En natuurlijk was er de exorbitante prijs: $ 3.500 voor de basisversie en dichter bij $ 4.000 als je gewone accessoires toevoegt, zoals ooginzetstukken op sterkte en een reisetui.
