Door TeeJay klein
| Gepubliceerd
Als je een fan bent van geanimeerde shows voor volwassenenje hebt vrijwel zeker een flink aantal uren besteed aan kakelen bij FX’s Boogschutter. De serie, die in 2009 in première ging, draait om een team stuntelige spionnen, die missies uitvoeren tussen dronken buigers, one-night stands en meer gevatte grappen dan je hersenen in één keer kunnen verwerken. Op een gegeven moment zou ik erover nagedacht hebben Boogschutter een van de beste programma’s op televisie zijn. Helaas verloor de show, na veertien seizoenen te zijn uitgezonden, veel magie en verdween uiteindelijk een teleurstellende finale.
Veel fans hebben verschillende meningen over wanneer Boogschutter piekte. Sommigen zeggen dat de show in seizoen vijf mislukte, nadat hij van een vrij eenvoudige ordinaire spionageshow was veranderd in een vaag gedefinieerd misdaadavontuur. Anderen stopten met kijken in seizoen acht, toen het titelpersonage werd neergeschoten en in een coma van meerdere seizoenen terechtkwam. Persoonlijk vind ik het moeilijk om vast te stellen wanneer de show bergafwaarts begon te gaan, hoewel een groot deel van de schuld ligt bij gebeurtenissen in de echte wereld buiten het verhaal.
Het Isis-probleem van Archer
De eerste vier seizoenen van Boogschutter handhaafde een dun laagje continuïteit, met een paar running gags om bingewatching en fans met adelaarsogen te belonen. Voor het grootste deel was de serie echter episodisch van aard, waardoor je elke aflevering op de tv kon gooien terwijl je met roekeloze overgave naar kanalen surfte. Precies toen de serie mainstream succes begon te bereiken, moesten de schrijvers een moeilijke draai maken. Dit komt omdat het spionagebureau in de show Isis heet, wat je misschien herkent als een echt leven mondiale terrorisme-outfit. ISIS haalde in 2009 niet bepaald de krantenkoppen, maar zo Boogschutter Doorgaand werd de groep een van de meest spraakmakende opstanden, wat voor een echt ongemakkelijke dialoog zorgt bij het opnieuw bekijken.
In seizoen vijf, Boogschutter laat het voorwendsel van het Isis-spionagebureau vallen en de belangrijkste personages gaan aan de slag als huursoldaten voor de CIA. Door dit te doen, neemt de show een harde draai in serialisatie, wat betekent dat je in principe elke aflevering in opeenvolgende volgorde moet bekijken om te weten wat er aan de hand is. De grappen werken nog steeds, de personages zijn nog steeds even chaotisch als altijd, maar er zit wel iets van de magie in Boogschutter supersnel schrijven gaat verloren in de shuffle. Snel vooruit naar de conclusie van Boogschutter seizoen zeven, waarin Sterling Archer wordt neergeschoten en voor dood wordt achtergelaten, en je de gevreesde coma-seizoenen hebt om naar uit te kijken.
Uitleg over de comaseizoenen
Ik kan dit niet precies bewijzen, maar ik denk dat de maker en showrunner van de serie, Adam Reed, de show wilde verlaten en rond seizoen zeven van andere verhalen wilde beginnen. Boogschutter. Maar omdat de serie zo’n melkkoe voor het netwerk was geworden, stond FX erop deze te vernieuwen, zelfs als dit betekende dat er minder samenhangend materiaal moest worden afgeleverd. De coma-seizoenen zijn niet onoverzichtelijk – ze zouden zelfs als geweldig worden beschouwd in vergelijking met een mindere show – maar ze zijn duidelijk niet de Boogschutter die fans kennen en waarderen. Elk van de drie coma-seizoenen herkadert de kerncast volledig, terwijl ze nieuwe rollen op zich nemen als Neo-noir-detectives, eilandvluchtelingen en zelfs ruimtemariniers.
Mijn theorie over Adam Reed lijkt waar te zijn als je bedenkt dat hij uiteindelijk de show verliet na een zeer slordig seizoen tien. Door dit te doen, stelde Reed het nieuwe management in staat Sterling Archer uit zijn coma te wekken en te proberen terug te keren naar de status quo. Ook al ben ik geen fan van de coma-seizoenen, dit is waar de show voor mij volledig ontspoort. Met het verlies van Reeds scherpe humor en het besef dat drie seizoenen aan materiaal feitelijk in het niets verdwenen zijn, voelt seizoen 11 aan als een goedkope imitatie van de vroege jaren. Boogschutter.
De dood van Jessica Walter
Zelfs als je een Boogschutter superfan, je zou moeten toegeven dat de doodsteek voor de serie in 2021 kwam, toen Jessica Walter is overleden. Walter vertolkte de stem van Sterlings moeder Malory en zorgde voor een opvallend optreden dat de show tijdens haar afwezigheid hol achterliet. De schrijvers slaagden erin enkele stemlijnen uit het archief te gebruiken om haar personage een sierlijke uitgang te geven in de finale van seizoen 12, hoewel FX de verbijsterende beslissing nam om het lijk van deze serie daarna nog twee seizoenen te ondersteunen.
Seizoenen 13 en 14 van Boogschutter heb momenten van vreugde en een paar stevige lachjes, maar de show slaagt er nooit in om zijn vonk terug te krijgen zodra de matriarch van de Archer-familie uit beeld is. FX annuleerde de serie zonder pardon in 2023 en leverde een driedelige speciale finale af om oude kijkers tevreden te stellen.
Wat had kunnen zijn
De schrijvers deden hun best om alle losse eindjes aan elkaar te knopen, en ik vond het nog steeds leuk om door te gaan tot het einde van de show. Maar toen de credits eenmaal verschenen, vroeg ik me af hoe het televisielandschap eruit zou hebben gezien als Adam Reed zijn talenten gewoon naar een nieuwe show had gebracht, in plaats van fundamenteel zoveel te veranderen van wat de film maakte. Boogschutter Geweldig.
Alle 14 seizoenen van Boogschutter zijn momenteel streamen op Hulu. Als je de show nog nooit hebt gezien, is het nog steeds de moeite waard om te kijken, zolang je maar aan je verwachtingen voldoet.
ARCHER-FINALE BEOORDELINGSSCORE
