Na te zijn aangestoken op 26 november in Olympia, Griekenland, is de Olympische vlam nu officieel onderweg naar de Olympische ketels in Milaan en Cortina.
Maar wie zijn de mensen die de fakkels dragen? Waarom maken we eigenlijk zo’n probleem met fakkeldragers? En hoe kwamen de jongens vandaan? Verhitte rivaliteit uiteindelijk de vlam dragen? Nou, dat is een beetje ingewikkeld.
Traditioneel kiezen de organisatoren van een Olympische gaststad de fakkeldragers van elke Spelen. Soms worden ze geselecteerd vanwege hun atletische prestaties, soms vanwege hun beroemdheid. (Connor Storrie en Hudson Williams uit de homo-hockeyshow Valt waarschijnlijk in de laatste categorie.) Je kunt het ook gewoon doen zich aanmelden als fakkeldrageren burgers die zich hebben onderscheiden door inzet, solidariteit of belangrijk werk worden vaak geselecteerd.
Voorafgaand aan elke Spelen wordt de vlam aangestoken in de historische stad OlympiaGriekenland, en genomen langs een route die langs verschillende steden, gemeenschappen en territoria loopt op weg naar het gastland. Elke fakkeldrager loopt een korte afstand langs die route en draagt bij aan een lange keten die een heel land verenigt totdat ze het stadion bereiken waar de openingsceremonie zal worden gehouden, waarmee officieel de aftrap wordt gegeven voor de Olympische Spelen. Meer weten? Lees verder.
Alles wat u moet weten over Olympische fakkeldragers
Hoe worden de fakkeldragers gekozen?
Fakkeldragers worden gekozen op basis van symbolische criteria, Olympische waarden en betrokkenheid van de gemeenschap. Organisatoren kunnen hun eigen voorkeuren of thema’s introduceren voor de Spelen die zij organiseren, maar over het algemeen volgt de selectie enkele fundamentele en gemeenschappelijke principes van de Olympische geest.
Ten eerste stelt het organisatiecomité een korte lijst op van mensen die de geest van de Olympische Spelen het beste vertegenwoordigen. Naast de atleten die sportgeschiedenis hebben geschreven, worden vaak burgers gekozen die een positieve bijdrage hebben geleverd aan de samenleving: mensen die betrokken zijn bij vrijwilligerswerk of sociale initiatieven, jongeren die zich hebben onderscheiden door culturele of ecologische projecten, en figuren die waarden belichamen als solidariteit, inclusie en maatschappelijke betrokkenheid.
Institutionele partners, scholen, verenigingen, lokale overheden en sponsors nemen deel aan het selectieproces en wegen kandidaten uit hun vakgebied mee. Elke fakkeldrager wordt niet zozeer gekozen vanwege zijn of haar populariteit als wel vanwege de boodschap die hij of zij tijdens het deel van de reis kan uitdragen. Het resultaat is een estafetteloop bestaande uit mensen van verschillende leeftijden, achtergronden en sociale rollen, verenigd door de verantwoordelijkheid om de Olympische Spelen te bewaken en te vertegenwoordigen.
De betekenis van de Olympische Vlam
De vlam wordt in Olympia aangestoken met behulp van zonlicht dat wordt gebroken door een parabolische spiegel, een gebaar dat opzettelijk doet denken aan het ritueel uit de oudheid. Vanaf dat moment begint de vlam aan een reis die van fakkel naar fakkel gaat en een symbool wordt dat verschillende culturen en plaatsen verenigt.
Wat gebeurt er als de fakkel uitgaat?
Simpel gezegd: niets. Tijdens de reis kan het voorkomen dat de fakkel uitgaat door wind, regenof kleine technische problemen. In dergelijke gevallen wordt de traditie niet als onderbroken beschouwd, omdat er over de hele route speciale lantaarns worden gedragen die een authentieke vlam vasthouden, die tegelijkertijd met de hoofdvlam in Olympia wordt aangestoken. Indien nodig wordt de fakkel opnieuw aangestoken door deze back-uplantaarns om de continuïteit te garanderen en de verbinding met de oorspronkelijke vlam intact te houden.
Op weg naar de Olympische Winterspelen van 2026 in Milano Cortina
Voor de Olympische Winterspelen van 2026 in Milano Cortina werden ruim 10.000 fakkeldragers gekozen om de Olympische vlam te dragen en ruim 500 voor de Paralympische vlam. De vlam werd op 26 november in Olympia aangestoken en vertrok begin december vanuit Rome, waar officieel zijn reis door de laars van Italië begon, door steden voordat hij aankwam in de bergen waar de wedstrijden zullen worden gehouden.
Dit verhaal verscheen oorspronkelijk in BEDRAAD Italië. Het is vertaald uit het Italiaans.
