De al lang bestaande vraag hoe de Groene Rivier het Uinta-gebergte doorsnijdt, is een stap dichter bij de oplossing gekomen. Nieuwe geologische analyse suggereert dat het antwoord niet alleen in de rivier ligt, maar diep onder het bereik. De studie onderzoekt hoe de Green River geïntegreerd raakte met de Colorado River, een verandering die de afwatering in het westen van Noord-Amerika opnieuw vormgaf. Er zijn aanwijzingen dat de rivier zijn pad miljoenen jaren geleden heeft gevormd nadat de bergen zich al hadden gevormd en lang nadat de actieve bergbouw was beëindigd. Door riviergeometrie, sedimentgegevens en seismische beeldvorming te combineren, beweren de onderzoekers dat subtiele maar krachtige veranderingen in de aardmantel het landschap van onderaf veranderden, waardoor de rivier kon oversteken wat ooit een grote continentale kloof was.
Onderzoekers linken diep Aarde processen naar de Groene Rivier die het Uinta-gebergte oversteekt
Hoog in het Uinta-gebergte zijn de riviervalleien breed en licht glooiend. Lagerop worden diezelfde rivieren steiler en dieper ingesneden. Dit contrast is belangrijk. Het suggereert dat het bovenste riviernetwerk een eerdere periode weerspiegelt waarin de erosie langzamer was en het landschap stabieler was. Deze bewaarde kenmerken, bekend als relicttopografie, geven aan dat iets later veranderde hoe snel rivieren in rotsen konden snijden.Door de vroegere vorm van deze riviernetwerken te reconstrueren, kan de studie “Een lithosferische druppel veroorzaakte de integratie van groen en de Colorado-rivier” schat dat het midden van het bereik met ongeveer 450 meter steeg ten opzichte van het basisniveau. Deze stijging vond plaats lang nadat de bergen zich meer dan 50 miljoen jaar geleden vormden. Het werd niet veroorzaakt door aardverschuivingen of klimaatverschuivingen, die slechts een ondergeschikte rol lijken te hebben gespeeld.
Een lithosferische druppel veranderde het landschap van onderaf
Seismische beelden onder het bereik onthullen een dichte massa lithosfeer die in de mantel wegzakt. Dit proces, bekend als een lithosferische druppel, verwijdert zwaar materiaal van de bodem van de korst. Een hetere mantel stijgt op om deze te vervangen, waardoor het oppervlak erboven wordt opgetild. Berekeningen suggereren dat dit druppeltje tussen ongeveer 2 en 5 miljoen jaar geleden is losgekomen.
De timing komt overeen met Groen en Integratie van de Colorado-rivier
De geschatte timing van dit diepe aardse proces komt overeen met onafhankelijk bewijsmateriaal voor het moment waarop de Groene Rivier het Uinta-gebergte doorsneed en zich bij de Colorado-rivier voegde. Naarmate het land ongelijkmatig steeg, verschoven de basisniveaus, werden de rivieren steiler en versnelden de insnijdingen. Dit creëerde de omstandigheden die nodig waren voor de Groene Rivier om de bergketen te overstijgen en de Canyon van Lodore uit te snijden.
Diepgaande processen hervormen oppervlaktesystemen stilletjes
Slechts een klein deel van de opwaartse kracht kan worden verklaard door erosie en isostatisch herstel. Het meeste werd aangedreven door de manteldynamiek die destijds weinig sporen op het oppervlak achterliet. De bevindingen laten zien hoe diepgaande geologische processen riviersystemen stilletjes kunnen reorganiseren, landschappen kunnen hervormen en ecosystemen kunnen veranderen, lang nadat de vorming van bergen is opgehouden.
