Terwijl de krantenkoppen over AI Door werknemers te vervangen die in 2025 werden gedomineerd, bewandelt gedragsmatige gezondheid een ander pad. De industrie gedijt op menselijke verbinding, waarbij succes wordt gemeten in vertrouwen, genezing en menselijke relaties, niet in doorvoer. Dat wil niet zeggen dat AI de industrie niet snel zal hervormen; dat is wel zo. Zijn rol hier verschilt fundamenteel omdat het artsen ondersteunt in plaats van hen buitenspel te zetten.
Ik voorspel dat we het komende jaar een paradox zullen zien optreden: de gezondheid van het gedrag zal steeds meer door AI worden ondersteund, en tegelijkertijd menselijker dan het in decennia is geweest. De reden is simpel. Burn-out en administratieve lasten beperken steeds meer wat artsen kunnen doen. Aanbieders moeten uren besteden aan documentatie, voorafgaande autorisaties en gegevensinvoer in plaats van aan patiënten. AI die is gebouwd om die wrijving te verminderen, kan artsen terugbrengen naar het werk dat hen hier in de eerste plaats naartoe heeft getrokken: volledig opkomen voor de mensen die zij dienen.
Dit zijn de vijf manieren waarop AI volgens mij de gedragsgezondheid in 2026 zal hervormen:
De therapie wordt persoonlijker
In plaats van uitsluitend te vertrouwen op geheugen of papieren kaarten, kunnen therapeuten nu terugkerende thema’s, emotionele patronen of gemiste follow-ups zien, vaak in realtime. In de loop van de tijd zal dit zorgverleners helpen om meer gepersonaliseerde, inzichtelijke zorg te bieden, zonder dat ze door pagina’s met aantekeningen hoeven te bladeren. Dit bespaart tijd, maar verdiept vooral de therapeutische continuïteit.
Minder administratie, meer zorg
Planning, facturering en documentatie zijn noodzakelijke, maar tijdrovende taken die artsen wegtrekken van patiënten. AI zal bij veel van deze routinematige workflows efficiënter worden.
Op nationaal niveau is het streven van de Centers for Medicare & Medicaid Services omDood het klembord‘ versnelt deze verschuiving door de verwachting te wekken dat patiëntgeschiedenissen digitaal naar elektronische patiëntendossiers moeten stromen in plaats van opnieuw op papier te worden verzameld, zodat AI het drukke werk kan automatiseren en die tijd kan teruggeven aan de zorg. Wat vroeger urenlang werk buiten kantooruren of inhaalwerk in het weekend vereiste, wordt nu met AI binnen enkele minuten gedaan. Voor artsen betekent dit meer tijd voor reflectie, teamsamenwerking of rust.
AI-vertrouwen zal onderdeel worden van de zorgervaring
Wil AI de gedragsmatige gezondheidszorg echt ondersteunen, dan is het essentieel dat patiënten en artsen erop kunnen vertrouwen dat het op verantwoorde wijze wordt gebruikt. In 2026 zullen we zien dat transparantie en bestuur een integraal onderdeel worden van de manier waarop zorg wordt geleverd, en niet alleen van hoe deze wordt opgebouwd. Wanneer platforms duidelijk maken hoe AI-instrumenten werken, hoe gegevens worden beschermd en wie de controle behoudt, versterkt dit de therapeutische relatie in plaats van deze te ondermijnen. Vertrouwen is in deze context zorg.
Het welzijn van medewerkers krijgt steeds meer de aandacht die het verdient
Dezelfde technologie die artsen helpt patiënten te ondersteunen, kan organisaties ook helpen hun personeel te ondersteunen. AI kan klinieken realtime inzicht geven in overwerk, onevenwichtige caseloads signaleren, tekenen van burn-out aan het licht brengen of tijdbesparende tools op het juiste moment naar het juiste teamlid sturen. Gegevens over het personeelsbestand kunnen leiders zelfs helpen proactief in te grijpen voordat iemand een breekpunt bereikt.
Als anekdote heb ik gehoord van neurodivergerende artsen die lange tijd worstelden met de documentatievereisten, maar nu dankzij AI-ondersteuning zonder extra stress bij kunnen blijven. Dat is een grote overwinning voor inclusiviteit, welzijn en personeelsbehoud. Als het personeel zich gesteund voelt, voelen de patiënten dat ook.
Het bewijzen van resultaten zal nieuwe bronnen ontsluiten
Naarmate de gedragsmatige gezondheidszorg verschuift naar op waarden gebaseerde zorg, zullen klinieken en centra onder toenemende druk komen te staan om meetbare resultaten aan te tonen. AI kan zorgteams helpen de voortgang tussen sessies bij te houden, lacunes in behandelplannen te identificeren en resultaten te presenteren op een manier die terugbetaling, accreditatie en naleving ondersteunt.
In plaats van bijvoorbeeld een vakje aan te vinken om aan te geven dat er een afspraak heeft plaatsgevonden, kunnen zorgprofessionals AI gebruiken om te valideren dat ze klinische doelen hebben bereikt, waardoor anekdotische verhalen worden omgezet in gestructureerde documentatie. Deze mogelijkheden kunnen organisaties ook helpen subsidies binnen te halen, diensten uit te breiden en meer mensen te bereiken zonder de toch al overbelaste teams te overbelasten. Op die manier wordt AI niet alleen een hulpmiddel voor de zorgverlening, maar ook voor toegankelijkheid en duurzaamheid.
LAATSTE GEDACHTEN
De komende veranderingen zullen niet opnieuw definiëren hoe goede gedragsmatige gezondheidszorg eruit ziet; artsen weten al hoe dat eruit ziet. Maar ze zullen bepalen of meer mensen er toegang toe hebben, en of de aanbieders die het leveren hun werk kunnen volhouden.
AI die de administratieve lasten vermindert, creëert ruimte voor het soort aandacht dat de uitkomsten verandert. Dat is geen maanschot. Het gebeurt al in klinieken die deze hulpmiddelen hebben ingevoerd, waar documentatie die ooit uren duurde, nu minuten duurt. Een recent multicenter studie in JAMA Network Open ontdekte dat artsen die gebruik maakten van omgevings-AI-schrijvers hun burn-outpercentages na slechts 30 dagen zagen dalen van 51,9% naar 38,8% – een vermindering van 74% in de kans op een burn-out. Hoewel dat onderzoek zich in brede zin op de geneeskunde richtte, zijn de implicaties voor de gedragsmatige gezondheid duidelijk: wanneer artsen minder tijd aan schermen besteden en meer tijd aan patiënten besteden, verbeteren zowel de kwaliteit van de zorg als de duurzaamheid van het personeelsbestand.
Nu deze technologieën in 2026 de standaardpraktijk worden, verschuift de vraag van de vraag of AI thuishoort in de gedragsgezondheid naar de manier waarop we deze inzetten. De organisaties die het als een kritieke infrastructuur beschouwen, zullen degenen zijn die de kwaliteitszorg kunnen opschalen zonder hun teams op te branden. In een veld waar genezing afhankelijk is van menselijke aanwezigheid, is technologie die die aanwezigheid beschermt niet langer optioneel.
Josh Schoeller is de CEO van Qualifacts.
