Hij heeft elk land bezocht; 3 steden die hij aanbeveelt – en één die hij zou overslaan

Als kind verdiepte ik me in kaarten, vlaggen en geschiedenisboeken, nieuwsgierig naar hoe het leven eruit zag in verre uithoeken van de wereld. Tegelijkertijd worstelde ik stilletjes met slopende obsessief-compulsieve stoorniswaardoor ik me vaak gevangen voelde in mijn eigen geest.

Op een avond tijdens mijn eerste jaar aan de Universiteit van Miami kwam ik in mijn appartement een artikel tegen dat me verbaasde. Er stond dat er meer mensen in de ruimte waren geweest dan ooit elk land bezocht in de wereld.

Toen ik dat ontdekte, veranderde de richting van mijn leven. Ik besloot op een missie te gaan om elk land te bezoeken, niet alleen als reisdoel, maar als een manier om dat te bereiken de confrontatie aangaan met mijn OCD en mezelf bewijzen dat het niet de grenzen van mijn leven hoefde te bepalen.

De daaropvolgende jaren op de universiteit spaarde ik agressief terwijl ik in de nachtlevenmarketing in Miami werkte, waarbij ik net genoeg opzij zette om de reis mogelijk te maken als ik zorgvuldig budgetteerde en de kosten laag hield.

Toen ik mijn ouders over mijn plan vertelde, lachten ze en haalden ze hun schouders op, zonder mij echt serieus te nemen. Niet lang daarna belde ik een van mijn beste vrienden. Hij lachte ook en zei slechts twee woorden: ‘Veel succes.’

Na mijn afstuderen heb ik er mijn missie van gemaakt. Ik backpackte meestal alleen door conflictgebieden, afgelegen eilanden en plaatsen in het centrum van de oude geschiedenis. Op 3 april 2025 bereikte ik mijn 195e en laatste land in Noord-Korea. De reis werd geverifieerd door NomadMania, ’s werelds grootste reisgemeenschap, die bevestigde dat ik de jongste persoon was die ooit elk land heeft bezocht.

Na het voltooien van mijn missie vielen een paar plaatsen op als onvergetelijk. Dit zijn drie steden die ik anderen altijd aanraad om te ervaren – en één waar ik niet snel naar terug zou willen gaan.

Sydney, Australië

Van de honderden steden die ik in mijn leven heb bezocht, Sydney is mijn favoriet. Wat het meest opviel was hoe relaxed en gastvrij de mensen waren. Het tempo deed me denken aan mijn geboorteplaats San Diego, met dezelfde relaxte energie maar een nog groter gevoel van warmte.

Op een ochtend, terwijl ik in een café zat, begon een ouder echtpaar aan de tafel naast mij een gesprek en begon hun favoriete plekken in de stad te delen. Ze praatten over de kustwandelingen waar ze van hielden, welke buurten de moeite waard waren om tijd door te brengen, en de restaurants waar ze steeds weer naar teruggingen. Dergelijke interacties kwamen zo vaak voor dat de vriendelijkheid niet langer als iets nieuws voelde en onderdeel werd van het dagelijks leven.

Terwijl ik de stad verkende, viel het mij steeds op hoe natuurlijk mooi het was. Meer dan 100 stranden zijn binnen handbereik, waaronder Bondi, waar ik surfers met het getij zag aanrollen. In het stadscentrum dwaalde ik door verschillende wijken en nam ik de mix van historische architectuur en modern design in me op. Vooral de zonsondergangen waren onvergetelijk. Ik zag veerboten over het water varen terwijl de skyline in zicht kwam, omlijst door de Sydney Opera House en de Harbour Bridge.

Sydney is het soort stad waarin ik me gemakkelijk kan voorstellen een leven op te bouwen.

Valletta, Malta

Valletta voelde vanaf het moment dat ik aankwam als een levend kruispunt van geschiedenis. Gelegen in het centrum van de Middellandse Zee weerspiegelt de stad eeuwen van Italiaanse, Arabische, Britse en Noord-Afrikaanse invloed, allemaal verpakt in een compacte, beloopbare hoofdstad.

Ik liep langs cafés aan het water en stond een paar minuten later op de versterkte muren van de stad, uitkijkend over de wateren waar ooit Fenicische handelaars, Ottomaanse vloten en Britse oorlogsschepen doorheen reisden.

Wat verraste mij het meest over Valletta was hoe onderbezocht het voelde vergeleken met een groot deel van Zuid-Europa. Zelfs tijdens het hoogseizoen voelde het nooit overspoeld. Een korte rit met de veerboot verderop bracht ik tijd door op het eiland Gozo, waar het leven nog langzamer ging. Ik bezocht oude tempels die ouder zijn dan de Egyptische piramides en passeerde kleine dorpjes waar de visserij en de landbouw nog steeds het dagelijks leven bepalen.

Door Gozo te ervaren, voelde Valletta zich nog specialer: een historische hoofdstad met gemakkelijke toegang tot een rustigere, oudere kant van de Middellandse Zee.

Krabi, Thailand

Krabi stond aanvankelijk niet eens op mijn radar en het werd uiteindelijk een van de laatste plaatsen die ik tijdens mijn reis bereikte. Een Thaise vriend die ik jaren eerder op het juniorentenniscircuit had ontmoet, vertelde me dat dit het mooiste deel van het land was en stond erop dat ik het niet kon missen.

Hij had gelijk. Krabi is de belangrijkste stad van de provincie, maar de meeste reizigers gebruiken ‘Krabi’ om naar de omliggende stranden en eilanden te verwijzen – en weinig plaatsen op aarde combineren land en zee zo dramatisch. Bij Railay-strandKalkstenen kliffen rijzen op uit turkoois water en creëren een achtergrond die anders is dan al het andere dat ik heb gezien.

Ik heb dagtochten gemaakt Phang-baai en verder richting de nabijgelegen Phi Phi-eilanden, slingerend langs mangrovebossen en verborgen baaien die grotendeels onaangetast aanvoelden. En dan was er het eten. Voor een paar dollar kon ik bij een kraampje langs de weg of bij een strandcafé een heerlijke lokale maaltijd en een verse drakenfruit-smoothie krijgen.

Krabi herinnert ons eraan dat enkele van de meest gedenkwaardige plaatsen niet altijd deel uitmaken van het oorspronkelijke plan.

New Delhi, India

India was een van de landen die ik het meest wilde bezoeken, en het leverde een aantal fantastische ervaringen op. Het zien van de Taj Mahal en Agra voldeed aan alle verwachtingen, en getuige zijn van de oude religieuze rituelen langs de Ganges in Varanasi was een van de krachtigste culturele momenten die ik waar dan ook ter wereld heb meegemaakt.

Dat gezegd hebbende, is New Delhi niet een plek waar ik sterk naar terug wil keren. De luchtkwaliteit was zo slecht dat ik voortdurend moest hoesten, waardoor het ongemakkelijk werd om veel tijd buiten door te brengen. In een stad met meer dan 22 miljoen inwoners was het verkeer meedogenloos, wat bijdroeg aan een gevoel van chaos dat, in tegenstelling tot andere drukke steden waar ik van hield, nooit energiek aanvoelde. Vergeleken met andere delen van India vond ik de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad ook niet zo boeiend.

Ik ben blij dat ik gegaan ben, en India als geheel heeft een blijvende indruk op mij achtergelaten. Maar als ik nog een reis zou plannen, New Delhi zou niet op mijn lijst staan.