Vorige maand heeft de Ministerie van Justitie heeft meer dan 3 miljoen documenten vrijgegeven gerelateerd aan een veroordeelde zedendelinquent Jeffrey Epstein. Terwijl de stortplaatsen licht werpen op die van Epstein sociale kring En activiteitenbieden ze ook een zeldzaam inzicht in de interne werking van een federaal onderzoek, inclusief hoe technologiebedrijven als Google reageren op overheidsverzoeken om informatie.
WIRED vond in de meest recente publicatie van het DOJ verschillende dagvaardingen van de grand jury, gericht aan Google, samen met bestanden die Google-gegevens lijken te zijn die zijn geproduceerd over specifieke gebruikers en brieven op briefpapier van Google die reageren op specifieke dagvaardingsverzoeken.
Google weigerde commentaar te geven op de specifieke documenten in de dumps, maar woordvoerder Katelin Jabbari zei in een schriftelijke verklaring dat de “processen van het bedrijf voor het afhandelen van wetshandhavingsverzoeken zijn ontworpen om de privacy van gebruikers te beschermen en tegelijkertijd aan onze wettelijke verplichtingen te voldoen. We beoordelen alle juridische eisen voor juridische geldigheid en we gaan terug op de eisen die te breed zijn, inclusief het volledig bezwaar maken tegen sommige.”
De documenten laten zien hoeveel de overheid soms zal proberen te verkrijgen zonder toestemming van een rechter, hoe Google terugdringt op verzoeken waarvan zij zegt dat ze verder gaan dan wat wettelijk vereist is, en welke soorten informatie het bedrijf over zijn gebruikers heeft verstrekt.
Geheim door ontwerp
Dagvaardingen zijn normaal gesproken met geheimhouding omgeven. A Brief uit 2019 ondertekend door de toenmalige Amerikaanse advocaat voor het zuidelijke district van New York en gericht aan de juridische afdeling van Google, verbood het bedrijf bij wet om het bestaan van de brief bekend te maken aan Epstein-medesamenzweerder Ghislaine Maxwell, het onderwerp van de dagvaarding, gedurende 180 dagen vanaf de datum van het bevel. In de brief werd Google ook opgedragen om openbare aanklagers te waarschuwen als het van plan was Maxwell te vertellen over het bestaan van het bevel nadat de 180 dagen waren verstreken, “voor het geval het onderzoek voortduurt en het bevel moet worden verlengd.”
Zelfs als dit niet wettelijk vereist was, verzochten de aanklagers om het stilzwijgen van Google. A Brief uit 2018 waarbij Google werd geïnstrueerd om alle e-mails (inclusief die in concept- en prullenbakmappen) en Google Drive-inhoud die aan vier Gmail-accounts was gekoppeld, te bewaren, verzocht Google ook het bestaan van de brief aan niemand bekend te maken, inclusief de mensen die eigenaar waren van de accounts. In de brief werd ook gevraagd dat Google de federale aanklagers op de hoogte zou stellen als het bedrijf van plan was openbaarmaking te doen, zodat de aanklagers “indien nodig een bevel tot geheimhouding konden verkrijgen.”
Het is onduidelijk of Google de accounthouders op de hoogte heeft gesteld van de geredigeerde e-mails nadat de in de brief van 2019 beschreven periode van 180 dagen was verstreken. Privacy en voorwaarden van Google zegt dat wanneer zij een verzoek ontvangt van een overheidsinstantie, zij het onderwerp van dat verzoek een e-mail zal sturen voordat zij die informatie openbaar maakt, tenzij dit bij wet verboden is.
Terug naar de basis
Veel van de bestanden in de Epstein-dumps hadden de titel ‘GOOGLE ABONNEERINFORMATIE’ en bevatten de accountnaam, het herstel-e-mailadres en telefoonnummers, tot welke Google-services het account toegang heeft, wanneer het account werd aangemaakt, het ‘Servicevoorwaarden-IP’-adres en een logboek van IP-adresactiviteit.
Mario Trujillo, een senior stafadvocaat bij de Electronic Frontier Foundation, zegt dat abonnee-informatie de laagste wettelijke barrière vereist waartoe de overheid toegang kan krijgen onder de Wet op opgeslagen communicatieeen wet uit de jaren tachtig die veel regels vastlegt voor het soort informatie waartoe de overheid toegang heeft van elektronische dienstverleners zoals Google.
Terwijl sommige soorten informatie, zoals e-mail inhoudvereisen volgens de wet een huiszoekingsbevel, “aan de andere kant staat de basisinformatie over abonnees”, zegt Trujillo. De wet staat de overheid expliciet toe om die informatie te verkrijgen met slechts een dagvaarding, waarvoor niet noodzakelijkerwijs rechterlijke goedkeuring vereist is.
