Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett, de regisseurs achter de culthit Klaar of nietweten dat de meeste mensen Echt wil die film gewoon nog een keer, ook al ontplofte iedereen erin (behalve de onverwoestbare heldin, Samara Weaving’s Grace) letterlijk. En op een bepaalde manier, Klaar of niet 2: Hier kom ik is eigenlijk die film: meer rijke sycofanten worden gehakt, een nieuw spel baadt onze helden in bloeden Weaving laat haar iconische schreeuw los wanneer dat nodig is. Het opent zelfs met een herhaling van Klaar of niet’Het nu iconische einde van het verhaal, waarin Grace opnieuw wordt voorgesteld terwijl ze het decadente landhuis van haar schoonfamilie uit strompelt, trouwjurk doordrenkt van hun bloed, om eindelijk te genieten van een sigaret terwijl een paar verbijsterde paramedici toekijken.
Het is een passende manier om dingen op gang te brengen, zelfs als het expliciet hetzelfde terrein betreedt. Maar voordat we ons al te op ons gemak kunnen voelen, zeggen Bettinelli-Olpin en Gillett ‘ja, en’ die beelden op de meest waanzinnige manier. In een naadloze voortzetting van die afscheidsscène raakt Grace in een kritische shock; een duizelingwekkende snorricamreeks volgt haar achterin een ambulance, waar we haar aangrijpende huwelijksnacht in snelle, schokkende flitsen opnieuw beleven. Als er ooit een gevoel van veiligheid zou zijn Klaar of niet 2dit vervolg verspilt weinig tijd met het opblazen ervan. Zeker, dit spel is niet veel veranderd, maar met een dubbel aantal spelers komt er dubbel zoveel bloedbad en natuurlijk ook nog meer uitzinnige charme.
Het is een echte familieaangelegenheid voor Samara Weaving’s Grace Klaar of niet 2.
Zoeklichtfoto’s
Zelfs als Klaar of niet 2 precies verdergaat waar zijn voorganger ophield, hebben de tussenliggende jaren dit verhaal tot bijna mythische proporties opgevoerd. De film behandelt Grace als een soort cultheld – en gezien het feit dat ze in een familie van satanaanbidders trouwde en tijdens een spelletje verstoppertje bijna werd opgeofferd aan ‘Mr. Le Bail’, is die eerbied meer dan gerechtvaardigd. Genade is in essentie gechanneld de geest van John McClane om de Le Domases te overleven, maar haar bovennatuurlijke beproeving stuit in de echte wereld natuurlijk op onverschilligheid en verwarring. Zelfs haar vervreemde zus Faith (Kathryn Newton), die alleen komt aanrennen omdat ze op de lijst staat als Grace’s contactpersoon voor noodgevallen, denkt dat er een schone uitweg uit deze helse situatie bestaat. “Jij bent Dus Ik ga naar de gevangenis,’ dreunt ze als ze het verhaal van Grace hoort, en ondermijnt de spanning van haar ontsnapping met een nieuwe dosis angst.
Het is bijna een opluchting als we horen dat Grace nog één strijd te gaan heeft. De familie Le Domas was slechts één hoofd van de hydra: er is een hele raad van families wier respectievelijke Faustiaanse deals in gevaar kwamen toen Grace haar verstoppertje won. Door het overlijden van de patriarch van Le Domas en al zijn in aanmerking komende erfgenamen kwam de ‘Hoge Zetel’ vrij, wat betekent dat de vier overgebleven families – plus Genade en geloof – moeten vechten om het te claimen. Degene die wint, beheerst de wereld, maar als Grace tot het ochtendgloren overleeft, keert de stoel automatisch terug naar haar. Als niemand wint, zal meneer Le Bail ‘erg boos’ zijn en zal iedereen een explosieve dood tegemoet gaan.
Met het dubbele aantal spelers kun je een nog explosiever verstoppertjespel verwachten.
Zoeklichtfoto’s
Waar Klaar of niet grotendeels gespeeld binnen het mysterie van de deal van Le Domas met de duivel, heeft het vervolg de taak om het gordijn volledig op te lichten. Het resultaat is dat er in het begin veel wereldopbouw nodig is, maar een script van Guy Busick en R. Christopher Murphy doet dat snel – al was het maar om Grace weer in haar trouwjurk en gele gesprek te krijgen, een reeks die zich bijna afspeelt als een superheld die zich weer aankleedt. (Maak je geen zorgen, ze mag uiteindelijk wel een bad nemen.) De toevoeging van Elijah Wood als The Lawyer, de aardse vertegenwoordiger van de heer Le Bail, zorgt ervoor dat al die uiteenzetting soepel verloopt. Een nieuw spel betekent een paar nieuwe regels, maar de echte zegen van Klaar of niet 2 komt met de toevoeging van zoveel verachtelijk excentrieke families, die allemaal de kans krijgen om op wat landschap te kauwen en opnieuw de noodzaak te bevestigen om de rijken op te eten.
Dat Grace tijdens deze ronde ook wat hulp krijgt, zorgt er in grote mate voor dat deze game anders aanvoelt. Omdat ze de afgelopen 24 uur in de eeuwige overlevingsmodus heeft doorgebracht, is er niet veel tijd geweest om haar te leren kennen – maar het koppelen van Grace aan de zus waarvan we nooit wisten dat ze die had, brengt nieuwe dimensies in zowel het spel als het laatste meisje. Hun strijd om te overleven wordt vaak onderbroken door Faith’s behoefte om de problemen uit hun verleden op te lossen: ze heeft een hekel aan Grace omdat ze haar in de steek heeft gelaten ten gunste van een zacht leven in de stad, en die ruzie speelt zich met horten en stoten af terwijl ze rennen voor hun leven. Newtons betrouwbare grapjes, geperfectioneerd in films als Lisa Frankenstein En Abigaïlis ook een ideaal tegenwicht voor alle onheil en satanische somberheid die er spelen. Er zit lichtzinnigheid in Klaar of niet 2 waar zijn magere voorganger niet per se behoefte aan had, maar terugkeren naar deze wereld vraagt om een lepel suiker die Faith naadloos aanlevert.
De advocaat van Elijah Wood trekt het gordijn open voor de onzichtbare wereld van de franchise.
Zoeklichtfoto’s
In Klaar of niet 2er staat meer op het spel dan alleen maar een zetel – en Bettinelli-Olpin en Gillett graven diep in wat het werkelijk betekent om je ziel te verkopen. Grace kan zich niet met brute kracht uit dit spel banen, zoals ze de vorige keer deed, en het zoeken naar een nieuwe ontsnapping betekent slim spelen tegen echte psychopaten met onbeperkte middelen. Het Radio Silence-team plaatst de zusjes MacCaullay wijselijk tegenover de levende belichaming van de kwaadaardige tweeling, Ursula (Sarah Michelle Gellar) en Titus Danforth (De Pitt’van Shawn Hatosy). Ursula is misschien wel het brein van deze operatie, maar Titus is het oncontroleerbare donkere paard van de hele zaak. Naarmate de nacht vordert, komt hij naar voren als de dreiging die dit spel van binnenuit zou kunnen vernietigen, terwijl Hatosy’s optreden – deels hammy, deels echt dreigend – het toneel vormt voor een echte afdaling naar de hel.
Radio Silence is nooit bang geweest om ‘daarheen te gaan’ met een bovennatuurlijke twist, maar Klaar of niet 2 is het meest opwindend als het ons eindelijk meer van meneer Le Bail en zijn duivelaanbiddende volgelingen geeft. Het begrijpt de eetlust van zijn publiek en geeft ze precies wat ze zoeken, maar het vindt ook opmerkelijke manieren om al die “Wees gegroet Satans!” fris voelen. Een vervolg maken op iets dat zo perfect op zichzelf staat als Klaar of niet zou altijd een risico blijven, maar dubbel of niets levert grote winsten op met een verhaal dat zo heerlijk donker is.
