Het fenomeen van een vliegtuig dat vliegt ‘voordat het opstijgt’ is geen fout in het continuüm van ruimte-tijd; het gebeurt regelmatig als gevolg van de manier waarop trans-Pacific-vliegtuigen de internationale datumgrens (IDL) tussen Japan en Californië overschrijden. Volgens NOAAeen vlucht van Japan naar Californië, als het de IDL van west naar oost oversteekt en op zaterdag vanuit Japan naar het oosten reist, passeert het vliegtuig de meridiaan van 180 graden, waardoor de kalender moet worden teruggezet naar vrijdag. Hogesnelheidsvliegtuigen, met name de SR-71 Blackbird, zouden kunnen profiteren van deze geografische ‘maas in de wet’ door met een kracht van meer dan Mach 3,2 te vliegen, waardoor piloten en passagiers de rotatie van de aarde kunnen ontlopen en een dag ‘winst’ kunnen maken terwijl ze de vorige dag op hun bestemming aankomen.
De 180 graden meridiaan: hoe de Stille Oceaan de kalender opnieuw instelt
Het ’tijdreis’-effect wordt gecreëerd door de Internationale Datumgrens (IDL) – 180 graden lengtegraad gelegen in de Stille Oceaan. De IDL wordt gedefinieerd door NOAA als een denkbeeldige grens die twee opeenvolgende kalenderdagen scheidt. Wanneer een commercieel vliegtuig de IDL oversteekt en van Japan naar Californië oostwaarts reist, wint het een volledige reisdag. Om synchroon te blijven met de wereldkalender, moet het lokale kalender-/kloksysteem van het vliegtuig 24 uur achteruit worden gezet, waardoor er tweemaal op dezelfde datum wordt gereisd.
Hoe de SR-71 Merel versloeg de klok
Hoewel dit met een kalenderdag vooruitgaan gebeurt bij alle commerciële luchtvaartmaatschappijen die deze reis maken, zijn de meest extreme voorbeelden van ‘tijdreizen’ feitelijk vastgelegd door de legendarische SR-71 Merel vliegtuigen. De SR-71 reisde met snelheden van meer dan 3.200 km/uur (3,2 Mach), waardoor hij de volledige rotatie van de aarde kon overtreffen. Vluchtgegevens van NASA geven aan dat toen piloten op zaterdagochtend Okinawa, Japan, verlieten en naar Californië vlogen, ze de reis zo snel konden voltooien dat ze vrijdagmiddag vóór hun vertrektijd op de Beale Air Force Base aankwamen; waardoor ze letterlijk het zonlicht aan de horizon ontlopen.
Chronologische paradox versus fysieke tijdreizen
Dit is een onderscheid tussen het ene type tijdreizen in science fiction (de tijdreisparadox) en een ander type tijdreizen in de natuurwetenschappen (theoretische natuurkunde). Wanneer iemand in een andere tijdsperiode op grote afstand arriveert, heeft hij een kalender die een tijdverschuiving aangeeft; hun biologische klok zal echter voortdurend vooruit lopen. Zoals vermeld in a tijdschrift voor theoretische natuurkundeis dit soort tijdreisschending (zoals bij Einsteins relativiteitstheorie) een kunstmatige (menselijke) conventie voor het meten van tijd, en het blijft een fascinerend resultaat van de noodzaak van een 24-urige dag op een bolvormige aarde die elke 24 uur ronddraait.
