Verhaal: Shu-Fen verhuist haar gezin naar Taipei en opent een kleine noedelkraam om een nieuwe start op te bouwen. Haar oudste dochter, I-Ann, worstelt met groeiende verantwoordelijkheden, terwijl de jongste, I-Jing, te maken krijgt met spanningen met haar grootvader omdat ze linkshandig is.Beoordeling: ‘Left-Handed Girl’ begint rustig en laat je zien hoe een gezin zijn plek probeert te vinden in een nieuwe stad. De film probeert niet je aandacht te trekken met dramatische gebeurtenissen. In plaats daarvan richt het zich op momenten die laten zien wie deze mensen zijn en hoe ze zich voelen. Geproduceerd door Sean Baker, winnaar van de Oscar voor Beste Regisseur voor ‘Anora’, kent deze film verschillende momenten die indruk maken door de pure kracht van eenvoud. Als de strijd van de moeder om met financiële moeilijkheden om te gaan echt voelt, kijk dan eens naar de jongste dochter, wier onschuld en eenvoud onvergetelijk blijven. De film besteedt tijd aan het tonen van de emoties van de personages zonder ze hardop te zeggen. Als je naar ‘Left-Handed Girl’ kijkt, is het alsof je een echt gezin volgt door een paar dagen van hun leven.De plot draait om Shu-Fen (Janel Tsai), een alleenstaande moeder, en haar dochters I-Ann (Shin-Yuan Ma) en I-Jing (Van nature). Ze verlaten hun huis op het platteland en verhuizen naar Taipei. Shu-Fen opent een kleine noedelkraam op de avondmarkt om het gezin te onderhouden. I-Ann, de oudste dochter, leert voor zichzelf te zorgen terwijl ze haar moeder helpt. I-Jing, de jongste, heeft het moeilijk omdat ze linkshandig is, wat volgens haar grootvader pech is. Het gezin wordt geconfronteerd met geldproblemen, verwachtingen van oudere generaties en de uitdaging om in een stad vol vreemden te leven. Ook al is het verhaal eenvoudig, het toont de spanning tussen het behouden van oude tradities en het onder ogen zien van nieuwe realiteiten.De film werkt omdat hij het gewone leven laat zien op een manier die echt aanvoelt. Gesprekken en dagelijkse routines krijgen betekenis vanwege de manier waarop de personages reageren. Het verhaal verloopt in een rustig, weloverwogen tempo, en elke verandering in dat ritme zou de impact ervan hebben verzwakt. Regisseur Shih-Ching Tsou laat de avondmarktscènes en de gesprekken met buren volkomen echt aanvoelen, alsof je ze al eerder hebt gezien. Tsou laat elk moment ademen, en de scène waarin het kleine meisje handschoenen koopt om haar ‘duivelse’ linkerhand te bedekken nadat ze zich de woorden van haar grootvader heeft herinnerd, is een voorbeeld van briljant scenarioschrijven. De film geeft het gevoel dat je van een afstand naar de familie kijkt en toch begrijpt wat er allemaal gebeurt in het leven van elk lid. Zonder spoilers te geven bouwt de film op naar een climax waar je gegarandeerd van gaat schrikken.Het acteerwerk in de film wordt door alle artiesten met vertrouwen afgehandeld. Janel Tsai als Shu-Fen balanceert geduld, zorgzaamheid en uitputting op een heel natuurlijke manier. Shih-Yuan Ma als I-Ann legt de frustratie en verantwoordelijkheid vast van een jonge volwassene die haar evenwicht probeert te vinden. Haar ontrafeling tijdens de 60e verjaardag van haar grootmoeder zorgt voor een opvallende kijkervaring. Maar het is Nina Ye die uiteindelijk met het applaus wegloopt. Ze brengt nieuwsgierigheid, angst en momenten van moed over zonder iets te overdrijven. Haar onschuld valt op, en het is onmogelijk om je niet tot haar aangetrokken te voelen. De acteurs zorgen ervoor dat je om het gezin geeft, omdat ze zich gedragen als echte mensen, en niet als personages die op een pagina zijn geschreven.‘Left-Handed Girl’ is een fantastische film en zorgt voor een uitstekend kijkplezier. Het streeft er niet naar om te entertainen door middel van gimmicks. In plaats daarvan toont het een gezin dat geld, relaties en tradities probeert te beheren terwijl ze in een stad wonen die nieuw voor hen is. Het verhaal, de uitvoeringen en de setting komen samen om te laten zien hoe mensen rustig en zorgvuldig met uitdagingen omgaan. De film dwingt je ook om na te denken over je eigen gezin en keuzes, zonder een bepaalde emotie op te dringen. Voor degenen die verhalen over echte mensen, dagelijkse worstelingen en kleine overwinningen waarderen, zorgt deze film voor een meeslepende en doordachte kijkervaring.
