Toen hij nadacht over de originele Faber Paper Covered Editions, identificeerde Pete enkele sterke punten. Degenen die hij als ‘het meest succesvol’ beschouwde, hadden een ‘gedurfde typografische en/of illustratieve behandeling’ die op zijn beurt ‘de dominantie tegenging’ van de merkstrip die langs de zijkant liep. “Dit besef bracht mij ertoe een aantal regels te definiëren voor de ontwerpen van de individuele omslagen, om ervoor te zorgen dat de omslagen zich nooit overweldigd zouden voelen door het merksysteem”, zegt Pete. “De kernregel was dat de edities in wezen typografische omslagen zouden zijn, of typografisch geleide omslagen in termen van de hiërarchie tussen lettertype en afbeelding.” Als aanvulling op deze regel zou het illustratieve element altijd het tweede dominante kenmerk zijn en zou het palet beperkt zijn tot gebroken zwart en gebroken wit (waar Pete vervolgens de CMYK-uitsplitsingen voor instelde), zodat de ontwerper de keuze had uit twee kleuren, die in verschillende tinten konden worden gebruikt. Ten slotte zou de merkstrip contrasteren met de hoofdkleur van de omslag, waarbij een van de vier vooraf bepaalde kleuren wordt gebruikt.
Een ander allesomvattend ethos dat Pete in de serie wilde injecteren was ‘een gevoel voor ambacht’ of, op zijn minst ‘bewijs van de menselijke hand’. De art director noemt Faber art director Berthold Wolpe – die halverwege de 20e eeuw werkte – als een belangrijke invloed. Veel van zijn werken bevatten handgetekende letters die, in de woorden van Pete, “het effect hadden dat het hele jasje samengetrokken werd en alles als één geheel voelde”. Een schitterend voorbeeld van de vertaling hiervan naar de moderne serie is de cover van Rachel Ingalls’ 1982 Mevrouw Calibaneen van de eerste titels die Pete voor de serie ontwierp; de zachte, vloeiende letters zien eruit alsof hij uit de vrije hand is gemaakt met een penseel dat in verse verf is gedoopt. “Ik vond het erg leuk hoe de vloeiendheid van het ontwerp reageerde op de strakke merkbalk, zonder dat het misplaatst leek”, voegt Pete toe.
Er is een moment waarop Pete aangeeft dat hij een integraal onderdeel is van zowel zijn eigen creatieve ontwikkeling als die van de Faber Editions-serie, toen hij in 2009 stage liep bij Penguin en het werk van David Pearson tegenkwam. “(Ik) herinner me dat ik zijn Penguin Great Ideas-serie op kantoor zag en volledig gebiologeerd was”, zegt Pete. “Elke titel zag er volledig uniek uit en weerspiegelde eigenlijk puur de persoonlijkheid van het boek, maar vanwege de eenvoud van het algehele serieontwerp hingen ze gemakkelijk samen. Dit was een geweldige les om ongelijksoortige ontwerpen als een eenheid te laten samenwerken.” Hij voegt eraan toe: “Ik was ook dol op de keuze van de afwerking, ongecoat papier met een eenvoudige inscriptie op de belangrijkste kenmerken, en ik heb precies dit overgenomen voor de Editions, zodat ze voelbaar zijn.”
