Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Madi Ford. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Toen ik opgroeide, hield ik van kunst en was wat sommigen een ‘alternatief’ type tiener zouden kunnen noemen. In tegenstelling tot andere ouders moedigde mijn vader mij altijd aan om dat te doen kunstlessen volgen en heeft nooit mijn verlangen getemperd om van kunst een carrière te maken.
Toen ik 16 was, herinner ik me dat ik een tatoeëerdermaar ik dacht niet dat het een levensvatbare carrière was. Ik was bang en nerveus over het maken van de sprong, onzeker over het pad dat ik moest volgen om het te laten gebeuren. Ik herinner me zelfs dat ik tegen mijn vader zei dat ik misschien naar de schoonheidsspecialisteschool zou gaan om in plaats daarvan aan haar te werken. Hij keek me aan en zei: “Je wilt geen haar doen. Je wilt tatoeëren. Geef niet op.”
Ik werd leerling
Toen ik 18 werd, heb ik kreeg mijn eerste tatoeageen mijn vader maakte er een groot probleem van toen ik het hem liet zien. Hij maakte er een foto van en plaatste deze op Instagram. Terwijl veel kinderen tatoeages voor hun ouders verbergen, had ik een vader die hen aanmoedigde omdat hij wist hoeveel ik van ze hield.
Nadat ik naar binnen ging om mijn eerste tatoeage te laten zetten, omringd door een gastvrije en creatieve omgeving, besloot ik te vragen of ik zou een leerling kunnen zijn aan een van de artiesten in dezelfde winkel waar ik mijn tatoeage heb laten zetten.
Drie jaar later, toen ik vaardigheden had ontwikkeld en me er klaar voor voelde, vroeg ik mijn vader en stiefmoeder of ze wilden dat ik tatoeages voor hen deed. Papa had een daruma-pop, a Japanse houten popen mijn stiefmoeder had een roodharige verpleegster om haar jaren als verpleegster te vertegenwoordigen.
Madi Ford tatoeëerde haar vader, wat inspireerde om hetzelfde te doen voor de rest van het gezin. Met dank aan Madi Ford
Om ze allebei iets van mezelf te geven, van mijn eigen artistieke stijl, was ongelooflijk betekenisvol, en het inspireerde me om het afgelopen Kerstmis opnieuw te doen voor een groter deel van mijn familie.
Ik heb mijn familietatoeages cadeau gedaan
Terwijl mijn partner en ik er doorgaans drie uur naartoe reizen zie mijn familievroegen we mijn vader, stiefmoeder, stiefzus, stieftante en haar partner om in plaats daarvan op 26 december naar ons toe te komen en een paar dagen bij ons in Missoula door te brengen.
Ik vroeg hen of ze wilden dat ik ze allemaal een tatoeage gaf als kerstcadeau, en ze waren allemaal akkoord, waarbij ze van tevoren nadachten over wat ze zouden willen hebben. Ze deelden allemaal hun ideeën voor de tatoeages die ze wilden en legden uit waarom ze die wilden. Het was een kijkje in wie ze waren en wat voor hen belangrijk was.
Madi Ford opende op 26 december haar winkel om haar familie te tatoeëren. Met dank aan Madi Ford
Op 26 december opende ik de winkel om 10.00 uur en we brachten de dag door met tatoeëren, met slechts een korte pauze voor de lunch.
Het was bijzonder voor mij om elk van mijn familieleden te leren kennen op zo’n kwetsbaar punt voor hen. Het is een geweldige ijsbreker voor een gesprek en het stelt mij in staat ruim de tijd te nemen om iemand te leren kennen.
Hoewel ik mijn vader en stiefmoeder goed ken, zie ik mijn andere familieleden niet vaak, en dit was voor mij de perfecte gelegenheid om hen te leren kennen en voor hen om mij te leren kennen. Het was een één-op-één-tijd die we niet zouden hebben gehad tijdens een grote familiebijeenkomst.
Het voelde beter dan ze een in de winkel gekocht cadeau te geven
In plaats van ze een generiek kerstcadeau te geven, kon ik ze een handgemaakt, gepersonaliseerd cadeau geven, dat een verlengstuk van mij was. En het is een manier om verbinding te maken en elkaar op een dieper niveau te leren kennen.
Madi Ford zegt dat het tatoeëren van haar familie haar dichter bij hen heeft gebracht. Met dank aan Madi Ford
Wat ik ook zo leuk vind aan het tatoeëren van vrienden en familie, is dat ik ze uitnodig in mijn winkel, waar ze kunnen zien dat tattooshops voor iedereen geschikt zijn. Ze hebben vaak de reputatie dat ze alleen voor de coolste en stoerste mensen bedoeld zijn, maar dat is niet waar, althans niet voor allemaal.
Nadat mijn familie hun tatoeages had laten zetten, konden ze niet stoppen met praten over hoeveel ze van ze hielden, en mijn vader sprak eindeloos over hoe trots hij op mij was.
Ik zal in de toekomst zeker hetzelfde aanbieden als er familie op bezoek komt. Ik denk dat dit misschien wel het beste cadeau is dat ik ze kan geven.
