“De afweging is niet alleen ethisch of economisch”, voegt Andreaux toe. “Het gaat ook om betrouwbaarheid, privacy en persoonlijke veiligheid.”
Abed Kataya, digital content manager bij SMEX, een in Beiroet gevestigde organisatie voor digitale rechten die zich richt op internetbeleid in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, zegt dat piraterij in de regio niet zozeer wordt bepaald door cultuur als wel door structurele barrières.
“Ik zie dat piraterij in MENA geen culturele keuze is; het bestaat eerder uit meerdere lagen”, vertelt Kataya aan WIRED Middle East.
“Ten eerste, toen het internet zich over de regio verspreidde, net als in veel andere regio’s, dachten mensen dat alles erop gratis was”, zegt Kataya. “Deze perceptie was gebaseerd op de aard van Web 1.0 en 2.0, en hoe het internet aan mensen werd gepresenteerd.”
Tegenwoordig, zegt hij, leiden structurele barrières nog steeds veel gebruikers naar illegale platforms. “Gebruikers begonnen om vele redenen online te kijken op niet-officiële streamingplatforms: gebrek aan lokale platforms, onvermogen om te betalen, het omzeilen van censuur en natuurlijk om gratis of tegen lagere prijzen te kijken.”
Ook de toegang tot betaalmogelijkheden blijft een belangrijke factor. “Om nog maar te zwijgen van het feit dat velen geen bank hebben, geen bankrekening hebben, geen toegang hebben tot online betalingen, of het betalen met hun kaart niet vertrouwen en een algemeen wantrouwen hebben tegenover online betalingen”, voegt Kataya toe.
Ook Algerijnse studenten delen externe harde schijven geladen met televisieseries, terwijl hij in Libanon was streamingwachtwoorden worden vaak gedeeld over huishoudens heen. In Egypte verspreiden grote Telegram-kanalen inhoud over verschillende genres, waaronder Koreaanse drama’s, klassieke Arabische films en undergroundmuziek.
“We zijn opgegroeid met het online oplossen van problemen”, zegt Mira. “Als iets geblokkeerd is, vind je er een manier omheen. Het is… een fundamenteel menselijk instinct.”
Streamingplatforms passen zich aan
Andreaux zegt dat StarzPlay heeft geprobeerd een aantal betalingsbarrières aan te pakken die de adoptie van streaming in de regio beperken. “StarzPlay onderkende al vroeg dat betalingsproblemen een regionale barrière voor adoptie vormden”, zegt hij. “Daarom hebben we geïnvesteerd in flexibele abonnementsmodellen en alternatieve betaalmethoden, waaronder op telecom gebaseerde factureringsopties die de toegang tot verschillende markten vergemakkelijken.”
Tegelijkertijd werken internationale mediabedrijven samen om piraterij te bestrijden Alliantie voor creativiteit en entertainment (ACE), een coalitie van filmstudio’s, televisienetwerken en streamingplatforms die zich richt op de illegale distributie van films, televisie en sportinhoud. Tot de leden behoren zowel mondiale bedrijven zoals Netflix als regionale spelers zoals OSN Group, die de streamingdienst OSN+ in het Midden-Oosten en Noord-Afrika exploiteert.
Kataya merkt op dat legitieme streamingplatforms zich nog steeds in de regio uitbreiden. “Het gebruikersbestand van officiële streamingplatforms in de regio is gegroeid”, zegt hij. “Shahid, het Saoedische platform, breidt bijvoorbeeld uit en Netflix heeft speciale pakketten voor de regio.”
“Andere spelers, zoals StarzPlay en lokale platforms in Egypte, vinden ook hun plek”, voegt Kataya toe. “Sociale media spelen ook een grote rol, vooral als een film veel besproken of controversieel is.”
Piraterij brengt juridische en veiligheidsrisico’s met zich mee, zegt Andreaux. “In plaats van alleen maar ‘gratis streaming’ stelt piraterij consumenten bloot aan malware en onveilige betaalkanalen”, zegt hij. “Het verzwakt ook de investeringen in lokale inhoud door makers van inkomsten te beroven en banen te verminderen.”
Maar de structurele barrières die door gebruikers in de hele regio worden beschreven, blijven bestaan. Voor veel kijkers in Noord-Afrika en de Levant is de uitdaging niet de keuze tussen piraterij en legaliteit, maar de vraag of er überhaupt legitieme toegang bestaat.
