De Fire Emblem-serie heeft zeker een lange weg afgelegd: van een nicheserie die op zijn laatste benen loopt Ontwakentot een wereldwijd fenomeen en een van de toppers van Nintendo Drie Huizen. Maar te midden van de opkomst van de serie is er één belangrijke titel die, helaas, nooit de eer heeft gekregen die hij verdiende. Onterecht gepasseerd tijdens de GameCube dagen, Vuurembleem: pad van uitstraling is niet alleen de beste game in de serie, het is echt een van de beste strategische RPG’s ooit gemaakt. Maar misschien nog belangrijker is het ongelooflijk ambitieuze verhaal: het is een van de weinige titels die thema’s als vooroordelen en racisme op een verrassend doordachte manier weet aan te pakken. Zelfs onder een lange lijst van Nintendo-meesterwerken, Pad van uitstraling is een spel dat speciale vermelding verdient. En hoewel het al meer dan tien jaar onmogelijk is om een exemplaar van het spel te vinden, is het eindelijk voor iedereen beschikbaar op Nintendo-Schakelaar 2.
Vóór het ontwaken en daarna Drie Huizen, Pad van uitstraling was de meest drastische verandering die de Fire Emblem-serie ooit had gezien in zijn formule. Dat is grotendeels om drie verschillende redenen: de serie meenemen naar het 3D-tijdperk, de pure ambitie van het vertellen van verhalen en het creëren van meer controle over hoe je je leger opbouwt.
De verhalen van Fire Emblem zijn op zichzelf nooit ‘slecht’ geweest, maar soms wel buitengewoon eenvoudig. Dit zijn meeslepende verhalen over veldslagen en bureaucratie, samengevat in een soort toneelstuk, waarin je het drama en de karakterdynamiek omarmt. Maar Pad van uitstraling is anders: het is een zorgvuldig uitgezet spel, doordrenkt van actuele thema’s, en niet bang om je dat te laten weten. En dat begint met hoe anders de hoofdpersoon is.
Elke Fire Emblem-game tot en met Pad van uitstraling bevat een protagonist die koninklijk was, meestal een prins of prinses die vecht voor hun binnengevallen koninkrijk. Maar Pad van uitstraling Ike is anders. Hij is geen heer, maar de zoon van een leider van een huursoldaat, die in de afgelegen bossen van het land Krim woont.
Nadat de Krim is binnengevallen door zijn militaristische buurland, bevinden Daien, Ike en de Greil-huurlingen zich midden in een strijd om te overleven – gedwongen om het land dat zij hun thuis noemen te helpen ondersteunen. Maar wat echt interessant is aan Ike, als held, is hoe “puur” hij is, zou je kunnen zeggen. Ike heeft een beschut leven geleid, en ook al is hij de zoon van een huursoldaat, hij is totaal onverstandig als het gaat om de gang van zaken in de wereld, en vooral wat betreft de aard van vooroordelen.
Zie je, Pad van uitstraling speelt zich af op het continent Tellius, waar twee verschillende rassen leven: de mensachtige Beorc en de beestachtige vormveranderaars genaamd Laguz. Deze twee rassen hebben eeuwenlang naast elkaar bestaan in oppositie, en de Laguz hebben te lijden gehad onder zware vooroordelen en conflicten onder het overweldigende aantal Beorc. Het is een vrij voor de hand liggende allegorie voor discriminatie, maar Ike geeft er een fascinerende draai aan: omdat de omgeving waarin hij opgroeide eenvoudigweg betekent dat hij nooit vooroordelen ervaart. En wanneer hij de grotere wereld betreedt, is hij geschokt door de manier waarop anderen Laguz beschouwen en behandelen, waarvan hij sommigen als bondgenoten gaat zien.
De wereld zien zoals die is, terwijl hij vecht voor het behoud van zijn moraliteit en gerechtigheid, is precies wat Ike zo’n meeslepende en complexe held maakt. En wat absoluut cruciaal is Pad van uitstraling is dat het niet alleen het thema vooroordelen als achtergrond voor zijn verhaal gebruikt, maar dat het een spel is dat dat wel doet wil om iets te zeggen. Het is moeilijk te overschatten hoeveel complexer het is Pad van uitstraling verhalen vertellen is meer dan bijna elk ander Fire Emblem-spel, zelfs Three Houses. Het is een van de rijkste verhalen die je in elk Nintendo-spel kunt vinden, en Ike is een van de meest complexe RPG-helden die er zijn.
Maar Pad van uitstraling was even revolutionair voor de gameplay van Fire Emblem en voegde een flink aantal nieuwe ideeën toe die een basisbestanddeel van de serie zouden worden. Hoewel het dezelfde rastergebaseerde tactiek en wapendriehoek is als in elk spel, Pad van uitstraling introduceerde een schat aan nieuwe opties vóór de strijd, waar je je legers kunt voorbereiden en met bondgenoten kunt praten.
Het pre-battle-kamp helpt de strategische elementen van het spel te groeien door je bonuservaring te geven waarmee je achterblijvende eenheden kunt inhalen, en verrijkt de cast van personages als nooit tevoren. Ondertussen geeft een robuust vaardigheidssysteem je meer ruimte om de bruikbaarheid van je leger aan te passen en te verfijnen hoe elk personage werkt. Bovendien voegen de vormveranderende Laguz-eenheden een geheel nieuwe dimensie aan de strijd toe: nutteloos in hun menselijke vorm, maar ooit in staat om enkele van de sterkste personages op het slagveld te transformeren.
Pad van uitstraling gevechten kunnen wat traag en traag aanvoelen in vergelijking met moderne inzendingen, wat slechts een ongelukkig neveneffect is van de leeftijd van het spel en wanneer het werd gemaakt. Maar de Switch 2-versie werkt helderder dan ooit tevoren, en geeft je de mogelijkheid om opslagstatussen te gebruiken en onmiddellijk af te sluiten – wat helpt.
Zelfs vanwege de elementen die leeftijd laten zien, Pad van uitstraling voelt nog steeds als een regelrecht meesterwerk. De verhalen van de game zijn vergelijkbaar met die van Final Fantasy-tactiekenwaarmee een uiterst boeiend verhaal wordt geweven dat de serie nooit meer heeft kunnen evenaren. Maar misschien is dat wel de makkelijkste manier om het te zeggen Pad van uitstraling is gewoon een spel met hart – een onmiskenbaar optimisme over hoe we onze verschillen kunnen overwinnen en eraan kunnen werken om van de wereld een betere plek te maken, voor iedereen. En dat is een boodschap die opmerkelijk belangrijk is, zowel twintig jaar geleden als nu.
