De VS voerden in wezen de ‘speciale militaire operatie’ uit die Rusland vier jaar geleden in Kiev had gepland – en niet heeft kunnen verwezenlijken. Zal dit Rusland verder aanmoedigen?
JUANA SUMMERS, HOST:
Bondgenoten en tegenstanders van het Maduro-regime hebben de gebeurtenissen in Venezuela gadegeslagen en overwegen hoe ze moeten reageren en wat het voor hen betekent. Dat geldt ook voor Rusland, een bondgenoot van Maduro. Charles Maynes van de NPR is in Moskou en is hier om te praten over het Russische standpunt hierover. Hoi.
CHARLES MAYNES, BYLINE: Hallo daar.
SUMMERS: Charles, laten we beginnen met de formele reactie van Moskou op de Amerikaanse aanvallen en de arrestatie van Nicolas Maduro. Wat zeggen ze?
MAYNES: Nou, we hebben niets gehoord van de Russische president Vladimir Poetin, althans nog niet. Het gaat hier alleen maar om orthodoxe Kerstmis. En in plaats van commentaar te geven op Venezuela, deelde Poetin vandaag telefonisch cadeaus uit aan kinderen. Nu heeft zijn ministerie van Buitenlandse Zaken een verklaring uitgegeven waarin hij het voorwendsel van de regering-Trump voor de aanval op Venezuela ongegrond noemt. Ze eisen de vrijlating van Maduro uit Amerikaanse hechtenis en zeggen dat het een onaanvaardbare aanval op de soevereiniteit van Venezuela was. Moskou drukt dus zijn verontwaardiging uit, maar het is slechts dat: een uitdrukking, woorden. Weet je, maar Rusland heeft de regering-Trump niet uitgedaagd.
We bevinden ons krachtig te midden van deze maandenlange drukcampagne tegen het Maduro-regime. Naar verluidt heeft het Kremlin in de herfst zelfs een verzoek van Maduro om directe militaire hulp afgewezen. En de reden, zo lijkt het, was de wens van Moskou om goede betrekkingen met Trump te onderhouden, terwijl het land hem probeerde te overtuigen van een vredesakkoord voor Oekraïne. En natuurlijk is er ook het feit dat Moskou vanwege die oorlog niet zoveel militair materieel heeft om uit te delen, zelfs niet aan zijn vrienden.
ZOMERS: En over vrienden gesproken, Charles, herinner ons aan de aard van de relatie tussen Rusland en Venezuela.
MAYNES: Nou, tijdens de Koude Oorlog waren ze niet zo close, maar dat veranderde met de revolutie in Venezuela die Maduro’s voorganger, Hugo Chavez, rond de millenniumwisseling aan de macht bracht – een tijd trouwens waarin Vladimir Poetin toevallig ook in het Kremlin opdook. Op vrij korte termijn wordt Venezuela dus de belangrijkste handelspartner en militaire bondgenoot van Rusland in Latijns-Amerika. Olie was daarin altijd het middelpunt, maar dat gold ook voor de gedeelde doelstellingen van het buitenlands beleid, vooral als het ging om het tegengaan van de Amerikaanse invloed op het wereldtoneel.
SUMMERS: We hebben het dus gehad over de officiële reactie, maar hoe zit het met het Russische volk? Wat was hun reactie op Amerikaanse acties in Venezuela?
MAYNES: Ja. Weet je, dit is de laatste in een reeks recente tegenslagen in het buitenlands beleid van Rusland met betrekking tot zijn bondgenoten, en vooral nationalisten hier zijn er boos en luidruchtig over. Er was de ineenstorting van het Assad-regime in Syrië in 2024. U herinnert zich dat dictator Bashar al-Assad in de nasleep naar Rusland vluchtte. Er waren deze zomer Amerikaanse luchtaanvallen op Iran, een andere bondgenoot. En natuurlijk blijft Trump het Iraanse regime bedreigen. En toch stond Moskou, net als in Venezuela, feitelijk opzij.
Ondertussen ziet deze Amerikaanse aanval op Venezuela, de verovering van Maduro, er zeker een veel competentere versie uit van de militaire operatie die het Kremlin in 2022 tegen Oekraïne lanceerde. Er is hier dus enige afgunst, een punt dat mij naar voren werd gebracht door Abbas Gallyamov, een voormalig speechschrijver voor Poetin, die nu een criticus in ballingschap is.
ABBAS GALLYAMOV: Wat Trump Maduro heeft aangedaan, had Poetin eigenlijk met Zelensky moeten doen. Trump loste het probleem binnen slechts een half uur op. Poetin maakt nog steeds pijnlijke en grote uitgaven door in mensen, in geld, in sancties. En hij is verre van succesvol.
MAYNES: Er worden hier dus enkele moeilijke vragen gesteld.
SUMMERS: Hoe schadelijk is dit uiteindelijk voor het imago van Poetin?
MAYNES: Nou, Poetin is thuis onbetwist, maar het dient niet bepaald zijn imago als een leider die, zo niet gerespecteerd, dan toch op zijn minst gevreesd wordt op het wereldtoneel. Weet je, het schaadt ook de reputatie van Poetin onder zijn bondgenoten, waarvan velen, eerlijk gezegd, autocraten zijn, die zich misschien afvragen of zij de volgende op de lijst van Trump zijn.
Aan de andere kant klinken de grondgedachten van Trump voor zijn daden in Venezuela vreselijk in overeenstemming met Poetins eigen rechtvaardiging voor de invasie van Oekraïne. En dat legitimeert wellicht de Russische ‘macht-maakt-recht’-benadering als het gaat om het veiligstellen van zijn eigen achtertuin. Dit alles kan dus echt twee kanten op werken.
ZOMERS: Charles Maynes van NPR in Moskou, bedankt.
MAYNES: Dank je.
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcriptietekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende record van de programmering van NPR is de audio-opname.
