Leestijd: 3 notulen
Mom-shaming duurt zo, Dus vele vormen.
Rumer Willis, dochter van Bruce Willisis momenteel een alleenstaande moeder.
Ze weet dat het moeilijk is. Het “advies” van vreemden op sociale media helpt niet.
Op dit moment klapt ze terug en deelt een video terwijl ze haar bijna driejarige borstvoeding geeft.
Ze heeft genoeg van het oordeel
Op zaterdag 4 april ging Rumer aan de slag Instagram om een punt te maken met behulp van een video.
In het korte fragment was haar dochter Louetta – of ‘Lou’ – te zien, die op 18 april drie jaar oud wordt.
Slechts twee weken voor die verjaardag gaf Rumer haar kleuter borstvoeding.
Ze is zich er volledig van bewust dat de beslissing om haar kind op deze leeftijd borstvoeding te geven controversieel is.
Dat is ongeveer de reden waarom ze de post heeft geplaatst, zoals je kunt zien.
‘Als iemand mijn ouderschap begint te beoordelen,’ schreef Rumer in de tekst bij het fragment.
Dat is het moment waarop de video verandert: er wordt overgeschakeld naar een TikTok-clip waarin een vrouw heel nadrukkelijk een venn-diagram van ‘jouw bedrijf’ en ‘mijn bedrijf’ benadrukt.
De cirkels snijden elkaar in het geheel niet.
Punt genomen.
‘Sorry, sorry, sorry’, ondertitelde Rumer de video terwijl ze deze op Instagram deelde.
Hoe ze het ook formuleerden, commentator na commentatoren op Instagram vertelden haar dezelfde boodschap.
(De bovenstaande schermafbeelding is slechts een voorbeeld, geen volledige lijst.)
Velen van hen vertelden Rumer in wezen dat ze dat wel is, door aspecten van haar leven op sociale media te plaatsen gewoon om vragen deze ‘feedback’.
Dat is ingewikkeld.
Zeker, iedereen die iets op sociale media plaatst, weet dat hij vijandige reacties kan ontvangen. Maar… er is meer aan de hand dan dat.
Ja, iedereen die berichten op sociale media plaatst, weet dat ze een hoop ‘meningen’ en onverwacht vijandige reacties zullen krijgen, hoe onschuldig de berichten ook zijn.
Maar dat betekent niet dat het hun schuld is, of dat zij dat ook zijn uitnodigend deze reacties.
Soms posten ouders over het algemeen gevaarlijke dingen, zoals een wieg vol knuffels. Ze denken misschien dat deze prima of onschadelijk zijn, maar ze brengen verstikkingsgevaar met zich mee en mensen hebben gelijk als ze ze roepen.
Andere keren bekritiseren moedershamers een ouder omdat hij letterlijk alleen maar van zijn kind houdt of anderszins normaal is. Er zijn veel mensen die hun jeugdtrauma op andere families willen projecteren en het op de meest giftige manieren die je maar kunt bedenken ‘vooruitbetalen’.
Waar valt Rumer in dit spectrum? Wie heeft het mis?
Dus… wie heeft gelijk?
Een driejarige (Rumer postte dat slechts twee weken voor Lou’s derde verjaardag) voelt zich erg oud om borstvoeding te geven.
Hoewel de meeste ouders na de eerste verjaardag van hun kind vaak beginnen met het afbouwen van de borstvoeding, moedigen veel medische organisaties langere perioden van borstvoeding aan – tot nadat een kind twee jaar is geworden.
Vaak is de begrijpelijke angst dat een kind er misschien niet in slaagt een sociale band met andere kinderen op te bouwen als het afhankelijk is van borstvoeding (en dus moeite heeft met zaken als de kleuterschool en speelafspraakjes).
En natuurlijk is er de angst van kinderen die opgroeien met duidelijke herinneringen aan borstvoeding en zich daar raar bij voelen.
Hoe mensen ook denken over de keuzes van Rumer, hun opmerkingen doen niets goeds. Ze moeten dat begrijpen – wat, zo lijkt het, het punt is van haar uitdagende berichten.
Dat gezegd hebbende… bewijst ze Lou een plezier door haar borstvoedingstijdlijn op sociale media te vereeuwigen?
