Het Brat-fenomeen van Charli XCX krijgt een mockumentary

Wie is Charlie XCX? Op een basaal niveau is het een vraag die wordt gesteld door mensen die geen voeling hebben met de muziekscene van vandaag, iets dat steeds gebruikelijker wordt nu de muziekdistributie zo verspreid is geraakt door algoritmen die de plaats van curatie hebben ingenomen. Op een dieper niveau roept de vraag een vervolg op: kunnen we het ooit echt weten, en waarom is dat nodig? Dit aspect is al eeuwenlang verbonden met beroemdheden, en het is iets waar vooral popsterren voortdurend mee worstelen. De ‘muzikantenfilm’ heeft zich bij gebrek aan een betere term in de loop der jaren in verschillende gedaanten gemanifesteerd. Mensen als Elvis Presley en David Bowie ging door en werd volwaardige filmsterrenterwijl bands als The Beatles en KISS zich bezighielden met genre-oefeningen. Dan zijn er nauwelijks verhulde biechtdrama’s, zoals Prince’s “Paarse regen” En ‘Schiet op morgen’ van The Weeknd. En natuurlijk is er de hybride concertfilm en documentaire, van ‘ABBA: The Movie’ tot ‘Miss Americana’ van Taylor Swift.

De twee meest fundamentele muzikantenfilms zijn films die snel en losjes spelen met beroemdheden en realiteit: Richard Lester’s “A Hard Day’s Night” (met in de hoofdrol The Beatles) en Rob Reiner’s “Dit is Spinal Tap” (met in de hoofdrol de fictieve titulaire groep). Het zijn deze twee films waarin Charli en co-schrijver/regisseur Aidan Zamiri’s eerste speelfilm, ‘The Moment’, het meeste nastreven. Charli, ook bekend als Charlotte Emma Aitchison, is een Britse popzangeres die nog steeds niche genoemd kon worden totdat haar zesde album, ‘Brat’, in 2024 explodeerde. ‘The Moment’ is ogenschijnlijk een film die een blik werpt op het fenomeen ‘Brat’, maar dan door een zwaar gefictionaliseerde mockumentary-lens. Als zodanig is ‘The Moment’ niet alleen een veelzeggend stukje zelfspot en verduistering van Charli’s kant, maar is het ook een fascinerende, vaak bitter hilarische mediasatire.

Totdat ‘The Moment’ in première ging op het Sundance Film Festival van 2026, was het uit de voorafgaande marketing van de film niet duidelijk wat voor soort film het zou worden. Adrian Zamiri en Charli XCX leunen op die onzekerheid als onderdeel van de performancekunst van de film. “The Moment” speelt zich af in de zomer van 2024, toen “brat summer” een meme werd, samen met de ongebreidelde populariteit van het album. Charli (die zichzelf speelt) is een doorgewinterde popster die plotseling geconfronteerd wordt met een wereldwijde megaster, en haar label Atlantic Records grijpt elke kans aan om te profiteren van dit nieuwe succes. Vermengd met verschillende stukjes echte hype en virale momenten die plaatsvonden in de nasleep van ‘Brat’ (zoals de ‘Apple’-choreografie van Tik Tok) zijn gefictionaliseerde incidenten, zoals Charli die een ongemakkelijke verschijning maakt in ‘The Late Show With Stephen Colbert’ of deelneemt aan een fotoshoot in een tijdschrift waar vreemde medewerkers zoals Molly (Kate Berlant) haar onder druk zetten om banale creatieve keuzes te maken.

Dat alles komt tot een hoogtepunt tijdens de voorbereidingen voor de ‘Brat’-wereldtournee, wanneer Charli’s oude vriend en creatief directeur Celeste (Hailey Benton Gates) langzaam maar zeker door het platenlabel terzijde wordt geschoven ten gunste van de trendy en zeer problematische filmregisseur Johannes Godwin (Alexander Skarsgård). Het is door de uitvoering van Skarsgård dat ‘The Moment’ echt zijn satirische stem vindt, aangezien de acteur een onuitwisbare, vreselijke showbizz-wolf in schaapskleren creëert. Godwin is zoiets John Glover’s personage uit “Scrooged” belde naar elf. Skarsgård en Zamiri houden de capriolen van Godwin zowel hilarisch als geloofwaardig, terwijl hij het concert (en Charli’s imago) stukje bij beetje onschadelijk ontmantelt en sensationeel maakt totdat het te ver weg is. ‘The Moment’ is dus geen mockumentary over de echte ‘Brat’-ervaring en -tour, maar een alt-geschiedenis waarin Charli zichzelf uitverkoopt.

“The Moment” zal fans die ernaar toe komen onmiskenbaar teleurstellen in de hoop de echte Charli XCX te ervaren. Het is duidelijk dat Charli er niet in geïnteresseerd is haar ware zelf ongefilterd te presenteren, iets waar de meeste popsterren tegenwoordig graag de schijn van wekken. In plaats daarvan is haar scherm “Charli XCX” een opzettelijk brutale verduistering. Ze is zowel slachtoffer als dader; Het ene moment wordt Charli opgejaagd en gemanipuleerd door de mannen om haar heen, niet alleen Godwin maar ook haar manager Tim (Jamie Demetriou), waardoor ze gedwongen wordt haar integriteit te schaden door middel van sycofantische platitudes. Een ander moment is Charli een hete puinhoop, die door drugs aangedreven ragers bezoekt en op vakantie gaat naar Ibiza, net op het moment dat Celeste haar het meest nodig heeft. Een groot subplot van de film houdt in dat Charli naïef instemt met het sponsoren van een ‘Brat’-creditcardcampagne en de verschillende problemen die voortkomen uit die slechte beslissing.

Charli’s optreden als deze scheve, gefictionaliseerde versie van zichzelf wordt gevoed door deze ambivalentie. Het is niet duidelijk welke aspecten van het scherm Charli haar biecht zijn, welke haar het uitleven van een aantal zelfspot (of zelfdestructieve) fantasieën is, en welke zij en Aidan Zamiri gewoon aan het lachen zijn. Toch maakt deze dubbelzinnigheid haar werk in de film des te sterker, vooral op momenten waarop een kern van waarheid naar boven lijkt te komen. In één scène laat Godwin Charli het meest persoonlijke nummer van ‘Brat’, ‘I Might Say Something Stupid’, repeteren terwijl hij een opzichtige outfit draagt ​​en aan draden hoog in de lucht vliegt. Het is een scène die evenveel oprechtheid als satire met zich meebrengt; Hoewel dit incident nooit echt heeft plaatsgevonden, geeft het de zorgen van Charli over de persoon weer over het uiten van zulke intieme gedachten en gevoelens voor miljoenen.

Naast het potentieel vervreemden van de fanbase van Charli XCX, loopt “The Moment” het risico iedereen te irriteren die een film over een muzikant komt zien, omdat er simpelweg niet veel optredens in zitten. Er zijn er zeker een paar, en de score van AG Cook, die regelmatig met Charli samenwerkt, geeft de film een ​​impuls. Toch is ‘The Moment’ geen muziekfilm, zelfs niet op de manier waarop meer experimentele inspanningen als ‘A Hard Day’s Night’ of ‘Head’ van The Monkees dat zijn. In plaats daarvan is de film waar het het dichtst bij lijkt ‘Mister America’ uit 2019, een spin-off van het langlopende alt-komedie ‘On Cinema’-universum. In die film speelt komiek Tim Heidecker, zoals in alle ‘On Cinema’, een bizarre gefictionaliseerde versie van zichzelf, en alleen degenen die er verstand van hebben begrijpen de talloze diepe niveaus van satire die erin aanwezig zijn. Onder die lens lijkt ‘The Moment’ uniek brutaal, aangezien Charli en Aidan Zamiri opzettelijk lijken te proberen het publiek tegen te werken en uit te dagen in plaats van hen aan te spreken.

Ironisch genoeg is ‘The Moment’ dus de perfecte filmische metgezel van ‘Brat’, in die zin dat het zijn eigen ding doet zonder zich zorgen te maken over de massa. De toegevoegde ironie erbovenop, namelijk dat Charli’s nieuwe niveau van sterrendom een ​​dergelijke keuze op de grens van onverantwoordelijk of onaangenaam maakt, zorgt er alleen maar voor dat de bedoelingen van de film meer resoneren, en niet minder. De meeste beroemdheden verzetten zich tegen de realiteit dat roem betekent dat ze niet langer volledig bij zichzelf kunnen horen, en ‘The Moment’ als reactie hierop maakt de film intrigerend. Houd ervan of haat het, geloof dat het eerlijk of genotzuchtig is, “The Moment” is een film die weigert toe te geven, en daarom waardeer ik het. We zullen misschien nooit weten wie de echte Charli XCX is, maar in tegenstelling tot de fictieve Charli lijkt ze zichzelf op haar eigen voorwaarden naar buiten te brengen.

/Filmbeoordeling: 7 uit 10

‘The Moment’ draait op 30 januari 2026 in de bioscoop.