Vraag-en-antwoord met Billy Woods, archivaris van luciferboekjesklasse = “sans”>
INHOUD:klasse = “sans”>
Wanneer en waarom ben je begonnen met het verzamelen van luciferboekjes?klasse = “sans”>
Billy Woods (BW): Mijn vader begon begin jaren zeventig met het verzamelen van luciferboekjes. Hij vulde jarenlang een reeks grote glazen potten toen hij terugkwam van zijn werk, avondjes uit en weekendjes weg. Er waren duizenden. Toen hij eind jaren negentig stopte met roken, gaf hij de collectie aan mij door – en ik ging door. Ik verzamel al zo’n twintig jaar.
Het was ongelooflijk spannend om de volledige omvang van zijn collectie te ontdekken. Terwijl ik door de potten keek, besefte ik dat ik via die kleine, gedrukte omslagen enkele van de beste herinneringen aan mijn jeugd kon terugvinden: plaatselijke restaurants die we bezochten, hotels waar we logeerden, gezinsvakanties die we doorbrachten. Alles vastgelegd in miniatuurvorm. Die directheid, de manier waarop zo’n bescheiden object zoveel persoonlijke en culturele geschiedenis kon bevatten, was meteen aantrekkelijk. De luciferboekjes riepen een diep gevoel van nostalgie en sentimentele herinnering op, terwijl ze mij ook vanuit ontwerpperspectief aanspraken.
INHOUD:klasse = “sans”>
Hoe legt de collectie een Groot-Brittannië vast dat we niet meer kennen?klasse = “sans”>
ZW:
Elk luciferboekje is een miniatuurreflectie van het dagelijks leven tussen de jaren zeventig en eind jaren negentig. De collectie legt de ritmes en gewoonten van het dagelijks leven vast: de sigaretten die mensen rookten, het bier dat ze dronken, de tandoori’s in de buurt die ze bezochten, de vakanties die ze boekten en de brandstof die ze in hun auto stopten. Ze documenteren zowel nationale monumenten, koninklijke bruiloften, grote sportevenementen als het lokale en gewone. Samen vormen deze een portret van een uitgesproken Britse manier van leven die tegelijkertijd vertrouwd en afstandelijk aanvoelt.
Er is ook humor, soms opzettelijk, soms niet. Sommige luciferboekjes bevatten cocktailrecepten, grappen, weetjes of kleine stukjes advies. Anderen weerspiegelen de houding van hun tijd door hun slogans en illustraties, dingen die vandaag de dag misschien charmant, naïef of politiek incorrect lijken.
INHOUD:klasse = “sans”>
Zijn er visuele trends en stijlen die je in de collectie terugziet? Aan de andere kant: is er iemand die zich echt onderscheidt van de massa?klasse = “sans”>
ZW:
Er is zo’n mix in de collectie. Velen zijn heel eenvoudig: een krachtig kleurblok, een herkenbaar logo en slechts een paar woorden, soms met een kleine promotie erin gedrukt. Ze zijn direct en direct leesbaar, vergelijkbaar met hedendaagse branding en reclame. Die duidelijkheid en vertrouwen voelen heel consistent aan bij sigarettenmerken, brouwerijen en grotere bedrijven in het bijzonder.
Anderen hebben het veel drukker en proberen zoveel mogelijk te doen in zo’n kleine ruimte. Sommige zijn voorzien van gedetailleerde kaarten van de omgeving; anderen drukken wedstrijdschema’s af voor evenementen zoals het WK. Ik hou van het idee dat iemand onderweg navigeert met de kaart op de achterkant van een luciferboekje. Ze voelen zowel praktisch als promotioneel aan.
