Het Amerika dat zou kunnen zijn
Het belangrijkste punt van de post van Adam Bonica De muur lijkt permanent totdat hij valt gaat over het optimisme van dit moment: dat de VS rijp zouden kunnen zijn voor een valmoment van de Berlijnse Muur dat de deur opent voor een betere toekomst. Ik ben tegenwoordig niet in de stemming voor die boodschap (IMO, onze val van de muur is nog een heel eind weg in de toekomst), maar Bonica’s analyse van hoe de VS zich verhoudt tot dertig andere rijke democratieën, onze economische collega’s, is belangrijk.
Begin met werk en het economische leven. Amerikanen werken langere uren, betalen meer uit eigen zak voor studie en kinderopvang, hebben geen ouderschapsverlof en genieten van minder economische mobiliteit. Het aandeel van het inkomen dat naar de bovenste 1 procent gaat, is bijna het dubbele van het OESO-gemiddelde. Amerikaanse CEO’s verdienen gemiddeld 354 keer zoveel als hun werknemers. Steeds meer werknemers zitten gevangen in banen met een laag loon. Collectieve onderhandelingen hebben betrekking op minder werknemers. En de sociale bescherming is minder genereus voor degenen die in moeilijke tijden verkeren, omdat de overheid minder belastingen heft en meer aan het leger besteedt.
De economie is nog maar het begin.
We geven bijna twee keer zoveel uit aan gezondheidszorg als andere rijke landen. Toch ligt de levensverwachting ruim onder het gemiddelde, zijn de kinder- en moedersterftecijfers alarmerend hoog en zijn steeds meer Amerikanen onverzekerd.
We lijden onder overlappende crises op het gebied van de volksgezondheid – het hoogste aantal tienergeboorten, overdoses drugs, zwaarlijvigheid en wapendoden onder vergelijkbare landen.
Zijn beschrijving van ons unieke exceptionisme gaat nog een aantal paragrafen door. Maar dan doet hij iets heel eenvoudigs en onthullends: hij rekent af en stelt zich, in concrete termen, voor hoe de VS eruit zouden zien als het slechts een gemiddeld land in zijn cohort zou zijn. Bonica noemt het “Latent Amerika: de natie die zou bestaan als onze democratie zou functioneren om het publiek te dienen in plaats van de toch al machtigen te beschermen”. Hier is een deel van zijn analyse:
Ik geloof niet dat ik deze analyse eerder op deze manier heb gezien. Dat zou je moeten doen klik door om de hele afbeelding te zien, maar enkele andere statistieken zijn:
- $19.000 extra inkomen per huishouden per jaar (en $96.000 meer vermogen)
- $ 2,1 biljoen minder uitgaven aan gezondheidszorg
- 4,1 extra levensjaren bij de geboorte
- 51 miljoen Amerikanen meer stemmen
- 1,4 miljoen minder Amerikanen achter de tralies
- Nog eens zestig vrouwen dienen in het Congres
En dit is alleen als de VS een gemiddelde natie zouden zijn. Stel je voor dat de VS hun exceptionisme serieus zouden nemen en zouden proberen de levens van hun burgers en inwoners maximaal te verbeteren in plaats van, zoals Bonica het stelt, “enorme welvaart te genereren, terwijl ze deze opzettelijk onthouden aan degenen die deze het meest nodig hebben”.
