Wat speelfilmdebuuten betreft, het is moeilijk om ‘The Shawshank Redemption’ van Frank Darabont te overtreffen. Hoewel hij een werkende scenarioschrijver was toen de film in 1993 met hoofdfotografie begon, stond hij vooral bekend als genrespecialist via zijn scripts voor ‘A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors’, ‘The Blob’ en afleveringen van “The Young Indiana Jones Chronicles.” Ja, ‘The Shawshank Redemption’ was gebaseerd op een novelle van Stephen King, maar het was een doordacht, karaktergedreven gevangenisverhaal. Darabont 25 miljoen dollar geven om dit commercieel dubieuze project te realiseren was een sprong in het diepe voor Castle Rock Entertainment.
Dat groene licht liet al lang op zich wachten, en ‘The Shawshank Redemption’ zou misschien nooit voor de camera’s zijn verschenen met Darabont aan het roer zonder de inspanningen van Allen Greene, die aan het einde van de film een eretitel ontvangt. Greene was Darabonts literair agent en vriend, en zijn krachtige steun was een integraal onderdeel van het verkrijgen van de eerste grote credits voor scenarioschrijven voor de schrijver, en van het helpen kopen van de rechten op King’s novelle (getiteld “Rita Hayworth and the Shawshank Redemption”). Helaas stierf Greene in 1989 aan complicaties als gevolg van AIDS en heeft hij het meesterwerk van zijn vriend dus nooit gezien. Maar het getuigt van Darabonts fatsoen en loyaliteit dat hij de aftiteling van zijn film begon met een eerbetoon aan Greene.
Frank Darabont maakte Allen Greene op verschillende niveaus trots
Frank Darabont die de rechten kreeg op de novelle van Stephen King was één ding. Castle Rock overtuigen om hem de film te laten regisseren was iets heel anders. Toen het scenario terechtkwam bij het in Columbia gevestigde productiebedrijf, besloot de mede-oprichter wijlen Rob Reinerwas er dol op. De filmmaker, die op Hollywood-hitte aller tijden zat – hij had zes veelgeprezen hits op rij gemaakt, waarvan de meest recente ‘A Few Good Men’ was – was vastbesloten om de film te regisseren. Zijn passie voor het materiaal was logisch. Hij had veel gescoord met twee King-verfilmingen (“Stand By Me” en “Misery”), en noemde zijn productiebedrijf naar de stad waar veel van de verhalen van de auteur zich afspelen.
Volgens Darabont (in een Vanity Fair-retrospectief over de film), bood Reiner hem “een hoop geld” aan om opzij te gaan en hem de film te laten regisseren. Darabont, een werkende maar nog steeds worstelende scenarioschrijver, overwoog het aanbod serieus. Maar “The Shawshank Redemption” was zijn kindje. Hij was al jaren bezig om het gemaakt te krijgen. Daarom sloeg hij het aanbod van Reiner af, wat in veel gevallen zijn reputatie in de branche had kunnen schaden. Hij zou als ‘moeilijk’ bestempeld worden. In plaats daarvan wierp Reiner zijn steun achter Darabont en trad hij op als een soort mentor toen hij een van de meest geliefde films aller tijden wilde maken.
Darabont leverde meer dan wat iemand had verwacht. Allen Greene zou zo ongelooflijk trots zijn geweest – niet alleen dat zijn vriend een geweldige film heeft gemaakt, maar ook dat hij vasthield aan zijn principes toen hij uitverkocht had kunnen zijn.
