Op een besneeuwde vrijdag in januari trotseerden hoogwaardigheidsbekleders van beide politieke partijen de koude winter in centraal New York voor de baanbrekende ceremonie van het geplande $100 miljard kostende productiecomplex van Micron Technology in Clay, een stad niet ver van Syracuse. In de komende twintig jaar belooft Micron de regio duizenden banen en de revitalisering van een gemeenschap die zwaar getroffen is door de achteruitgang van de productie.
Sinds president Joe Biden in 2022 de CHIPS and Science Act ondertekende, zijn miljarden publieke dollars naar de binnenlandse halfgeleiderproductie gestroomd, terwijl de Verenigde Staten proberen een industrie nieuw leven in te blazen die in de VS was geboren voordat deze werd geboren. grotendeels uitbesteed naar Oost-Azië. Zowel Democraten als Republikeinen hebben betoogd dat de binnenlandse chipproductie essentieel is voor de nationale veiligheid, daarbij verwijzend naar de rol die geavanceerde halfgeleiders spelen in militaire systemen en in kritieke infrastructuur zoals financiële en telecommunicatienetwerken.
Om de ontwikkeling van maximaal vier productiefabrieken in het centrum van de staat New York te bespoedigen, ontvangt Micron mogelijk maar liefst $25 miljard aan overheidssubsidies, waaronder 6,1 miljard dollar uit de federale CHIPS Act, $ 5,5 miljard uit de staat New York en miljarden meer terugbetaalbare productiebelastingkredieten.
Maar sommige bewoners en voorstanders vragen zich af of het Micron-project, zoals het momenteel is gepland, meer kwaad dan goed zal opleveren. De faciliteit zal enorme hoeveelheden verbruiken water En energie tijdens het produceren aanzienlijk gevaarlijk afvalaldus het bedrijf milieueffectverklaring. Emissies en verontreinigd afvalwater en bodem uit de notoir vies De halfgeleiderindustrie brengt potentiële milieu- en gezondheidsrisico’s met zich mee voor de omliggende gebieden, terwijl de blootstelling aan de giftige chemicaliën dat wel is geweest gekoppeld tot kanker en reproductieve schade. Leden van de gemeenschap willen handhavingsmaatregelen om ervoor te zorgen dat het bedrijf de beloofde milieuwaarborgen en zijn belofte om 9.000 banen te creëren, nakomt.
“We proberen geen enkele vooruitgang tegen te houden, maar we willen niet dat dit zomaar ons gebied in wordt gebulld”, zegt Gracia Roulan, een verpleegster die haar hele leven in Clay heeft gewoond en deel uitmaakt van de lokale groep Neighbours for a Better Micron. Roulan zei dat voorstanders zoals zij ervoor willen zorgen dat het project ‘echt beter is voor de gemeenschap’, en uitte bezorgdheid over de mogelijke vervuiling van het lokale watersysteem en het opruimen van de ‘prachtige moerassen in het hele gebied’, die een thuis bieden aan bedreigde diersoorten. Om plaats te maken voor de nieuwe structuren zal het project meer dan 200 hectare wetlands vullen.
Het bedrijf van zijn kant prijst de voordelen van het project voor de regio aan, waaronder de belofte om de komende twintig jaar honderden miljoenen dollars te investeren in onderwijs, opleiding van werknemers en betaalbare huisvesting. “Micron streeft ernaar een geweldig lid van de gemeenschap en een verantwoordelijke milieubeheerder te zijn”, zei Anna Newby, een woordvoerder van Micron, in een e-mail aan Capital & Main. Het bedrijf heeft zich ertoe verbonden nieuwe wetlands te ontwikkelen ter compensatie van de gebieden die zullen worden vernietigd. Newby zei dat het milieubeoordelingsproces dat Micron ondernam voor zijn centrale project in New York ‘grondig’ was.
Maar slechts enkele uren voordat Micron de grond in ging, spande Neighbours for a Better Micron, samen met de nationale werknemersorganisatie Jobs to Move America, een rechtszaak aan tegen het project bij het Hooggerechtshof van New York voor Albany County. ruzie maken dat het staatsvergunningsproces “onnodig gehaast” was en niet voldoende rekening hield met de inbreng van het publiek.
De rechtszaak benoemt Micron samen met staats- en lokale instanties, en beweert dat ondanks de reputatie van de staat dat hij een aantal van de sterkste milieuwetten in het land schoot het evaluatieproces tekort, vooral gezien de omvang en reikwijdte van het project.
“De rechtszaak wijst op het onvermogen van het agentschap om economische voordelen en milieuschade met elkaar in evenwicht te brengen”, zegt Meredith Stewart, procesdirecteur bij Jobs to Move America. Ze zei dat de rechtbank de milieugoedkeuring moet terugdraaien en van instanties moet eisen dat ze de impact van het project opnieuw bekijken om ervoor te zorgen dat de schade adequaat wordt aangepakt.
Maar in New York en elders in het land zouden voorstanders van halfgeleiderprojecten graag minder en niet meer milieuonderzoek zien. Wetgevers in het beroemde milieuvriendelijke Californië onlangs goedgekeurde wetgeving waardoor halfgeleiderbedrijven onderzoek naar de milieueffecten kunnen omzeilen.
In 2024 president Biden een wet ondertekend Door de meeste door de overheid gefinancierde halfgeleiderprojecten vrij te stellen van federale milieuanalyses, zouden voorstanders van een maatregel de bouw versnellen en de VS helpen concurreren met China. Het project van Micron werd niettemin door de federale overheid en door de staat gecontroleerd, waarbij de federale herziening werd in gang gezet door de impact ervan op de wetlands. Onder de nieuwe wet hield het ministerie van Handel toezicht op het federale proces, en bij Micron’s baanbrekende besluit minister Howard Lutnick geprezen het snelle tempo van zijn bureau.
“Kijk, deze baanbrekende gebeurtenis stond pas eind december gepland – omdat de regering-Trump alle milieu- en andere zaken die de neiging hebben in de weg te staan, heeft opgeruimd,” Lutnick gezegd.
De door advocaten aangespannen rechtszaak beweert dat leden van de gemeenschap onvoldoende tijd hebben gekregen – slechts 32 werkdagen – om een milieueffectverklaring die meer dan 700 pagina’s of ongeveer 22.000 pagina’s omvat, inclusief ondersteunend materiaal, te beoordelen en publiekelijk commentaar te leveren.
“Milieuanalyse is een van de weinige instrumenten waarover het publiek beschikt om te leren wat de impact (van een project) op hun gemeenschap kan zijn”, zegt Judith Barish, directeur van CHIPS Communities United, een coalitie van vakbonden en gemeenschapsgroepen die pleit voor een veiligere en rechtvaardigere halfgeleiderindustrie.
Sommige bewoners zijn bang dat het project de lokale infrastructuur onder druk zal zetten. Wanneer het project is voltooid, verwacht het bedrijf dat het zal worden gebruikt 48 miljoen liter water dagelijks vanuit Lake Ontario, genoeg om ruim 585.000 huishoudens van water te voorzien. De provincie is ontwikkelen een nieuwe afvalwaterzuiveringsinstallatie en het upgraden van een bestaande, om de toename van het volume op te vangen.
Het project brengt ook risico’s met zich mee voor de gezondheid van bewoners en werknemers, zeggen voorstanders, aangezien de halfgeleiderindustrie een goed gedocumenteerde geschiedenis van giftige vervuiling heeft. Om ruw silicium om te zetten in de geavanceerde componenten die bijna alle moderne apparaten aandrijven, is de chipproductie afhankelijk van honderden chemicaliën, waarvan er vele schadelijk zijn.
Een van de grootste boosdoeners zijn volgens voorstanders per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS), zogenaamde forever-chemicaliën die niet gemakkelijk in het milieu worden afgebroken en van cruciaal belang zijn voor de productie van halfgeleiders. Gemeenschappen in de buurt van halfgeleiderproductiefaciliteiten hebben dat wel geconfronteerd met besmetting van bodem en grondwater, terwijl werknemers in chipfabrieken dat wel hebben gemeld verhoogde aantallen kankergevallen en reproductieve gezondheidsproblemen.
Afgezien van de milieurisico’s zeggen veel activisten dat de beweringen van Micron over de voordelen van het project vaag zijn of niet voldoende handhaafbaar zijn. Ze zouden graag zien dat de miljarden dollars aan subsidies die aan het bedrijf worden toegekend, afhankelijk zijn van de vraag of het zijn belofte om duizenden banen te creëren waarmaakt. Advocaten willen dat het bedrijf dat ook doet arbeidskracht uit de gemeenschap en zijn bezorgd dat ze eenvoudigweg werknemers naar het gebied kunnen importeren.
Een 2023 studie ontdekte dat meer dan een derde van de projecten die tussen 2004 en 2015 door deelstaatregeringen werden gesubsidieerd, er niet in slaagden hun doelstellingen voor het scheppen van banen te verwezenlijken. Onderzoekers zeiden dat het werkelijke cijfer hoger kan zijn omdat veel staten zwakke openbaarmakingsvereisten hebben.
Roulan wees op een geschiedenis van industriële projecten in de regio die gepaard gingen met beloften om de gemeenschap te verbeteren, maar in plaats daarvan vervuiling achtergelatenHet bekendste voorbeeld is de verontreiniging van het Onondaga-meer in Syracuse door de inmiddels ter ziele gegane Allied Corporation, wat ertoe heeft bijgedragen dat het meer werd aangewezen als Superfund-locatie. “We willen ontwikkeling, we willen dat hier banen komen”, zei Roulan. “Maar niet tegen elke prijs.”
Vorige maand lanceerde een afzonderlijke coalitie van belangengroepen in de omgeving van Syracuse, waaronder Jobs to Move America, een poging om Micron aan te sporen een juridisch bindende overeenkomst voor gemeenschapsvoordelen te ondertekenen, een contract waarover een particulier bedrijf en belanghebbenden uit de gemeenschap hebben onderhandeld en waarin de voordelen en mitigaties worden uiteengezet die het bedrijf bereid is te bieden. De groep, Central New York United for Community Benefits, een brief gestuurd aan de CEO van Micron, slechts enkele dagen na de baanbrekende ceremonie, met het verzoek om een ontmoeting.
Een overeenkomst over gemeenschapsvoordelen, aldus de groep, zou kunnen helpen zorgen voor sterke lonen en voordelen voor de vaste beroepsbevolking van het project en de toegang van bewoners tot schone lucht en water kunnen beschermen.
Micron heeft beloofd om 80% van zijn initiële bouwpersoneel lokaal in dienst te nemen en een projectarbeidsovereenkomstwaardoor bouwvakkers bij vakbonden verzekerd zijn. Newby zei in een e-mail dat het bedrijf al meer dan 15 miljoen dollar had geïnvesteerd in lokale organisaties en onderwijsinstellingen als onderdeel van zijn belofte om in twintig jaar 250 miljoen dollar te investeren in een staatsfonds gericht op de ontwikkeling van het personeelsbestand van de halfgeleiderproductie in de centrale staat New York en op het ondersteunen van ‘gemeenschapsbehoeften’ zoals betaalbare huisvesting.
Ondertussen ziet Roulan al veranderingen als gevolg van de baanbrekende gebeurtenis – “reuzenbomen die met vrachtwagens de straat op gaan” en “tonnen verkeersveranderingen” in het gebied, wat volgens haar tekenen zijn van een grote verstoring die gaat komen.
—Kalena ThomhaveKapitaal & Belangrijkste
Dit stuk is oorspronkelijk gepubliceerd door Kapitaal & Belangrijkste.
