Het was afgelopen juli, acht maanden nadat hij was begonnen Chaneldat we het nieuws voor het eerst hoorden: Mattheüs Blazy zou de zijne laten zien Artistieke ambachten collectie in New York op 2 december. De opwinding was echt, ook al hadden we zijn baanbrekende eerste collectie nog niet gezien. Zijn benoeming bracht een geheel nieuwe energie in het historische huis met zijn combinatie van haute ambacht en moderne instelling, en nu kwam Blazy’s nieuwe Chanel-energie naar mijn geboortestad.
De grote vraag was: waar zou hij showen? Ik ging naar evenementen en lunches waar de speculatie koortsachtig was. Het wordt de bovenstad. Het wordt de binnenstad. De Met of de Guggenheim? Welke legendarische plekken in New York zijn er nog over waar geen groot evenement heeft plaatsgevonden? Want als merken naar de stad komen, weet je dat het voor een iconische locatie is, een iconisch moment of een ode aan iemand die iconisch is voor New York. Waar hij ook kiest, het zou een nieuwe indicatie geven van hoe Blazy Chanel ziet en waar hij dit historische huis naartoe brengt.
Ik weet niet hoe Chanel hun locatie zo stil hield. Pas twee dagen voor de show maakten ze bekend dat deze in de metro zou plaatsvinden. Concreet op Bowery 168, op het verlaten perron bij de halte Bowery.
Tegen die tijd arriveerden redacteuren, influencers en beroemdheden van over de hele wereld en waren de gebeurtenissen in volle gang. De avond voor de show – ik noem het de generale repetitie – gingen we naar de stad voor een cocktail en een diner De Frick-collectiehet kunstmuseum dat is gehuisvest in het herenhuis uit de Gilded Age dat werd opgericht om de collectie van Amerikaanse industrieel te huisvesten Hendrik Clay Frick. Ik ben daar eerder naar evenementen geweest, waar je gewoon op de binnenplaats dineert. Maar omdat Chanel Chanel was (dat wil zeggen het soort merk dat de kracht en verbeeldingskracht heeft om zeldzame en onvergetelijke ervaringen samen te stellen), werd het hele museum opengesteld zodat je rond kon lopen om naar de kunst te kijken. Aan de muren hangen stukken van Titiaan, Vermeer, Constable, Goya en Fragonard en het was gewoonweg ongelooflijk om de plek en deze schilderijen voor onszelf te hebben.
Eén ding heeft Chanel echter niet in de hand: het weer. De volgende dag begon het te regenen, een bijbelse stortbui die niet ophield. The Bowery staat bekend als de slechtste plek voor verkeer in de stad. Voeg regen toe aan de vergelijking en je hebt een recept voor een ramp. Maar Chanel is Chanel en de normale New Yorkse regels zijn niet van toepassing. Net als de avond ervoor, toen ze The Frick openden voor een privébezichtiging, voerden ze het soort powerflex uit dat alleen een mondiaal supermerk kan opbrengen: iedereen kreeg een verduisterde SUV toegewezen om hen naar de Bowery te brengen. Chanel daalde letterlijk af naar het centrum van Manhattan en zette buiten de locatie een high-fashion-blokkade op. We passeerden luifels waar iedereen in de rij stond voor de veiligheidscontroles. Toen we er eenmaal doorheen waren, bevonden we ons in een verlaten metrostation, waar mensenmassa’s door de barrières stroomden alsof het spitsuur was – behalve dat iedereen tweedjassen, tweekleurige schoenen droeg en gewatteerde tassen droeg.
Het was een geniale zet van Blazy om voor deze Métiers d’art-show de metro te kiezen, omdat alle New Yorkers de metro nemen. Het is de enige plek die de hele stad verenigt. Miljardairs en normale mensen nemen de metro. Het is voor ons iets alledaags, en Blazy begrijpt dit omdat hij hier woonde terwijl hij werkte Calvijn Klein. Zoals hij vóór de show zei: “Ik was geïnteresseerd in de metro van New York omdat ik denk dat het de enige stad ter wereld is waar alle lagen van de samenleving er gebruik van maken, en ik denk dat het een plek is die geen hiërarchie kent.” Als New Yorkers voelden we ons gezien.
Maar niet iedereen die de show bijwoonde, had in de metro gezeten. Ik zag iemand, duidelijk een VIC (Very Belangrijke Klant), de trap aflopen en hoorde hem zeggen: “Ik kan niet geloven dat Chanel deze set letterlijk heeft gebouwd.” Het was geen setje. Dit was een echt station, al heb ik nog nooit een schonere metro gezien. Er was geen enkele rat, en hij rook beslist niet zoals gewoonlijk. Het rook schoon! Zelfs de tracks waren droog! En waar waren de wilde mensen? Eigenlijk waren ze er wel, modebewust, van top tot teen gekleed in Chanel.
Het was leuk om al deze ongelooflijke mensen te zien. Overal waar je keek, zag je zoiets als Kristen Stewart mee chatten Tilda Swinton of Charlotte CasiraghiMonaco-royalty. En je had echt goede New Yorkers. Geweldige mensen zoals Dapper Dan En Bowen Yangdie zo belangrijk is omdat SNL is zozeer een deel van New York. Ik vroeg hem wat zijn favoriete metrolijn is. Hij wist het meteen, want hij mag dan beroemd zijn, maar hij reist nog steeds met de metro!
Wat is mijn favoriete metrolijn? De L-trein. Ik noem het mijn New York Central Line. Het snijdt gewoon door alles heen. Er was een echte kameraadschap terwijl we wachtten tot de show begon, wat niet normaal is voor de metro. Er was niemand die schreeuwde, at of sliep.
Toen reed er een echte trein het station binnen en begon de show. Modellen tuimelde uit de rijtuigen, verkleed als New Yorkse archetypen uit veel verschillende tijdperken. Het eerste meisje dat eruit komt, Bhavitha Mandavahet eerste Indiase model dat een Chanel-show opende, was het beeld van een uiterst eigentijdse NYU-student in relaxed denim en loshangend haar. Ik vond het geweldig om te zien hoe casual Chanel nu kan zijn. Maar Blazy bracht ook hulde aan mode-experts als Diana Vreeland (een model liep voorbij met een scharlakenrode sjaal om haar heupen gebonden, precies zoals de legendarische redacteur die droeg) en ook alle dames uit de chique stad die lunchen in gele tweed rokpakken van taxi’s, kunstmeisjes uit de binnenstad, allemaal in het zwart gekleed, en zelfs een toerist die een met de hand bezette versie van het klassieke I ❤️ NY-T-shirt met pailletten draagt. Blazy is niet bang om speels te zijn. Ik kokhalsde bij de kersttrui op coutureniveau, versierd met Lesage-borduurwerk. Het was leuk, maar ook enorm extravagant.
Al deze New Yorkse referenties waren slim gelaagd en gedaan met grote genegenheid voor de stad en haar karakters. Eén model droeg een pak versierd met portretten van haar geliefde hoektanden (omdat New Yorkers van hun honden houden), een ander droeg een tas met koffiekopjes. Alex Consani kwam in haar karakter terecht in een krijtstreep ‘Godfather’-broekpak dat verwees naar de filmgeschiedenis van New York en verschillende kralenjurken verwezen naar Coco’s eigen penseelstreken met Hollywood (in 1931 verkleedde ze zich Vanavond of nooit met in de hoofdrol Gloria Swansononder andere films).
De setting in de metro bracht prachtig de sfeer van Blazy’s nieuwe Chanel tot uitdrukking. Het is niet alleen voor een bepaalde tijd of plaats. Het merk is altijd tijdloos geweest. Een 16-jarige kan een Chanel-tas dragen en een 80-jarige grande dame kan ook de hare hebben. De aantrekkingskracht ervan is breed en hij maakt daar gebruik van, waardoor een Chanel ontstaat met veel meer toegangspunten. Het voelt jonger aan en heeft een luchtige, moderne energie. Ik denk dat zijn Chanel meer gedemocratiseerd is. Niet qua prijs en vakmanschap, maar qua stijl. Zelfs de schouders zijn iets meer ontspannen. Ik denk dat hij voor New York heeft gekozen omdat het diezelfde sfeer heeft. Het was een viering van de stad en haar inwoners en het was een vreugdevol, opbeurend moment voor iedereen die daar zat en naar de show keek.
Die stemming werd voortgezet op de afterparty, gehouden op Webster Hall in het Oostdorp. Het is zo’n prachtige muzieklocatie, waar je meestal vies wordt. Lieve Dijon DJ’d en Blazy waren daar, rookten buiten met iedereen en hingen rond met zijn vrienden en team. Ze deelden de pretzels, hotdogs en pizza’s van het merk Chanel uit… je weet wel, alle grote New Yorkse voedselgroepen. De sfeer was heel ongeremd, heel pre-cameratelefoons, waarbij iedereen zich weer sexy voelde. Mamdani hadden net de verkiezingen gewonnen, we hadden net een briljante Chanel-show gezien en die avond was iedereen hoopvol.
10 Magazine nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – ligt op 18 maart in de kiosk. Bestel uw exemplaar vooraf hier.
CHANEL METIERS D’ART: INGEWOON NEW YORKER
Fotograaf COLIN LEMAN
Mode-editor NANCY WAAR
Tekst DORA FUNG
Model LINNA SHI bij Het Industriemodelmanagement
Haar SHIN ARIMA bij Home Agency gebruikt LEVEND BEWIJS
Make-up REI TAJIMA bij Bridge Artists gebruikt KANAAL Schoonheid
Mode-assistent JANE BICKFORD
Gieten EVAGRIA SERG bij DM Casting
Productie GENADE BOYLE
Productie assistenten CASSIDY VLEUGELGAAT En FRANCESCO WIT
Kleding en accessoires overal KANAAL Kunstberoepen 2026 collectie
