In 1996, in een aflevering genaamd ‘Messages from Earth’, onderdeel van de geliefde sciencefiction-tv-serie Babylon 5Kapitein John Sheridan (Bruce Boxleitner) bekent tegenover zijn Minbari-collega Delenn (wijlen de grote Mira Furlan) dat hij dankzij het geluid van de regen altijd een goede nachtrust heeft gehad. Terwijl hij en Delenn proberen uit te rusten voor een ruimtegevecht, laat ze behendig de buitenaardse computer van het ruimteschip White Star regengeluiden voor Sheridan spelen, want, wauw, in de toekomst hebben wijze buitenaardse wezens de wetenschap van gesimuleerde geluiden als slaapmiddel ontdekt.
Dertig jaar later is deze lieve en humanistische scène hilarisch anachronistisch, maar veelzeggend.
Natuurlijk was het idee van opgenomen geluiden die helpen bij ontspanning, van cassettes tot vinylplaten tot cd’s, niets nieuws in 1996. Maar wat Babylon 5 wel voorspelde, was het naadloze gemak waarmee je een rustgevende soundscape kunt afspelen zonder je bed te verlaten. Tegenwoordig bestaat deze technologie in verschillende gedaanten, zoals in de Kalm app, een plek waar regen klinkt voor gestresste mensen, is slechts het topje van de soundscape-ijsberg. Maar de echte vraag is: waarom doen we dit überhaupt, terwijl we een toekomst tegemoet gaan waarin de slaap voortdurend wordt ondersteund door sonische input? Waarom zijn we geobsedeerd door het vinden van dingen waar we niet echt naar luisteren?
Delenn (Mira Furlan), een early adopter van een regengeluid-slaapapp.
Warner Bros.
Lekker slapen
Als we zeggen dat iemand ‘goed geslapen heeft’, wat bedoelen we dan? Eigenlijk bedoelen we dat iemand goed heeft geslapen, maar de geluid Een deel ervan is interessant, omdat er in de 21e eeuw een hele subgroep van onze cultuur geobsedeerd is door het gebruik van soundscapes, muziek en slaapverhalen om gemakkelijker in slaap te vallen, of, in een meer twijfelachtige bewering, om een betere slaap te bevorderen.
De redenen liggen enigszins voor de hand, maar zijn de moeite waard om te vermelden. Geluidsoverlast is voor velen een probleem, niet alleen in grote steden, terwijl vaker voorkomende toepassingen het bestrijden van slapeloosheid, stress en angst zijn.
“Geluiden die de slaap ondersteunen werken over het algemeen op twee manieren: ze verminderen de verstoring en geven de hersenen een seintje dat het tijd is om te rusten”, zegt een woordvoerder van het populaire Kalm app vertelt Omgekeerd. “Natuurgeluiden, zoals oceaangolven of regenval, volgen vaak langzame, ritmische patronen die de ademhaling kunnen weerspiegelen, en kunnen ook het lichaam helpen ontspannen en de geest tot rust brengen.”
Dit klinkt ongelooflijk, maar is het wetenschappelijk gezien waar? Volgens JeD, MD, PhDkunnen dit soort geluiden dienen als: ‘Het is een signaal voor je hersenen om te ontspannen. Als je die geluiden hoort, zeggen je hersenen dus: ‘O, het is tijd om te gaan slapen.’ Het leidt je ook af, omdat het andere geluiden maskeert die je zouden kunnen stimuleren om wakker te worden. Het helpt voor mensen die zich hyperbewust zijn van hun omgeving en wakker worden gehouden door omgevingsgeluiden.”
Mensen moeten dus afgeleid worden om soms in de ultieme staat van afleiding te komen: slaap. Maar hebben we het over simpelweg in slaap vallen of beter slapen?
De Sonic-jury over slaap is nog steeds niet bekend
Als het gaat om ritmische patronen die signalen naar onze hersenen sturen, bestaat er geen universele waarheid. Wat voor het ene brein rustgevend is, is voor anderen nutteloos als slaapmiddel. Of om het anders te zeggen: uit de verscheidenheid aan niet-ritmische soundscapes die worden aangeboden Kalmis het idee dat herhaling essentieel is voor sonische slaapmiddelen eenvoudigweg niet waar. Voorbeeld: de “Rainy Paris Night” is opzettelijk onvoorspelbaar, compleet met af en toe de geluiden van Vespa-scooters die in de verte rondscharrelen. Maar volgens de mensen bij Kalmlijkt het soms dissonante realisme, of samengesteld realisme, deel uit te maken van de aantrekkingskracht, omdat “er ook een conditionerend effect in het spel is… Wanneer mensen nacht na nacht hetzelfde geluid gebruiken, kan het een aangeleerd signaal voor slaap worden, waardoor het voor het zenuwstelsel gemakkelijker wordt om naar een rustiger toestand te gaan.”
Dus, net als onze onverschrokken ruimtekapitein in een sciencefictiondrama uit de jaren negentig, is het niet zo dat de regengeluiden technisch gezien rustgevender zijn dan het gebrom van een uitgevonden ruimteschip (Calm heeft die ook), maar dat zijn hersenen zijn geconditioneerd voor die regen. Dit is waarom Kalm merkt op dat er niet één allesomvattende formule voor iedereen bestaat als het om slaapgeluiden gaat. Kortom, er is geen ‘beste’ soort slaapgeluid, omdat slaapgeluiden ‘zeer individueel zijn omdat onze hersenen frequenties anders verwerken’.
Een deel hiervan komt neer op de verschillende kleurgecodeerde geluiden. Een “bruine ruis” bevat vaak een diep, baszwaar gerommel. Terwijl een ‘witte ruis’ dichter bij het geluid van een ventilator lijkt en de neiging heeft andere geluiden te maskeren, doet ‘groene ruis’ denken aan bos- of andere natuurgeluiden.
Niemand kan echt debatteren over het kalmerende effect dat inherent is aan Kalm fundamentele beweringen. Maar de meeste onderzoeken naar sonische slaapmiddelen zijn daar niet zo zeker van. Een systematische review gepubliceerd in Sleep Medicine Reviews ontdekte dat ‘witte ruis weinig gunstig effect had op de slaap’.
Wat meer is, volgens Dr. Sogol Javaheri, in een artikel uit 2024 van Harvard Health Publishing“witte ruis kan belangrijke fasen van de slaap onderbreken, zoals de REM-slaap of diepe slaap, en het gehoor beïnvloeden als het te luid is.”
Dus hoewel er een instinctief verlangen bestaat om te geloven in een vage sci-fi-overtuiging dat bepaalde sonische configuraties bepaalde soorten slaap creëren, is de huidige wetenschappelijke gedachte waarschijnlijk: als het voor jou werkt, prima. Maar maak er geen universele regel van voor de hele mensheid.
De paradox van slaapgeluiden
In de film Aanvangeen fictief medicijn genaamd Somnacin, gecombineerd met muziek, zorgt ervoor dat ideeën in de hersenen van mensen kunnen worden geïmplanteerd en dat mensen dromen kunnen delen. Dit idee suggereert dat het einddoel van slaap iets is dat we cognitief kunnen onthouden.
Maar in de praktijk is de vreemde paradox van dit soort composities, van slaperige soundscapes (zoals witte ruis of regengeluiden) tot muziek en specifiek vervaardigde slaapverhalen, dat ze van nature zijn ontworpen om niet af te zijn. Sigur Rós-albums kan geweldig zijn om je te helpen in slaap te vallen, maar het einde van dat album bereiken is niet het doel als de muziek als slaapmiddel wordt gebruikt.
Idem voor slaapverhalen Kalm. Het is niet de bedoeling dat we ons teveel zorgen maken over het einde van de regenbui of de verschillende verhaaltjes voor het slapengaan. Er wordt veel rondgedwaald en gepiekerd in de audioverhalen, die niet alleen voor kinderen zijn samengesteld. In plaats daarvan kun je Cillian Murphy een treinreis door Ierland laten vertellen, of Eva Green je een rustgevend verhaaltje voor het slapengaan laten vertellen over ’s nachts wandelen in het bos. Voor degenen die de app gebruiken, spreekt de effectiviteit voor zich; Ik ben nog nooit aan het einde van de Ierse treinreis met Murphy aangekomen, noch heb ik ontdekt waarom de verteller van Green bij het vallen van de avond ronddwaalt.
In Aanvangeen fictief medicijn genaamd Somnacin, gecombineerd met muziek, zorgt ervoor dat ideeën in de hersenen van mensen kunnen worden geïmplanteerd en dat mensen dromen kunnen delen.
Kalm is zich terdege bewust van de tegenstrijdige aard van deze verhalen, verhalen die, heel duidelijk, geen conflict of oplossing vereisen. “Sleep Stories zijn opzettelijk ontworpen om het tegenovergestelde te zijn van traditionele verhalen”, leggen ze uit. “Het schrijven geeft de voorkeur aan eenvoud en zachte beschrijving boven plot of spanning. Het doel is niet om iemand verslaafd te houden.”
In een wereld van manische informatieblootstelling en zorgen over schermtijdverslaving is het leuk, en enigszins suggestief voor een hoopvolle sciencefictiontoekomst, dat misschien wel de beste apps op onze apparaten degene zijn die uiteindelijk zijn ontworpen om te worden genegeerd. Of u zich ’s ochtends al dan niet beter voelt, kan te maken hebben met uw eigen persoonlijke, onbewuste neigingen. Over één ding zijn slaapexperts het eens: we hebben er meer van nodig. En dus, als je geest getroost wordt door nep-sci-fi-regen of verhalen die nooit eindigen, is dat prima. Maar onthoud: het kalmerende geluid van de ene slaper is de kakofonie van iemand anders.
