Haar Chinese moeder leerde haar hoe ze gezond kon blijven: ‘Chinamaxxing’-gewoonten

Opgegroeid in HongkongIk volgde deze gewoonten lang voordat ze een naam hadden. Mijn moeder had het voortdurend over balans: warm versus koud eten, je haar drogen voordat je naar bed gaat, en de kleine wonderen van Witte Bloemenolie.

Toen ik zag hoe het internet deze tradities omarmde, deed ik nadenken. Sommige verklaringen simplificeren eeuwenoude praktijken te simpel: feng shui is niet alleen het verplaatsen van je bureau, en traditionele Chinese geneeskunde (TCM) is niet alleen maar een trendy thee. Maar de nieuwsgierigheid voelt oprecht.

Hier zijn vier eenvoudige dingen mama heeft het mij geleerd jaar geleden waar ik nog steeds bij zweer.

Toen ik opgroeide, pakte mijn moeder altijd een klein flesje wittebloemolie, een geconcentreerde zalf, telkens wanneer mijn broer of ik klaagden over buikpijn.

Een beetje van de geconcentreerde kruidenzalf – die een scherpe geur heeft die menthol, eucalyptus en een vleugje lavendel combineert – op mijn buik, slapen of achter mijn oren, en verlichting zou vrijwel onmiddellijk volgen.

Tegenwoordig neem ik altijd een klein flesje mee als ik op reis ga en bewaar er één naast mijn bed.

Het is ook een nietje voor reisziektespierpijn of zelfs milde maagpijn.

Mijn moeder had strenge regels over drankjes. Zomers in Hongkong zijn verstikkend – vaak 90 graden Fahrenheit en vochtig – maar toch werd alles wat koud was in de ochtend ontmoedigd.

Bij TCM wordt aangenomen dat heet water de spijsvertering en bloedsomloop ondersteunt, terwijl koude dranken het lichaam kunnen ‘shocken’ en het interne evenwicht kunnen verstoren.

’s Ochtends meteen overstappen op warm water klinkt misschien triviaal, maar het heeft mijn ochtenden getransformeerd. Mijn energie voelt stabieler aan, mijn maag is rustiger, en ik begin de dag met een geaard gevoel in plaats van wakker geschud.

Vroeger negeerde ik haar advies, maar nadat ik mijn vrienden hetzelfde zag doen, begon ik het in mijn late tienerjaren in mijn routine op te nemen.

Te denken dat ze de hele tijd gelijk had.

“Je zult ziek worden!” mijn moeder schreeuwde elke keer als ik met vochtig haar in bed probeerde te kruipen.

Vroeger rolde ik met mijn ogen, maar nu, tientallen jaren later, moet ik toegeven dat ze gelijk had. Als ik met nat haar slaap, word ik vaak stijf, verkild en op onverklaarbare wijze prikkelbaar – niet alleen ongemakkelijk, maar op subtiele wijze verstorend voor het ritme van mijn lichaam. slaap kwaliteit.

Voor mij betekent föhnen een afsluiting: een pauze aan het einde van de dag en een kleine daad van respect voor mijn lichaam. Door warm en droog te blijven voordat ik naar bed ga, word ik uitgeruster wakker, zijn mijn spieren losser en is mijn geest rustiger.

Ik herinner me dat ik naar de universiteit in Groot-Brittannië ging en mijn toekomstige Britse huisgenoten in een groepschat vroeg of iemand een rijstkoker meebracht. “Wat is dat?” zij antwoordden. “Wij koken gewoon rijst in een pan.” Ik was verbijsterd. Toen ik hier kwam wonen, besefte ik al snel dat ik niet zonder kon. Het maakt de rijst lekkerder.

En mijn rijstkoker is niet alleen voor rijst. Mijn moeder heeft me geleerd dat het perfect is voor complete maaltijden: kip, groenten en rijst allemaal in één pot. De magie zit niet alleen in het gemak: door het stomen blijft het eten mals, smaakvol en gezond, worden de voedingsstoffen vastgehouden en wordt het vetgehalte verminderd. Het is ook praktisch, omdat je minder potten hoeft te schrobben.

Het is bemoedigend om te zien dat deze tradities op grotere schaal worden omarmd. Voor mij zijn het altijd simpele zorgzame daden geweest; praktische, aardende gewoonten gevormd door generaties vóór ons.