Beelden van een slaaphaai die een dorre Antarctische zeebodem doorkruist, hebben experts veel te bespreken opgeleverd, omdat de nieuw vastgelegde video in tegenspraak is met de wijdverbreide overtuiging dat de diepzeebewoners niet in de regio wonen.
Dat dachten veel deskundigen haaien bestond niet in de ijskoude wateren van Antarcticazei de onderzoeker en oprichter van het Deep-Sea Research Centre aan de Universiteit van West-Australië, Alan Jamieson, deze week.
De haai, gefilmd in januari 2025, was aanzienlijk groot en werd geschat op een lengte van drie tot vier meter.
“We gingen daarheen zonder te verwachten haaien te zien, omdat er een algemene vuistregel is dat je op Antarctica geen haaien tegenkomt”, vertelde Jamieson aan The Associated Press. “En het is ook niet eens een kleintje. Het is een stuk haai. Deze dingen zijn tanks.”
Ontvang dagelijks nationaal nieuws
Ontvang het belangrijkste nieuws, de politieke, economische en actuele krantenkoppen van de dag, eenmaal per dag in uw inbox.
De camera van de Australische onderzoeksfaciliteit, die het leven in de diepste delen van de oceanen van de wereld bestudeert, werd gepositioneerd voor de Zuidelijke Shetlandeilanden nabij het Antarctisch Schiereiland.
De haai werd gespot terwijl hij zwom op een diepte van 490 meter, bij temperaturen die net boven de 1 graden Celsius schommelden.
De haai zwom op die diepte omdat hij zich in de warmste van verschillende op elkaar gestapelde waterlagen bevond, legde Jamieson uit, eraan toevoegend dat hij geen ander bewijs vond van enige haai die in de Antarctische Oceaan zwom.
Een andere deskundige, Peter Kyne, een natuurbeschermingsbioloog van de Charles Darwin Universiteit die niet verbonden is aan het onderzoekscentrum, was het ermee eens dat er geen eerdere gegevens waren van een haai die zo ver naar het zuiden zwom.
Gegevens over de reispatronen en verspreidingsgebieden van haaien in de regio zijn relatief schaars vanwege de afgelegen ligging, legde Kyne uit. Hoewel de klimaatverandering een bijdragende factor zou kunnen zijn, kan het ook zijn dat de langzaam bewegende slaaphaaien zich al op Antarctica bevonden, maar niemand het ooit heeft opgemerkt.
“Dit is geweldig. De haai zat op de juiste plek, de camera stond op de juiste plek en ze kregen geweldige beelden”, zei Kyne. “Het is behoorlijk belangrijk.”
Jamieson voegde eraan toe dat de populatie slaaphaaien in de Antarctische Oceaan misschien ook klein is, waardoor ze moeilijk te herkennen zijn.
De Antarctische Oceaan is zwaar gelaagd tot een diepte van ongeveer 1.000 meter vanwege zijn tegenstrijdige eigenschappen. Kouder, dichter water van onderaf mengt zich niet gemakkelijk met zoet water dichter bij het oppervlak.
Jamieson vermoedt dat andere haaien op dezelfde diepte rondhangen en zich voeden met walviskarkassen, reuzeninktvissen en ander gezonken zeeleven.
Onderzoekscamera’s die op deze diepten zijn gestationeerd, zijn schaars en zijn alleen operationeel in de zomermaanden.
“De overige 75 procent van het jaar kijkt helemaal niemand. En daarom komen we, denk ik, zo nu en dan voor deze verrassingen te staan,” zei Jamieson.
De mysterieuze diepten van de Antarctische Oceaan herbergen slechts een handvol schijnbaar buitenaardse zeediereninclusief de makreel-ijsvis, die door zijn gebrek aan hemoglobine kleurloos bloed heeft, en Antarctische kabeljauw, die, net als de Antarctische ijsvis, antivrieseiwitten in hun weefsels en bloed heeft.
Op dezelfde manier waren zeeduivels, onderscheiden door een bioluminescente lamp op hun hoofd, grote monden en scherpe tanden eerst gedocumenteerd in de Antarctische wateren in 2014 en worden vaak aangetroffen op een diepte tussen 1.000 en 2.000 meter.
— Met bestanden van The Associated Press
© 2026 Global News, een divisie van Corus Entertainment Inc.
