Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
2021 Buskruit milkshake alleen al op basis van zijn naam, maar dat is slechts een indicatie van waartoe deze actiethriller in staat is. Spelen als een girl-power-versie van Johannes Wickvolgt de film een geheim genootschap van huurmoordenaars die al snel beseffen hoezeer ze in de war zijn als ze met de verkeerde vrouw knoeien. Wanneer een baan zijwaarts gaat, leren we hoe diep deze organisatie gaat en hoe ver ze bereid zijn te gaan om de controle te behouden. Helaas voor hen hebben ze deze keer het verkeerde doelwit gekozen.
Buskruit milkshakehoewel een beetje hardhandig in zijn berichtgeving, blijft een ijzersterke actiethriller met stuntchoreografie van het volgende niveau. Het is zo leuk dat elk gevoel van prekerigheid snel op de achtergrond komt te staan door de aanval van vakkundig geënsceneerd bloedbad geleverd door de hoofdpersoon en iedereen die de pech heeft om haar in de weg te staan.
Het moet in de familie zitten
We maken voor het eerst kennis met een 12-jarige Sam (Freya Allan). Buskruit milkshake wanneer ze haar moeder, Scarlet (Lena Headey), ontmoet op een diner. Wat Sam nog niet begrijpt, is dat haar moeder tot een zusterschap van huurmoordenaars behoort en voor een schimmige organisatie werkt die bekend staat als The Firm. Scarlet laat Sam abrupt achter, wat de HR-vertegenwoordiger van The Firm, Nathan (Paul Giamatti), ertoe aanzet de verantwoordelijkheid voor haar welzijn op zich te nemen.
Vijftien jaar later, een volwassen Sam (Karen Gillan) treedt nu in de voetsporen van haar moeder, werkt als huurmoordenaar voor The Firm en voert treffers uit met meedogenloze efficiëntie. Ze is duidelijk goed in haar werk, maar er beginnen scheuren te ontstaan in deze werkrelatie wanneer ze een missie toegewezen krijgt waarbij een ontvoerd meisje genaamd Emily (Chloe Coleman) betrokken is.
Sam krijgt in eerste instantie de taak om Emily’s vader op te sporen, die een grote som geld van The Firm heeft gestolen. Wat ze al snel ontdekt, is dat de diefstal een wanhoopsdaad was, omdat hij probeerde het geld los te kopen om zijn dochter terug te krijgen. Sam kan de klus niet met een goed geweten voltooien en neemt een beslissing die haar onmiddellijk in direct conflict brengt met The Firm, en een van hun machtigste klanten.
De hoge raad van de organisatie ontmoet Nathan en besluit Sam te elimineren, die niet alleen de klus opzettelijk heeft verprutst, maar ook het gestolen geld heeft vernietigd voordat hij met Emily vluchtte. Op de vlucht en zonder opties wendt Sam zich tot Madeleine (Carla Gugino), Florence (Michelle Yeoh), en Anna May (Angela Bassett), leden van het zusterschap van huurmoordenaars die opereren vanuit een als bibliotheek vermomde wapenkamer.
Vanaf hier, Buskruit milkshake wordt een neon-doordrenkt gevecht op leven en dood tussen The Firm en het zusterschap. De film maakt heel snel duidelijk dat slechts één kant hier levend van wegloopt.
We snappen het, het bedrijf is het patriarchaat
Omdat ik geen grote fan ben van hardhandige berichten, was ik niet bepaald verkocht vanwege de hele ‘patriarchale slechte’ invalshoek waar de film naar neigt. De Firma wordt afgeschilderd als een diepgewortelde machtsstructuur die de zaken al heel lang onder controle heeft en zich nu bedreigd voelt door het zusterschap van moordenaars. Het probleem met deze formulering is dat beide groepen een absurd aantal mensen vermoorden, dus het claimen van morele superioriteit over een organisatie die precies hetzelfde doet als jij voelt een beetje oneerlijk.
Dat kleine muggenziften terzijde, Buskruit milkshake verdient serieuze punten voor zijn meedogenloze tempo en inventieve vechtsequenties. Ik probeerde het aantal mensen in realtime te tellen, maar ik had al snel geen vingers en tenen meer en liet het idee helemaal varen.
Karen Gillan is een absoluut beest als Sam eenmaal gecompromitteerd is, en haar bereidheid om zich volledig in te zetten voor de lichamelijkheid van de rol verdient lof. Zelfs nadat ze is geïnjecteerd met een serum dat haar armen verlamt, plakt ze geweren en messen aan haar handen en vertrouwt ze op momentum en brute kracht om haar doelen neer te halen. Paul Giamatti is betrouwbaar uitstekend als de ruggengraatloze HR-vertegenwoordiger die het goede wil doen voor Sam, maar de moed mist om tegen The Firm op te komen en een welkome laag van vertrouwen toevoegt. donkere komedie naar de chaos.
Al met al, Buskruit milkshake is eigenlijk een meid John Wick, en daar ben ik het volledig mee eens. Het is gewelddadig, stijlvol en bewust campy op precies de juiste momenten, wat zorgt voor een enorm vermakelijk horloge van begin tot eind. Als je er klaar voor bent om te zien wat voor soort meidenkracht Sam en de rest van haar zusterschap bereid zijn te ontketenen, Buskruit milkshake wordt op het moment van schrijven gestreamd op Netflix.
