George Clooney herinnert zich een gespannen confrontatie op de set die zijn vroege carrière bijna in vlammen opzette.
“Ongeveer tien jaar later kreeg ik ruzie met een uitvoerend producent. Ik was de derde of vierde banaan in een tv-programma en ik moest vertrekken”, vertelde Clooney, 64, in een interview met In Tijdschrift gepubliceerd op dinsdag 6 januari. “Ik dacht dat dit het einde van mijn carrière was.”
De acteur legde uit dat hij, hoewel hij wist dat hij niet ‘in een machtspositie’ verkeerde, niet zou accepteren dat hij werd ‘aangesproken zoals ik was’, dus zei hij ‘hem dat hij ermee moest ophouden. Hij schreeuwde tegen me. Ik schreeuwde terug. Het is nog steeds de vraag of ik wordt ontslagen of dat ik ontslag neem.’
Gelukkig dook er een gezicht uit zijn verleden op om hem een gunst terug te betalen.
“Iemand die ik jaren eerder had geholpen, las dat ik was ontslagen. Hij liet me auditie doen en gaf me een piloot”, zei hij. “Dat hield mij in de stad.”
Het geschil heeft geen blijvende indruk achtergelaten. Clooney had een illustere tv- en filmcarrière, met in de hoofdrol vijf seizoenen IS als Dr. Ross van 1994 tot 1999 voordat hij twee Oscars, vijf Golden Globes en talloze andere onderscheidingen won.
Ondanks decennia van succes in de industrie gaf Clooney toe dat hij zich thuis zat af te vragen of ik ooit weer zou werken toen schrijver-regisseur Noach Baumbach gebeld om hem te casten voor zijn nieuwste project, Jay Kelly.
Clooney zei ter plekke ja, nog voordat hij het script had gelezen. De film, die in november 2025 in première ging, volgt Clooney als het titulaire personage, een filmster uit de A-lijst die wanhopig opnieuw contact wil maken met zijn twee dochters terwijl hij worstelt met zijn afnemende roem.
“Het is grappig, want ik begrijp waarom mensen zeggen: ‘Is dit niet een beetje dichtbij huis?'” Clooney grapte over het op zich nemen van de rol. Toch blijft de Oscarwinnaar volhouden dat hij in niets op zijn karakter lijkt.
“Voor mij voelde het niet zo, omdat de man zulke fouten heeft gemaakt in zijn leven”, legde hij uit. “Hij is geïsoleerd van zijn familie, wat ik niet ben. Hij heeft alleen vrienden die hij betaalt, wat ik niet heb. Ik zou misschien moeten beginnen met het betalen van mijn vrienden, maar dat heb ik nog niet gedaan. Het voelde niet als mij, dus het was gemakkelijk om mezelf te verwijderen en gewoon een personage te spelen.”
Clooney is allesbehalve eenzaam. Hij en vrouw Amal trouwden in 2014 en verwelkomden minder dan drie jaar later de tweeling Alexander en Ella. De familie was onlangs het Franse staatsburgerschap verleendblijkt uit een naturalisatiedecreet via de Franse krant Publicatieblad in december 2025, waardoor hun boerderij in het zuiden van Frankrijk als hoofdverblijfplaats kon dienen. Ze hebben ook extra eigendommen in Engeland en Italië.
Clooney is voortdurend openhartig geweest over zijn verlangen om zijn kinderen op te voeden buiten de ‘cultuur’ van Hollywood, en dat is veelzeggend Esquire in oktober 2025 dat Frankrijk ‘niets geeft over roem’, waardoor zijn kinderen meer ‘een eerlijke kans krijgen op een normaal leven’.
Door op een boerderij te wonen, kunnen ze ook hun handen vuil maken. “Voor hen is het alsof ze niet op hun iPads zitten, weet je? Ze eten met volwassenen en moeten hun afwas meenemen”, zei hij. “Ze hebben een veel beter leven.”
Terwijl je praat met Wbenadrukte Clooney het belang van gegrond blijvenwaarbij hij opmerkte dat ‘blut’ zijn is wat hem heeft geleerd ‘dingen te doen’. Hij herinnerde zich zijn vroege dagen toen hij herenpakken verkocht bij Nadlers Men’s Stores in Cincinnati, Ohio, toen hij, omdat hij zich geen mooie dingen kon veroorloven, zijn eigen kleding op maat maakte.
“Je moest pakken hebben. Ik kon het me niet veroorloven om er veel te kopen, dus kocht ik een goedkoper pak, lang, knipte de onderkant van de broek af en gebruikte de stof om stropdassen te maken, zodat ik naar mijn werk kon gaan”, zei hij, terwijl hij zijn andere onbekende talenten opsomde. “Ik kan een auto repareren, ik kan naaien, en als je me op een verlaten eiland afzet… Ik was op een motorreis met een vriend, en hij werd aangereden door een auto in de middle of nowhere in Zuid-Italië. Ik ging het bos in en kocht bamboe en ik maakte een spalk voor zijn been met een bungee-koord. Ik ben altijd al slordig geweest.”
