De nieuwste online fixatie van generatie Z is het zogenaamde ‘millennial optimisme’-tijdperk. De TikTok Volgens de trend plaatsen gebruikers begin jaren 2000 throwback-foto’s van het nummer ‘Blood’ uit 2009 uit het Midden-Oosten. Denk aan snortatoeages, Apple Photo Booth-selfies en tops met uilenprint gecombineerd met galaxy-leggings.
Voor degenen die te jong zijn om het uit de eerste hand te ervaren: de jaren 2010 waren een eenvoudiger en gelukkiger tijd. Als een TikTok-maker heeft gepost: “Het millennium-optimisme-tijdperk deed me echt denken dat ik de kost zou kunnen verdienen als parttime barista en met al mijn vrienden in een huis met zes slaapkamers zou kunnen wonen.” Zoals een commentator bevestigde: “Dit was eigenlijk mogelijk in 2012.”
In een ander fragment, schreef een generatie Zer: “Elke dag word ik geconfronteerd met de trieste realiteit dat performatieve millennial hipsters uit 2005-2012 het echt zoveel beter hadden.”
Het was een tijd waarin Barack Obama president was. Instagram was nog steeds bedoeld voor het uploaden van korrelige afbeeldingen van avondjes uit en kiekjes van je koffie. One Direction werd gevormd. Het leven was goed.
Rechts?
Voor het geval je het je misschien niet herinnert: in 2010 waren millennials nog maar net begonnen op de arbeidsmarkt… hoog als 10% in de nasleep van de Grote Recessie. Velen dragen ruim tien jaar later nog steeds de economische bagage met zich mee, en uit onderzoek blijkt dat degenen die tijdens een recessie afstuderen dit konden zien stagnatie van de financiële groei voor maximaal 15 jaar.
In de jaren 2010 ook collegegeld sinds de jaren tachtig meer dan verdubbeld. De lonen werden onderdrukt en veel millennials hadden moeite om hun carrière van de grond te krijgen (klinkt bekend, Gen Z?). In de VS waren de studieleningen enorm.
Degenen die deze periode hebben meegemaakt, zijn tussenbeide gekomen om het record online recht te zetten. Eén duizendjarige suggereert de TikTok-trend “slaat de plank alleen mis zoals een TikTok-trend dat kan.”
Hij legde uit: “Ik verzeker u dat ik begin 2010 en eind 2000 de meest pessimistische was die ik ooit in mijn leven ben geweest.”
Andere millennials waren het daar in de reacties mee eens, waarbij iemand schreef: “De muziek was geweldig, de tijden waren moeilijk.”
Een ander voegde hieraan toe: “Alleen de millennials die in 2010 in New York woonden, in armoede, net van de universiteit en na de financiële crisis, zouden begrijpen hoe ver mijn ogen naar achteren rolden toen ik deze trend zag.”
Ze voegden eraan toe: “we hebben tien jaar lang vier verschillende banen gehad en we zijn dood vanbinnen.”
Voor millennials in die tijd was optimisme simpelweg een overlevingsstrategie.
“Zoveel muziek die als ‘millennial optimisme’ wordt beschouwd, is vrolijk, maar heeft verwoestende teksten”, aldus een derde. “Dat bootst na hoe ik me voelde toen ik in de twintig was, glimlachend of feestend in ernstige hopeloosheid.”
Chelsea Fagan, een duizendjarige schrijver, noemde de vroege jaren 2010 “het laatste tijdperk van zoete waanvoorstellingen”Eerder dit jaar.
Objectief gezien waren de zaken moeilijk. En toch bestond er, ondanks deze ontberingen, nog steeds een blijvende overtuiging onder millennials dat als je je een weg omhoog zou banen, je beloond zou worden met een huis, een auto en een comfortabel leven, met een werkgever die je loyaliteit zou teruggeven.
“Het begin van de jaren 2010 was vol van het algemene gevoel dat alles wel goed zou komen”, schreef Fagan.
“Was het een beetje waanvoorstellingen? Absoluut.”
Vandaag? Pas afgestudeerden lijken deze waanvoorstellingen niet te hebben.
