Hallo! Hoe is het met je? Ik heb deze grappige, slimme community gemist en ik kijk ernaar uit om bij te praten. We hebben deze maand een aantal leuke berichten gepland, en in de tussentijd zijn hier een paar momentopnamen van de pauze, als je wilt zien…
Dit jaar organiseerden we Kerstmis in Brooklyn – met de jongens en ik natuurlijk, plus mijn vadermijn tante Luluen onze neef Jimmy. We hebben veel kaarsjes aangestoken en veel lekkers gegeten. (“Ik ben ingehouden verslaafd aan mandarijnen”, vertelde Toby me.)
Ons eerste avontuur tijdens de vakantie is altijd rijden om de lichten te zien in de wijk Dyker Heights in Brooklyn. Kun je je voorstellen dat je daar in de zomer naartoe verhuist en je plotseling realiseert wat voor een kersttafereel het wordt? Mensen verkopen warme chocolademelk vanuit hun garage, en Bing Crosby knalt uit autoradio’s.
Toen onze familieleden arriveerden Engelandwij waren zó enthousiast!
Jimmy en Anton waren al een tweeling aan het vormen zonder het te plannen…
En Lulu begon meteen met maken wortel soep. Hoe meer dingen veranderen, hoe meer ze hetzelfde blijven. xoxo
We maakten wandelingen naar de Brooklyn Promenade…
..en langsgeweest Jane’s Carrousel en de nabijgelegen ijsbaan…
…en bewonderde het uitzicht vanaf De rand in Manhattan.
Op kerstavond gingen we naar de kerk en aten veel stinkende kaas.
Trouwens, hoe cool is dat deze olijvenschaal? Het was mijn kerstcadeau voor mezelf 🙂 Ik kan me de substack design nieuwsbrief niet herinneren waar ik hem oorspronkelijk ontdekte, maar ik laat het je weten als ik hem vind!
Op kerstochtend openden de jongens hun kousen. Hier is de buit van de 12-jarige Anton. Ik vond het geweldig hoe zijn verlanglijstje zijn tussenliggende leeftijd weerspiegelde – met items als een geurpen (kind) en puistjes (tiener).
Plus natuurlijk een 12-pack Dr. Pepper.
We hadden een bijeenkomst op eerste kerstdag, omdat kinderen, merk ik, meestal zenuwachtig zijn van alle opwinding tegen de middag, en het is fijn om vrienden te hebben die die energie kunnen opsnuiven.
Ook al vinden oude lezers het misschien wel moeilijk te gelovenIk heb eigenlijk genoten van koken. Zo eenvoudig was een publieksdiner voor de groep kaasachtige bonenschotel. Ik heb meer ui toegevoegd voor de knapperigheid en meer gemalen rode peper voor de warmte.
De Kalanithi-ouders; lunchen bij Haak vis.
Daarna gingen mijn vader en ik naar San Francisco om te zien mijn zushaar dochter en haar schoonfamilie.
We zijn bij mijn vriend neergestort Lena’s prachtige huisomdat zij en haar familie de stad uit waren. (Ze blijven in de zomer bij ons logeren, als een niet-simultane huizenruil.) En die coole woordkunst? “Toen mijn zoon Eli handschrift leerde, begon hij grote letters te maken op losse vellen bouwpapier”, legt ze uit. “Ik nam mijn favorieten en betegelde ze in een enorm plexiglas frame dat ik van Craigslist had gekocht.”
Zoals altijd waren we er op oudejaarsavond Het graf van Paulus. We schonken champagne voor hem in en de kinderen proostten met Martinelli’s.
Ik hoop dat je een goede vakantie hebt gehad en wat rust en ontspanning hebt gekregen! En zo niet, dan is dat ook oké. Zoals ze zeggen: iedereen die je tegenkomt, voert een strijd. Veel liefs, zoals altijd, en samen uitkijken naar een prachtig 2026. xoxo
PS 11 lezers delen hun gelukkige momentenEn waar ben jij dankbaar voor, groot of klein?
