Op een verduisterd podium in New York, Nicolaas Aburn zette letterlijk het toneel voor Gebied AW26 met script: een vrouw die haar eigen spotlight tovert. Het was een keurig, onsubtiel kader voor een collectie over glamour als middel – geen decoratie, maar controle.
Aburn, nu bezig aan zijn tweede seizoen, is op stoom. De hoog-laag spanning die Area definieert, voelde hier scherper. Donker gespoeld denim werd tot een mini met strik aan de voorkant gedraaid en gecombineerd met een achterwaartse polo; een marineblauwe hoodie – het uniform van de ontwerper zelf – werd vastgeschroefd tot een wikkeljurk met opvallende pijpen. Oversized, op maat gemaakte jassen werden geleverd met overdreven martingalen die opzettelijk naar voren staken, terwijl langwerpige rugbybreisels opzettelijk scheef over de schouders werden gehangen.
Voor de feestmeisjes was er genoeg. Vintage zijden sjaals werden in nauwelijks gedrapeerde tops en smerige jurken geplakt, wat herinnerde aan de vroege experimenten van Aburn. Ruches in juweelkleurig lamé knikten naar de jaren 80 zonder in een parodie te vervallen, en cocktailjurken waren ingelegd met onwaarschijnlijke materialen: gescheurde T-shirts die de struisvogel vervingen, magnetische cassettebandjes die in ruches waren geweven, vergulde fragmenten die in tule hingen.
Als sommige verhoudingen grensden aan onhandelbaar, was dat het punt. Aburns glamour is niet beleefd. Het neemt ruimte in beslag, vraagt om gezien te worden en in een rustige week zorgde het voor een welkome schok van persoonlijkheid.
Fotografie met dank aan Area.
