Gabriel Amzallag houdt zo veel van hiphopmuziek dat hij zijn eigen alter ego heeft: MC Blauwe materie. Al bijna tien jaar geeft hij vorm aan visuele identiteiten door middel van albumhoezen, animaties en illustraties voor streetwearmerken tot labels als Sony Music. Terwijl zijn kunstwerken – die meer dan 200 single- en albumhoezen omvatten – een plaats hebben gevonden in tentoonstellingen en muziekvideo’s, zijn zijn illustraties van de straat en voor de straat.
Of het nu gaat om satire of bewondering, Gabriels kunstwerken uit de popcultuur barsten van de liefde: of het nu gaat om kritiek op Batmans keuze om batarangs te kopen in plaats van therapie, of om het feit dat Marty Supreme de meest spirituele hiphopfilm over pingpong is. Gabriel groeide op met een artistieke moeder die hem in contact bracht met David Hockey en Sonia Delaunay en in zijn eigen tijd werd hij verliefd op Amerikaanse stripboeken zoals X-Men En Fantastische vier. “Op mijn veertiende ging ik naar de eerste tentoonstelling van Basquiat in vele jaren in Parijs en het schokte me volledig. Zijn werk ging over alles waar ik van hield: stripboeken, jazz, hiphop en moderne kunst”, zegt Gabriel. “Die ervaring inspireerde mij om kunstenaar te worden en mijn eigen stijl te creëren, geworteld in de dingen waar ik gepassioneerd over ben, zonder me zorgen te maken of het er op een ‘traditionele’ manier goed uitzag.”
Geïnspireerd door diverse visuele culturen zoals funkalbumhoezen uit de jaren zeventig, archieffoto’s van oude Marokkaanse joden, posters uit actiefilms uit Hong Kong uit de jaren tachtig, Bauhaus-ontwerp en tijdschriften in Harajuku-stijl (om nog maar te zwijgen van artiesten als MF Doom die stripboeken en rap letterlijk samenvoegen) kan Gabriel zijn dankbaarheid en liefde terugbrengen in zijn illustraties door “underdogs, mooie verliezers en iedereen die niet helemaal in het schema past” op te vrolijken. Omdat het om gemeenschapsgerichte belangen draait, zoals de New York Yankees en lucha libre (Mexicaans worstelen), is het niet moeilijk om de fanservice erachter te voelen.
In zekere zin creëert Gabriel een soort visuele mixtape van al zijn invloeden, maar “hiphop is de rode draad die alles met elkaar verbindt”, zegt Gabriel. “Ik voel me aangetrokken tot de drukte-mentaliteit, het idee van hard werken, je eigen weg vinden en van niets iets maken.” Hij eindigt: “Als kind tekende ik graag Biz Markie omdat hij die geest belichaamde. Hij was een echte hustler met gevoel voor humor die zichzelf nooit al te serieus nam. Die balans tussen sleur en onzin is overal in mijn werk terug te vinden.”
