Op 61-jarige leeftijd deed ik mijn eerste niet-ondersteunde pull-up – iets dat ik slechts negen maanden eerder onmogelijk achtte.
Het was het doel dat ik mezelf had uitgedaagd toen ik in de zestig was, volgens een patroon dat ik in de twee voorgaande decennia had vastgesteld. Toen ik veertig was, wilde ik een halve marathon uitlopen, en toen ik vijftig was, wilde ik een handstand houden. Ik heb beide bereikt.
Het bereiken van een fysieke mijlpaal naarmate ik ouder wordt, komt in elk gebied van mijn leven voor, vooral als er curveballs zijn. Of ik nu een van mijn kinderen door een probleem heen help, te maken heb met een gezondheidsprobleem, of… rouwen om een verliesmaak ik gebruik van dezelfde mentaliteit die ik gebruik om een pull-up te doen, een handstand te houden of 21,1 kilometer te rennen. Het is er een van lef en consistentie.
Voor mij heeft het stellen van fysieke doelen aan het begin van elk decennium mijn kijk op ouder worden verbeterd.
Ik begon voor het eerst op zoek te gaan naar fysieke uitdagingen toen ik in de veertig was
Ik liep een halve marathon met een vriend toen ik 48 jaar oud was. Lorraine C. Ladish
Lichaamsbeweging is altijd mijn anker geweest, en ik heb er door de jaren heen op vertrouwd om door de geestelijke gezondheidsproblemen heen te komen. Naarmate ik ouder werd, ontwikkelden lichaamsbeweging en beweging zich tot een manier om met de gevolgen van het ouder worden om te gaan.
In plaats van te fixeren op hoe mijn postpartumlichaam eruitzag of hoe mijn lichaam eruitzag de huid zaktebegon ik me te concentreren op hoe mijn lichaam voelde en wat het kon doen.
Toen ik eind veertig was, haalde een vriend, die vijftien jaar jonger is dan ik, me over om een halve marathon met hen te lopen. Tegen die tijd had ik een scheiding achter de rug en had ik mijn persoonlijke en professionele leven weer opgebouwd.
Hardlopen hielp me om ondanks alle moeilijke momenten het hoofd boven water te houden, dus besloot ik 21,1 kilometer te proberen. Zonder het te beseffen had ik mijn eerste grote doel gesteld. Toen ik over de finish kwam, huilde ik.
Ik heb gemerkt dat hoe moeilijker het doel is, hoe gemotiveerder ik ben om het te bereiken
Op 57-jarige leeftijd bereikte ik mijn doel om comfortabel een handstand vast te houden. Lorraine C. Ladish
Ik wist dat ik mezelf verder wilde uitdagen naarmate ik ouder werd, en mijn kracht via de hoogtepunten wilde kanaliseren – zoals trouwen met de liefde van mijn leven en het lanceren van een nieuw bedrijf – en de dieptepunten – zoals een close call met darmkanker en ouderschapsproblemen.
Ik koos fysieke doelen die compleet nieuw voor mij waren. Zelfs toen ik op school aan gymnastiek deed, kon ik geen handstand doen, maar dat is waar ik naartoe werkte toen ik in de vijftig was.
Het kostte me jaren van onvermoeibare training, maar het is me gelukt. De dag dat ik eindelijk op mijn handen stond, was een spirituele ervaring. Het voelde alsof de tijd stilstond en niets anders er toe deed.
Door te trainen voor deze uitdagingen heb ik een gezond perspectief op ouder worden gekregen
Ik oefen regelmatig mijn pull-ups zonder hulp in de sportschool. Lorraine C. Ladish
De doelen die ik stelde, gingen nooit over prestatie, hoewel ik wel een boost aan zelfvertrouwen krijg als ik ze onder de knie heb. In mijn boek is de overwinning het werken aan iets dat voelt als een gok en toch op koers blijven.
Ik heb dat ontdekt toen ik lange afstanden lopenAls ik op mijn handen sta en pull-ups doe, concentreer ik me op mijn uithoudingsvermogen, kracht en uithoudingsvermogen – niet op de huid die doorhangt op mijn knieën of de aderen in mijn handen.
Er is zoveel in het leven waar ik geen controle over heb, inclusief de onvermijdelijkheid van ouder worden, maar ik kan bepalen hoe ik het aanpak.
Door mijn lichaam op nieuwe, uitdagende manieren te gebruiken naarmate ik ouder word, wordt versterkt dat ik sterk en zichtbaar kan zijn, hoe oud ik ook ben. Het zorgt er ook voor dat ik mij lichamelijk en geestelijk beter voel.
Ja, ik heb pijntjes, maar ernaar luisteren en er omheen werken is een kunst. Ik geniet van elke stap van het proces.
Brainstormen over de toekomst is ook de helft van het plezier. Op 62-jarige leeftijd kan ik drie pull-ups met volledige bewegingsvrijheid over de hand doen. Omdat ik wil zien hoe ver ik mezelf kan pushen, hoop ik tegen het einde van het jaar vijf pull-ups achter elkaar te kunnen doen.
Terwijl ik vooruitkijk naar mijn zeventigste, kijk ik al uit naar een wandeling De Camino de Santiago in Spanje, waar ik ben geboren.
