De voorkant van de grip heeft een klepje dat de USB-C-oplaadpoort en de microSD-kaartsleuf verbergt. Er is ingebouwd geheugen, maar ik raad ten zeerste aan een microSD-kaart te gebruiken, omdat het moeilijk is om je afbeeldingen volledig uit het ingebouwde geheugen te halen. Je moet de app gebruiken om de afbeelding eerst te downloaden, maar daarna is het lastig om ze buiten de app op je telefoon op te slaan. Gooi maar een kleintje microSD-kaart erin en je vermijdt al dat gedoe.
De afbeeldingen zijn klein. De 5-MP, 1/5-inch sensor neemt foto’s op met 1920 x 2560 pixels en video’s met 600 x 800 pixels (hoewel er een optie is om een hogere resolutie op te nemen met behulp van de 2020-hogekwaliteitsmodus, die video naar 1080 x 1440 pixels brengt). De sensor heeft dezelfde specificaties als de Mini Evo Plus, en het lijkt veilig om aan te nemen dat deze hetzelfde is. Dat betekent dat het goed genoeg is voor Instax-prints en sociale media, maar er zelfs niet zo geweldig uit zal zien 4 x 6 inch.
De ontspanknop, die in dit ontwerp meer op een trigger lijkt, kan maximaal 15 seconden opnemen. Je kunt hem op twee manieren gebruiken: als trigger, waarbij hij schiet zolang je hem ingedrukt houdt (in ieder geval maximaal 15 seconden), of je drukt er één keer op om te starten en één keer om te stoppen. Ja, het is een beetje lastig om met dit ontwerp een selfie-video te maken, maar je kunt verbinding maken met de app en daarmee componeren en fotograferen.
De lens is een 28 mm (35 mm equivalent) f/2.0 met autofocus en gezichtsherkenning. Het scherpstellen is volledig geautomatiseerd en centrumgericht, hoewel de gezichtsherkenning dit terzijde zal schuiven wanneer een gezicht wordt gedetecteerd.
Rondom de lens zit een scherpstelring die niet scherpstelt, maar aanpast hoe sterk het effect is dat je toepast. Boven de lens bevindt zich een licht dat een flitser kan zijn voor foto’s of constant voor video. Aan de zijkant zit een selfiespiegel, die eerlijk gezegd niet veel helpt. Voor selfies kun je beter de app gebruiken.
De achterkant van de camera heeft een klein scherm met een lage resolutie dat u kunt gebruiken met het optionele oculair of gewoon als scherm op armlengte. Ik gaf er de voorkeur aan om het oculair te gebruiken omdat ik oude ogen heb, maar het werkt hoe dan ook net zo goed.
De zijkant van de camera heeft een aan/uit-knop en twee schakelaars, één om te schakelen tussen de foto- en videomodus, en de andere om de frames uit te schakelen en extra beschikbaar als overlays (die variëren afhankelijk van het “tijdperk”-effect dat je gebruikt). Er is ook een kleine draaiknop die werkt als een printschakelaar en een schakelaar om de digitale zoom te bedienen.
Tijdreizen
Foto: Scott Gilbertson
Dan is er de Eras-knop, waarmee je verschillende effectvoorinstellingen met een decenniumthema kunt selecteren die elk filmtijdperk bestrijken, van 1930 tot 2020. Dit is waar de Evo Cinema leuk wordt. Met de effecten kunt u opnamen maken in de stijl van schokkerige zwart-witvideo’s uit de jaren dertig of de beelden in Handycam-stijl uit de jaren negentig, en nog veel meer. Ik was dol op het effect uit de jaren veertig, dat de vreemd vervaagde kleurverzadiging toevoegt die kenmerkend was voor filmbeelden uit dat decennium.
