Bekijk galerij
Decennia lang Martijn Kort heeft het publiek aan het lachen gehouden met zijn scherpe humor en onvergetelijke karakters. Maar achter het komische icoon schuilde een zeer persoonlijk liefdesverhaal met zijn overleden vrouw, de Canadese actrice Nancy Dolman.
Het stel ontmoette elkaar in 1972 tijdens een optreden in een productie in Toronto Godspeltrouwde in 1980 en bouwde samen een leven en gezin op dat bijna 30 jaar duurde voordat ze in 2010 overleed aan eierstokkanker.
Hieronder vindt u alles wat u moet weten over Nancy en haar huwelijk met Martin.
Waar kwam Nancy Dolman vandaan?
Net als Martin was Nancy Canadees. Ze werd geboren op 26 september 1950 in Toronto, Ontario, en groeide op in een gezin met sterke banden met de entertainmentindustrie. Haar broer, Bob Dolmanwerd een bekende scenarioschrijver en regisseur, inclusief credits Wilg En De Banger-zusters.
Vóór haar leven in Los Angeles bouwde Nancy haar eigen carrière op in het muziektheater in Canada. Ze trad gedurende de jaren zeventig op in toneelproducties Godspelwaar ze Martin ontmoette – waarmee ze de basis legde voor zowel haar acteercarrière als hun decennialange liefdesverhaal.
Ze kreeg een rol in de Sitcom Zeep
Na een tournee met Jezus Christus supersterNancy stapte over van muziektheater naar televisie en kreeg een terugkerende rol in de ABC-sitcom van eind jaren zeventig Zeep. De serie – een scherpe parodie op traditionele soapseries – speelde de hoofdrol Billy Kristal En Richard Mulligan en werd een cultfavoriet tijdens de vier seizoenen durende run.
Nancy portretteerde Annie Selig Tate, een terugkerend personage in de show. Niet lang daarna stopte ze met acteren om zich te concentreren op het opvoeden van haar kinderen.
Nancy verloor in 2010 haar strijd tegen eierstokkanker
Na bijna dertig jaar huwelijk verloor Martin Nancy in 2010 na haar strijd tegen eierstokkanker. Ze was 59 jaar oud. Haar dood markeerde een verwoestend hoofdstuk voor de acteur, die openhartig heeft gesproken over de diepgaande impact die het verlies op hem en hun familie had.
In de jaren daarna heeft Martin nagedacht over hoe verdriet zijn kijk op het leven heeft veranderd. ‘Bij echte tragedies word je wat gedurfder’, zei hij AARP in 2019. “Het is de yin tot de yang: het positieve deel van de donkere kant van het leven.”
Ze was een trotse moeder van drie kinderen
Martin en Nancy bouwden hun gezin op door adoptie en verwelkomden hun dochter Katherine in 1983, gevolgd door zonen Olivier in 1986 en Henry in 1989. Nancy stopte uiteindelijk met acteren om zich te concentreren op het opvoeden van hun kinderen en zich te wijden aan het gezinsleven.
Tragisch genoeg leed de familie Short in februari 2026 opnieuw een hartverscheurend verlies toen hun oudste dochter, Katherine Hartley Short, op 42-jarige leeftijd stierf. De familie Short zei dat ze “verwoest” waren door het verlies en vroeg om privacy terwijl ze rouwden om haar overlijden. Katherine was een erkend klinisch maatschappelijk werker die haar leven wijdde aan het helpen van anderen en het pleiten voor bewustzijn over de geestelijke gezondheid.
Na de dood van haar moeder in 2010 heeft Martin door de jaren heen openhartig gesproken over hoe zijn kinderen samen met een groot verlies omgingen. “Het zijn twee zware jaren geweest voor mijn kinderen”, vertelde hij De Bewaker in 2012.
“Dit is iets van het leven waar we in ontkenning over leven, dat het ons of onze dierbaren ooit zal overkomen, en als dat gebeurt, zul je er een beetje bij winnen en een beetje lijden. Er is geen grote verrassing.”
Martin zegt dat hij nog steeds met Nancy ‘praat’
Jaren na de dood van Nancy in 2010 vertelde Martin dat hij zich nog steeds diep verbonden voelt met zijn overleden vrouw. Terugkijkend op hun decennialange relatie, vertelde hij AARP“Ons huwelijk was een triomf. Het is dus moeilijk. Ze stierf in 2010, maar ik communiceer nog steeds de hele tijd met haar. Het is ‘Hey Nan’, weet je? Hoe zou ze reageren op deze of gene beslissing, vooral met betrekking tot onze drie kinderen.”
Hij voegde eraan toe: “Ik geloof dat wanneer mensen sterven, ze inzoomen op de mensen die van hen houden. Het idee dat het gewoon eindigt en niet over hen spreekt – dat is verkeerd… voor mij is ze er nog steeds.”
