“Ze moesten boeten voor de kogel die hun zoon doodde”, zegt Nasrin met een mengeling van woede en ongeloof.
Ze vertelt me de pijnlijke details van de dag dat haar neef, Hooman, werd vermoord tijdens recente protesten in Iran.
De 37-jarige had zich aangesloten bij demonstraties tegen het regime in Lahijan, in het noorden van het land, toen zijn familie zegt dat hij begin januari dodelijk werd neergeschoten door regeringstroepen.
“Hooman ging zonder wapen de straat op. Hij had niet eens een steentje in zijn zak om zich te verdedigen, maar hij werd neergeschoten met een militaire kogel”, zegt zijn tante.
Haar nood is voelbaar.
Gedurende het hele interview schommelt ze tussen liefdesverdriet en totale uitputting door haar machteloosheid.
Nasrin woont nu in Duitsland en legt uit dat het niet veilig voor haar is om naar Iran terug te keren, zodat ze haar familie niet kan vasthouden terwijl ze rouwen.
Het enige dat ze nog over heeft van Hooman is een ingelijste foto die ze kust terwijl ze huilt.
Na de dood van haar neefje legt ze uit dat zijn familieleden zijn lichaam gingen ophalen, maar te horen kregen dat het was overgebracht naar de stad Rasht, een plaats waar de autoriteiten ook worden beschuldigd van gewelddadig optreden tegen demonstranten.
Een foto van Hooman staat prominent in het huis van Nasrin
Nasrin zegt dat een vriendin in de stad haar vertelde dat de bazaar in brand was gestoken en dat toen demonstranten voor de vlammen vluchtten, veiligheidstroepen het vuur openden.
Na de brand zond de door de overheid gesteunde Iraanse staatstelevisie dronebeelden uit van de nasleep, die naar eigen zeggen het tafereel lieten zien “drie dagen na het terroristische incident van de brand in de Rasht-bazaar”.
De protesten begonnen in december in Teheran vanwege economische grieven, voordat ze zich over Iran verspreidden
Nasrin zegt dat toen haar familie eindelijk arriveerde op de plaats waar het lichaam van Hooman werd opgeslagen, er al veel andere rouwende families waren.
“Ze zagen zoveel mensen huilen, allemaal schreeuwen, lijden op alle mogelijke manieren”, legt ze uit.
“Er waren verschillende containers. Ze zeiden dat het lichaam in de containers lag. Toen ze de deuren openden, lagen er verschillende lijken op elkaar gestapeld. Ze moesten op zoek naar hun zoon.”
Ze beweert dat haar familieleden te horen kregen dat ze Hooman onmiddellijk moesten begraven en dat ze bij hun vertrek een document moesten ondertekenen waarin stond dat ze niet konden praten over wat er was gebeurd.
“Ze moesten geld betalen voor de kogel die hun zoon doodde”, voegt ze eraan toe.
Hooman was drie jaar getrouwd toen hij stierf.
Zijn jonge vrouw is nu weduwe.
Hooman was 37 toen hij werd vermoord
In een bericht op sociale media zei zijn vriend dat een uur voordat Hooman werd neergeschoten, hij had gezegd dat als hij niet terugkwam, hij was gestorven zodat anderen vrij konden zijn.
“Wie is volgens jou verantwoordelijk voor zijn dood?” vraag ik aan Nasrin.
‘De Iraanse regering, de Mullahs. Het zijn allemaal moordenaars, ze hebben allemaal het bloed van het Iraanse volk aan hun handen’, antwoordt ze snel.
“Ze schieten de jongeren neer en eisen dan geld voor de kogel. Zijn dit de mensen die aan de macht zijn of zijn het moordenaars?” voegt ze eraan toe.
Nasrin heeft het verdriet van haar familie beschreven nadat haar neef was vermoord
Lees meer:
Trump zegt dat verandering regime Iran ‘het beste is wat kan gebeuren’
200.000 mensen protesteren tegen het Iraanse regime tijdens de ontmoeting van de wereldleiders
Het exacte dodental na de massaprotesten die eind december begonnen, is moeilijk te verifiëren.
De Iraanse regering heeft de namen vrijgegeven van ongeveer 3.000 mensen die volgens haar zijn omgekomen, onder wie burgers en veiligheidstroepen.
Het geeft relschoppers en buitenlandse inmenging de schuld voor het aanwakkeren van het geweld.
‘Ik heb geen hoop over Donald Trump’
Na het harde optreden heeft de Amerikaanse president Donald Trump oorlogsschepen naar Iran gestuurd en herhaaldelijk gedreigd geweld te gebruiken om hen tot een akkoord over hun nucleaire programma te dwingen, maar Nasrin zegt dat dit niet genoeg is.
“Ik heb geen hoop over Donald Trump. Ze zouden al veel andere Iraanse mensen kunnen helpen. Ze zouden sancties kunnen opleggen”, zegt ze.
‘Het Iraanse volk kan zich van deze regering ontdoen, maar we moeten ze helpen. Ze hebben geen oorlog nodig.“
Ik vraag of zij buitenlandse mogendheden zou steunen die het land binnenkomen om het regime omver te werpen, of dat zij gelooft dat blijvende verandering alleen van binnenuit kan plaatsvinden.
“Van binnenuit’, antwoordt ze, ‘van buitenaf willen ze alleen maar oorlog, ze willen ons land vernietigen. Dat willen wij niet.”
Machteloos om verandering binnen Iran te bewerkstelligen – Nasrin heeft zich bij duizenden andere Iraniërs aangesloten bij protesten in Duitsland, waarbij democratie en gerechtigheid voor de doden worden geëist; beide eisen kunnen mislukken.
Sky News heeft de beschuldigingen tegen het Iraanse regime in dit interview voorgelegd aan de Iraanse ambassade in Londen.
Op het moment van publicatie hadden wij nog geen antwoord ontvangen.
