Fallout seizoen 2 introduceert de grappigste monteur uit de games

Dit artikel bevat spoilers voor “Fallout” seizoen 2, aflevering 5.

Primevideo’s “Fallout” onderscheidt zich van de talloze recente videogameaanpassingen. Het pretendeert niet een getrouwe bewerking van een bepaald spel te zijn (ook al komt het grotendeels uit “New Vegas”), maar past eerder de wereld zelf aan. De echte ster van de show is het productieontwerp, dat de retrofuturistische esthetiek weergeeft die de games speciaal maakt.

Het is niet zo dat “Fallout” de games volledig negeert. Vooral seizoen 2 is dat wel met veel elementen uit “Fallout: New Vegas”, inclusief locaties, personages en facties. Maar er zijn ook momenten in de show die duidelijk verwijzen naar de gameplay-mechanica uit de games, zoals VATS, het slow-motion targeting-systeem. Er is ook de subtiele manier waarop elk van de hoofdrolspelers in de show een ander soort speler vertegenwoordigt: Lucy (Ella Purnell) is de dialooggerichte gamer die geweld probeert te vermijden en zich bekommert om het oplossen van conflicten; Maximus (Aaron Moten) is de man die een missie verprutst en besluit iedereen gewoon te vermoorden; en de Ghoul (Walton Goggins) is het type gamer dat gewoon door de woestenij dwaalt, veel rollenspellen speelt en alleen om zichzelf geeft.

In seizoen 2 van ‘Fallout’ krijgen we nog een belangrijk deel van de games naar het scherm vertaald. Dit is een mechanisme dat menig gamer is tegengekomen en dat bijdraagt ​​aan de wereldopbouw van de games: verslaving. Lucy raakt verslaafd aan drugs in aflevering 4, en moet vervolgens in aflevering 5 een anti-verslavingsmedicijn vinden. Het lijkt misschien een grappig subplot, maar het is een slimme manier om hulde te brengen aan de games en ook om de verschrikkingen van de nucleaire woestenij te laten zien.

Nadat ze is gemarteld door Caesar’s Legion, wordt Lucy aangesloten op een infuus met twijfelachtige inhoud om haar herstel te helpen. Blijkt dat ze specifiek verslaafd was aan veel Buffout, een steroïde uit de games die in de vooroorlogse wereld bestonden. In het spel variëren de voordelen van Buffout, maar ze vergroten vooral het uithoudingsvermogen en de kracht, en ze dragen zelfs bij aan de maximale gezondheid van de speler.

Helaas is Buffout ook zeer verslavend. Het kan ervoor zorgen dat de speler minder kracht en uithoudingsvermogen krijgt zodra het medicijn is uitgewerkt, wat betekent dat je het moet blijven gebruiken om je normale statistieken te behouden.

In Lucy’s geval zelfs niet een groep Deathclaws tegenkomen is net zo gevaarlijk als een drugsverslaving – zelfs als de Ghoul het volkomen hilarisch vindt. Op het moment dat hij merkt dat ze zich terugtrekt, is de briljante suggestie van de Ghoul om gewoon meer medicijnen te nemen. Zeker, ze geven haar veel hernieuwd vertrouwen dat van pas komt als ze tegen de koningen vecht, en ze slaagt er zelfs in om VATS binnen te gaan als ze tegen hen vecht.

Maar wanneer Lucy dezelfde zelfverzekerde en onoverwinnelijke krijger probeert te zijn tegen een groep Deathclaws, heeft de Ghoul genoeg van haar verslaving. Het helpt ook niet dat Lucy hard instort zodra de medicijnen uitgewerkt zijn, prikkelbaar wordt en zelfs uitdroogt. Dit is een zeer nauwkeurige weergave van hoe verslaving in het spel werkt, aangezien we zien dat de statistieken van Lucy tijdelijk worden opgepoetst, maar vervolgens sterk afnemen.

Het verslavingsmechanisme is een van die gameplay-elementen in het “Fallout”-universum die eenvoudig is maar veel toevoegt aan de wereld. Het is een manier om de speler te ontmoedigen om te veel te vertrouwen op chemicaliën en andere medicijnen die je statistieken tijdelijk verhogen. Natuurlijk krijg je op de korte termijn winst waarmee je je kansen in een groot gevecht kunt vergroten, maar je betaalt de prijs achteraf als de verslaving je statistieken lager maakt dan ze oorspronkelijk waren.

Maar wat het verslavingsmechanisme zo goed maakt, is dat het een duister grappige manier is om de antikapitalistische thema’s van de games aan te pakken. Elke chemische stof die je tegenkomt, heeft een bepaalde mate van mogelijkheid om een ​​verslaving te creëren, en het is niet zo dat je het gebruik ervan helemaal kunt vermijden. Sommige, zoals Med-X, zijn pijnstillers die u kunnen redden van een ernstige verwonding; Ondertussen is RadAway essentieel om de ongebreidelde straling in de woestenij te bestrijden. Toch maakt het niet uit of je prestatiebevorderende medicijnen wilt gebruiken om je statistieken tijdelijk te verbeteren of je gewoon wilt genezen en een vroegtijdige dood wilt voorkomen. Verslaving kan om de hoek liggen. Zelfs RadAway was in de eerste twee games van de serie een verslavend middel.

Gelukkig kan verslaving, net zoals Lucy in aflevering 5 leert, worden genezen. Er is de ouderwetse manier om een ​​paar dagen cold-turkey te gaan totdat de effecten zijn uitgewerkt. Maar de gemakkelijkere en minder pijnlijke methode is Addictol, een medicijn dat verslaving alleen maar geneest en je zo goed als nieuw maakt. In de wereld van Fallout kunnen medicijnen je helpen de gemuteerde Elvis te bestrijden, maar daar hangt een hoge prijs voor.