Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Originele sci-fi is bijna uitgestorven in bioscopen. Duin En Project Wees gegroet Maria zijn bestverkochte romans aan het verfilmen, Avatar: Vuur en As En Roofdier: Badlands zijn franchisefilms, en daarom waren sciencefictionfans in 2023 enthousiast over de visionaire regisseur Gareth Edwards die De Schepper naar het grote scherm. Vanaf het moment dat de film werd aangekondigd, werd hij aangekondigd als de redder van de filmische sciencefiction. Weken na de release werd het grotendeels vergeten, maar nu is het beschikbaar op Netflix en wacht om ontdekt te worden door sciencefictionfans die hunkeren naar een ander verhaal over sympathieke kunstmatige intelligentie en kwaadaardige mensen. Wacht, wat?
Kijk niet naar de maker vanwege het plot
In de nabije toekomst van De Schepper, de wereld is verdeeld tussen degenen die willen uitroeien AI na de nucleaire verwoesting van Los Angeles (het grootste deel van de planeet), en degenen die ervoor kiezen deze te omarmen (een verenigd Nieuw-Azië). Sergeant Joshua Taylor (John David Washington) wordt naar Nieuw-Azië gestuurd om het nieuwste superwapen te stelen, Alphie (Madeleine Yuna Voyles, in haar eerste filmrol), een supercomputersimulant in de vorm van een jong meisje. Met een gat in de zijkant van haar hoofd dat haar meteen als AI markeert, een van de vele voorbeelden van hoe de film er geweldig uitziet, maar de plot valt in duigen bij het minste beetje kritisch nadenken.
Sergeant Taylot bevindt zich in het centrum van een nieuw strijdtoneel tussen Nieuw-Azië en de Verenigde Staten, dat zich uitstrekt van een kustdorp naar de ruimte, en zijn overleden vrouw Maya (Gemma Chanster van de Britse AI-centrische serie Mensen), was verstrikt in de oorsprong van het laatste conflict. Het is het beste als je tijdens het kijken niet te veel nadenkt over wie vecht en waarom De Schepper. Laat in plaats daarvan de verbluffende beelden en unieke robotontwerpen over je heen spoelen.
De maker is visueel verbluffend maar hol
Geschoten voor een gerapporteerde $ 80 miljoen, De Schepper is de zeldzame film waarin het lijkt alsof niet elke cent op het scherm te zien is; het ziet er beter uit dan het budget doet vermoeden. Edwards unieke stijl past perfect bij sciencefiction. Er zijn simulanten met verbazingwekkende bewegende delen, en dan zijn er de Amerikaanse bomrobots, die eruit zien als lopende vuilnisbakken. De zorgvuldige gedachte en het ontwerp die in de esthetiek van de wereld zijn gestoken, gecombineerd met het uitstekende acteerwerk van zowel Washington als Voyles, wordt in de steek gelaten door het zwakke plot.
Het is op dit moment een doorlopende grap dat de meeste plotgaten waarover online wordt geklaagd, afkomstig zijn van kijkers die op hun telefoon spelen terwijl ze een film kijken, maar als je kijkt De Schepperkun je niet anders dan de logische denkfouten opmerken. Soldaten die tijdens nachtelijke operaties enorme lichten op het pak gebruiken, een wapensysteem dat het hele doelgebied zo ver van tevoren scant dat het net zo goed een waarschuwing per post kan sturen, geavanceerde zweefboten die alleen met bootsnelheid bewegen, ook al zweven ze boven het water, en op de een of andere manier hebben geavanceerde AI-robots een vliegtuigmodus.
De Schepper is misschien niet de redder van het origineel sciencefiction zoals het op de markt werd gebracht, maar dat maakt het nog geen slechte film. Het is een sciencefiction-thriller uit begin jaren 2000. Prachtige beelden, prachtig gefilmd, maar hol. Het is sci-fi junkfood op de best mogelijke manier. Als je het in de bioscoop hebt gemist, kun je erger doen dan jezelf onderdompelen in de nabije toekomst van de AI-apocalyps.
De Schepper wordt momenteel gestreamd op Netflix.
