Voor elke fan van ‘Back to the Future’ is het feit dat Eric Stoltz de oorspronkelijke cast was die Marty McFly speelde in de klassieker uit 1985 voordat hij diep in de opnames werd vervangen door Michael J. Fox. In de meeste gevallen wordt het gebruikt als voorbeeld van hoe filmmaken een bijna alchemistisch proces is, vooral als het gaat om het casten van acteurs. De beelden van Stoltz in de rol (wat er dan nog van over is) is ook een beetje een witte walvis geworden voor fans die nieuwsgierig zijn naar hoe het optreden van de acteur was en hoe anders het de uiteindelijke film had kunnen maken. Dat leidt tot het meest overtuigende element van de situatie, namelijk hoe deze ‘Back to the Future’ omringt, een film die gaat over hoe grillig het ruimtetijdcontinuüm is, met verschillende ‘wat als?’ vragen. Het maakt niet uit dat de twee sequels van de film waarschijnlijk niet zouden zijn gebeurd als Stoltz in de rol was gebleven, maar hoe zou een wereld met een door Stoltz geleide “Back to the Future” eruit hebben gezien?
De meesten van ons zullen het antwoord op die vraag nooit weten, maar er zijn er een paar die dat wel weten. Naast regisseur Robert Zemeckis, andere leden van de cast en crew, en Stoltz zelf, is er een groep vaste mensen die ooit een zeer persoonlijke en persoonlijke ervaring hadden met Stoltz-als-Marty McFly. Volgens een interview uit 2014 met ‘Weird Science’-ster Ilan Mitchell-Smith, waren hij en Stoltz beiden op de Universal-kavel om hun respectievelijke films op te nemen in 1984, toen Stoltz op een dag een golfkar aanschafte en op speelse wijze een groep toeristen terroriseerde op de Universal Studios-tramtour. Deze toeristen realiseerden zich niet dat ze een voorproefje kregen van een alternatief 1985.
Wyatt Donnelly en Marty McFly gaan op een beschietingsrit met de tram
Zoals Mitchell-Smith tegen T zeihij blog Kickin’ It Old School (via Rediscover the ’80s)begon de dag van de beschietingen van de tourtram van hem en Stoltz onschuldig:
“Ik was tijdens een lunchpauze en ik zag Eric Stoltz aanrijden in een van de golfkarretjes die PA’s en crew gebruiken om zich rond de parkeerplaats te verplaatsen. Het bleek dat hij dit ding op de een of andere manier had gestolen en hij vroeg of ik wat rond wilde rijden. In eerste instantie liepen we gewoon door de studio, kletsend en kijkend naar alle sets en acteurs uit de andere films en shows.”
Toen Stoltz echter de tram van Universal Studios vol toeristen zag, werd hij door iets bezeten. Mitchell-Smith vervolgde:
“Het volgende half uur viel Eric deze tram aan als een gevechtspiloot uit de Tweede Wereldoorlog die achter een bommenwerper aan ging. Hij cirkelde eerst rond om de flank van het ding aan te vallen met topgolfsnelheid (wat sneller is dan je zou verwachten), om op het laatste moment los te komen onder het geschreeuw van angst van de trampassagiers. We draaiden opnieuw rond en stormden op een ander deel van de tram af, en dan nog een, en nog een, en de toeristen schreeuwden en wierpen hun handen omhoog en stapten uit hun stoelen om te vermijden wat zij dachten dat een aanval zou zijn. ongeluk op elk moment.”
De ironie en de eigenaardigheid van de ontmoeting in de popcultuur gingen niet verloren bij Mitchell-Smith. Zoals hij opmerkte, waren die toeristen destijds misschien in paniek, maar tegenwoordig zouden heel veel mensen graag hun plaats innemen als het mogelijk was: ‘Elke fan uit de jaren 80 zou vandaag de dag absoluut graag in volle garderobe Marty McFly en Wyatt Donnelly hebben gezien die meedogenloos de Universal Tour aanvielen in een gestolen golfkarretje.’
Het gedrag van Stoltz op het perceel kan een aanwijzing zijn voor de intensiteit van zijn Marty McFly
Afgezien van de surrealistische aard van dat incident, zit er misschien iets in dat we kunnen gebruiken om af te leiden hoe Stoltz’ Marty eruit zou hebben gezien als hij ‘Back to the Future’ had voltooid. Lea Thompson (die, samen met Mitchell-Smith, speelde met Stoltz in 1984’s “The Wild Life”) en andere ‘Back to the Future’-co-sterren en filmmakers hebben verklaard dat de grootste factor waardoor Stoltz de rol verloor, zijn toewijding aan method-acting was. Thompson vertelde Vulture dat “Eric zo’n intensiteit had”, en naar verluidt hield zijn methode onder meer in dat hij buiten de camera werd aangeduid als Marty en andere soortgelijke excentriciteiten. De weinige beelden van het optreden van Stoltz die publiekelijk zijn vrijgegeven, getuigen van die intensiteit, aangezien zijn Marty er niets van lijkt te hebben. de luchtige, minzame kwaliteiten die Fox hem bracht.
Met dit in gedachten wordt het iets logischer waarom Stoltz’ idee van een goed moment was om een golfkar te stelen en daarmee een tourtram te ‘aanvallen’. Het impliceert dat zijn Marty minder goedaardig maar onzeker was en meer een rebelse chip op zijn schouder had. Het is echter niet helemaal de schuld van Stoltz, aangezien er in het uitgangspunt en de plot van ‘Back to the Future’ enorm zware inzetten op leven of dood zijn ingebakken. Toch was zijn casting niet geschikt voor het personage of de film, omdat hij het komische element nodig had dat Stoltz niet bracht. Gelukkig vond de acteur uiteindelijk zijn draai, onder meer door deel uit te maken van de ensemblecast ‘Memphis Belle’ uit 1990, waarin hij een bemanningslid van de titulaire B-17 uit de Tweede Wereldoorlog portretteert. Gezien het bovenstaande verhaal, het lijkt erop dat die film echt bedoeld was voor Stoltz.
