“Het is mijn signaal dat ik kan ontspannen en me gewoon open kan stellen, zowel fysiek als emotioneel”, vertelde astroloog Alexander Kriech Hen. “Ik heb altijd een knappe man met een flikker gevonden die heter is dan wanneer hij niet als een flikker zou praten.”
De fagcent heeft een bijna voyeuristische aantrekkingskracht; als je met iemand praat, is dat vaak een teken voor andere homo’s in de omgeving, zelfs als ze zich in een niet-seksuele omgeving bevinden, zoals een dokterspraktijk of de metro.
“Het is spannend als je in de zeldzame situatie verkeert waarin je probeert uit te vinden of een man homo is of niet”, vertelde Declan Zhang, regisseur en producent van de Survivor Bushwick-evenementenreeks. Hen. “Je zegt: ‘Oh ja, godzijdank.’”
Zhang voegde hieraan toe: “Ik vind het heel mooi als iemand zoals een dokter, een advocaat of iemand in een gezagspositie … het is bijzonder spannend … De fagcent als bewijs van het seksuele leven van een dokter buiten deze context, ook al is het niet inherent seksueel, maar het is een onvermijdelijk teken van flikkererij.”
Hij vervolgde: “Misschien is dat wat er zo aantrekkelijk aan is, zoiets als: ‘Ik mag niet weten dat je op deze andere manier bestaat.’
Als het ene spanningsveld van de fagcent is dat het een publiek kenmerk van iemands privéleven kan zijn, is een ander de inherente druk en aantrekkingskracht tussen mannelijkheid en vrouwelijkheid. Hoewel homomannen vaak aspecten van beide hebben, spraken verschillende respondenten specifiek over het gevoel zich aangetrokken te voelen tot mannen die uiterlijke kenmerken van mannelijkheid hebben – harige lichamen, gezichtshaar, lange lengtes, brede schouders – maar die onmiskenbaar homoseksueel zijn als ze hun mond openen.
“Als een behoorlijk mannelijke, harige of anderszins mooie mannelijke man zijn mond opent en een overdreven fagcent heeft, is dat echt heet,” zei Zhang.
Op dezelfde manier zegt McLean dat ‘er iets is met de tweedeling’ tussen een fagcent en een ‘potige kerel’.
Ook LeBeau zei dat degenen die er misschien typisch mannelijk uitzien, maar hun vrouwelijkheid omarmen – ‘ze dragen een string, ze hebben een fagcent, ze worden super duizelig’ – ‘zo sexy’ zijn.
En dat woord kwam herhaaldelijk terug in deze gesprekken: spanning. De spanning tussen genderrollen, tussen bestaansvormen in de wereld, wordt allemaal vastgehouden in een ongrijpbaar spraakpatroon dat onderzoekers nog steeds niet precies kunnen vatten of verklaren. Er is iets speciaals, iets onuitsprekelijks, aan de fagcent die uiteenlopende waarheden tegelijk bevat.
In een vorig verhaal schreef ik over de Mexicaanse zangeres Selena Quintanillasprak ik met professor Joseph Roach, auteur van het boek Hetwaarin die raadselachtige kwaliteit wordt onderzocht die we ‘star power’ of ‘it-factor’ zouden kunnen noemen en die ons tot mensen aantrekt. Destijds vertelde hij me dat het hebben van ‘het’ betekende dat je twee tegenstrijdige eigenschappen tegelijkertijd kon behouden – zoals kracht en kwetsbaarheid of singulariteit en typiciteit. Judy Garland is waarschijnlijk het bekendste voorbeeld van de eerste tegenstrijdigheid, maar elke diva waar homomannen dol op zijn, zou waarschijnlijk aanspraak kunnen maken op zo’n ongrijpbare combinatie. Als een Gestalt-schakelaar kunnen mensen met ‘het’ twee dingen tegelijk zijn, en dat heeft de neiging de rest van ons in hun baan te trekken.
