Marty Supreme was – zoals alles van Josh Safdie films – een ongelooflijk stressvolle kijkervaringen hoewel ik het waarschijnlijk nooit meer zal bekijken, kan ik bepaalde delen niet uit mijn hoofd krijgen. De foto met de badkuip. Rachel in de telefooncel. De honinganekdote. Die laatste naalddaling. Maar één moment steekt boven alles uit: een wegwerpregel die tegen Marty werd gezegd tijdens een ruzie op het laatste moment van de film, die uit het niets komt.
In een recente podcast-optreden onthulde Safdie dat dit oorspronkelijk niet zomaar een vreemde non-sequitur was. Als we hem mogen geloven, hadden we een heel ander einde kunnen zien.
Kevin O’Leary’s Marty Supreme karakter was aanvankelijk heel anders.
A24
Tegen het einde van Marty SupremeMarty Mauser (Timothée Chalamet) keert terug op zijn deal met Milton Rockwell (Kevin O’Leary) om doelbewust een oefenwedstrijd tegen zijn rivaal Koto Endo (Koto Kawaguchi) te verliezen. Rockwell probeert hem eraan te herinneren wie de kaarten in handen heeft. “Ik ben geboren in 1601. Ik ben een vampier. Ik ben er altijd al geweest”, zegt hij. “Ik heb door de eeuwen heen veel Marty Mausers ontmoet. Sommigen van hen staken me tegen, sommigen van hen waren niet eerlijk. Ze waren niet eerlijk. En dat zijn degenen die er nog steeds zijn.”
Hoewel het klinkt als een overdrijving van zijn rijkdom en macht, was het blijkbaar bedoeld als een letterlijke bedreiging om Marty te vervloeken met een ondood leven. O’Leary, beter bekend als Haaientank’s Mr. Wonderful beweert al lang dat hij deze zin heeft geïmproviseerd, en op 31 december 2025, Zakelijke insider meldde dat O’Leary met dit achtergrondverhaal kwam. “Ik moet een vampier zijn in deze film, en ik moet hem een eeuwigheid in ellende gunnen”, zei O’Leary. Hij beweerde zelfs dat hij zijn tanden had laten vormen voor op maat gemaakte vampiertanden voordat dat deel van de scène werd verwijderd. Minder dan een week later, Verscheidenheid meldde dat hij een videoboodschap had gezien die O’Leary naar Safdie had gestuurd, waarin hij de ware vampirische identiteit van Rockwell beschreef.
Nu hebben we Safdie’s kant van het verhaal. Tijdens een optreden op de A24-podcast Samen met Anora’s Sean Baker onthulde Safdie de ware bedoelingen van O’Leary’s kant-en-klare achtergrondverhaal. Volgens Safdie was een eerste idee voor het einde van de film een epiloog waarin een oudere Marty zijn kleindochter meenam naar een concert in de jaren tachtig, om vervolgens Rockwell weer tegen te komen, geen dag ouder, die hem uiteindelijk bijt.
‘We hebben de prothese voor Timmy en zo gebouwd,’ zei Safdie. “En meneer Wonderful verschijnt achter hem en neemt een hap uit zijn nek, en dat was het laatste in de film.”
Het is wild om je zo’n overdreven, bovennatuurlijke wending voor te stellen in een film als deze, maar… Marty Supreme is geen erg genuanceerde film. Toch is het einde dat daadwerkelijk in de film is opgenomen de perfecte boekensteun voor Marty’s wilde rit, zonder slagtanden.
