Door TeeJay klein
| Bijgewerkt
Ik heb onlangs een vernietigende recensie van Buitenaards wezen 3waarin ik de vraag stelde: wat voor soort god zou toestaan dat zo’n verschrikkelijk slechte film ooit het daglicht zou zien? Ondanks mijn beter oordeel besloot ik door te gaan met mijn binge van de Alien-filmfranchise, maar ik werd aangenaam verrast door het vierde deel, Buitenaards: wederopstanding.
Deze film heeft alle tekenen van een vreselijk vervolg en een kritiekscore van 56 procent op Rotten Tomatoes, waardoor ik dacht dat ik weer een ellendige kijkervaring tegemoet ging. Misschien ben ik nog steeds aan het herstellen van de door woede veroorzaakte hersenschudding die ik kreeg tijdens het kijken Buitenaards wezen 3maar ik zou zo ver gaan om te labelen Buitenaards: wederopstanding de meest onderschatte inzending in de hele franchise.
Het probleem met de vorige Alien-film
We kennen en houden allemaal van 1979 Vreemdeling en de 1986 Buitenaardse wezens vervolg. Maar zelfs de meest trouwe Xenomorph-superfan zou moeten kunnen toegeven dat ze het beu zijn om Ripley wakker te zien worden in een cryopod, het op te nemen tegen een angstaanjagend obsidiaanmonster van achter de sterren, weer in een cryopod te stappen en de cyclus drie films op rij te herhalen.
Toen Ripley stierf in de laatste momenten van Vreemdeling 3Ik was gewoon blij om te zien dat het personage eindelijk een moment van rust kreeg en dat de franchise doorging naar andere hoofdrolspelers. Dus stel je mijn verbazing voor als Ripley van Sigourney Weaver wakker wordt nogmaals tijdens de openingstitels van Buitenaards: wederopstandingdeze keer als een in een laboratorium gekweekte kloon.
Ripley keert terug in Alien: Resurrection
Op dat moment was ik bereid de film uit te zetten en de rest van de middag mijn vuist te schudden in de boze koepel a la Professor Farnsworth. Maar naarmate de film vorderde en Winona Ryder, Ron Perlman en Raymond Cruz van Breaking Bad introduceerden, begon ik verliefd te worden op het ensemble en hun missie om levend aan het schip van de militaire wetenschappers te ontsnappen.
Het uiterlijk van de film greep mij ook. De Xenomorfen in Buitenaards: wederopstanding zien er veel beter uit dan hun tegenhangers Buitenaards wezen 3. Dat vormt een aanvulling op hun gemene sluwe en schokkende intelligentie terwijl ze hun eigen zure bloed gebruiken om de insluiting te doorbreken en het schip te doorkruisen.
Kloon Ripley, oftewel Ripley 8, is gefokt om een Xenomorph-koningin-embryo uit te broeden en realiseert zich dat ze genetisch meer gemeen heeft met de buitenaardse wezens dan ooit tevoren. Haar DNA is intrinsiek verbonden met dat van hen, waardoor ze een aantal buitenaardse krachten kan ontwikkelen die haar karakter volledig opnieuw definiëren. In tegenstelling tot Buitenaards wezen 3waar Ripley verplicht wordt de bescherming van mannen te beschermen, Buitenaards: wederopstanding stelt haar in staat haar autonomie terug te winnen en de grootste badass op het scherm te worden, zelfs als dat zo is Ron Perlman is aanwezig.
Wanneer ze een laboratorium tegenkomt vol vreselijk misvormde experimenten die haar te wachten stonden, verlost Ripley 8 ze uit hun lijden door ze op dezelfde manier in brand te steken als de OG Ripley deed met het Xenomorph-nest in de slotakte van Buitenaardse wezens. De hele scène voelde als een louterende manier om uit te drukken hoe ik me voelde toen ik zag hoe slechte schrijvers haar personage tijdens het vorige uitje afslachtten. Het was alsof regisseur Jean-Pierre Jeunet het concept zelf verbrandde Buitenaards wezen 3 vlak voor mijn ogen.
Ter verdediging van de Xenomoph-hybride
Bijna dertig jaar na de release zijn er nu sequenties waarin gedateerde speciale effecten geen stand houden. Dat maakt niet uit, want het schrijven van een jonge Joss Whedon doet dat wel. Alien: Wederopstanding frisse ideeën zorgen ervoor dat het een stuk beter is dan verschillende andere nieuwkomers in de franchise.
Eén van de grootste kritiekpunten Buitenaards: wederopstanding draait om het hybride pasgeboren wezen, dat agressief verontrustend is. Dit wezen is een kruising tussen een buitenaardse koningin en Ripley zelf, en neemt de kenmerken aan van een baby, een Xenomorph en een Cronenbergiaanse nachtmerrie die de studio ongeveer $ 7 miljoen kostte om te bouwen.
Voor de werking van de animatronic voor de pasgeborene waren negen poppenspelers nodig en het werd destijds beschouwd als het meest complexe praktische effect in de filmgeschiedenis. Het hele ding is raar, vies en krankzinnig, maar het werkt beter dan het meeste publiek denkt.
Alien: Resurrection is net zo invloedrijk als de eerste twee Alien-films
Een moderne herhaling laat zien hoeveel populaire films uit het begin van de jaren 2000 actiescènes uit deze film hebben gestolen. Met een frisse blik zou je dat gerust kunnen zeggen Buitenaards: wederopstanding is net zo invloedrijk als de eerste twee films in de serie, ook al krijgt het meestal niet dezelfde fanfare.
Of je in eerste instantie betrapt werd Buitenaards: wederopstanding in 1997, of als je gewoon nog nooit de behoefte hebt gehad om het te bekijken, lijkt dit nu het juiste moment om de klassieke sciencefiction vervolg. Helaas, Buitenaards: wederopstanding is momenteel niet gratis beschikbaar op een van de grote streamen diensten, en kunnen alleen worden gekocht via transactionele video-on-demand. Toch is het de toegangsprijs zeker waard als je besluit het te huren of te kopen via Amazon Prime of YouTube.
